مرور پنجره منچستر یونایتد؛روایت مذاکرات شکست‌خورده
لوری ویتول/اتلتیک
برای نخستین بار در هفت سال گذشته، منچستریونایتد هیجان خرید در روز پایانی نقل‌وانتقالات را تجربه نکرد و تصمیم گرفت این پنجره را با همان نظم و انضباطی به پایان برساند که از ماه ژوئن تاکنون مسیر تصمیم‌های باشگاه را شکل داده است.
با این حال، همین پایان آرام باعث ناامیدی بخشی از هواداران شده؛ کسانی که معتقدند باشگاه فرصت مناسبی را برای ادامه روندی که مایکل کریک فصل گذشته آغاز کرده بود، از دست داد و نتوانست تیم را به شکل جدی تقویت کند.
مهم‌تر از همه، یونایتد نیمه دوم فصل را در شرایطی آغاز می‌کند که لوک شاو تنها مدافع چپ تخصصی بزرگسال تیم است. هیچ بازیکن جدیدی در این پست جذب نشد؛ پستی که در داخل باشگاه بارها مورد بررسی قرار گرفته بود. در نهایت، یونایتد تصمیم گرفت منابع خود را حفظ کند تا تابستان آینده بار دیگر برای جذب لوئیس هال از نیوکاسل یونایتد تلاش کند.
البته فرصت‌هایی برای جذب رقیب و جانشین شاو وجود داشت؛ حتی در ۲۴ ساعت پایانی. این در حالی است که فهرست خریدهای روز آخر یونایتد در سالهای گذشته شامل بازیکنانی مانند سنه لامنس، مانوئل اوگارته، سوفیان آمرابط، آنتونی، کریستیانو رونالدو و ادینسون کاوانی بوده است.
یونایتد در بعدازظهر روز پایانی، شرایط جذب رایان آیت‌نوری از منچسترسیتی را بررسی کرد؛ بازیکنی که چند روز قبل توسط یک ایجنت به باشگاه پیشنهاد شده بود. انتقالی بین دو باشگاه شهر منچستر می‌توانست اتفاقی نادر و جذاب باشد، اما سیتی اعلام کرد تنها در صورتی حاضر به انتقال قرضی است که بندی برای خرید اجباری به ارزش چند ده میلیون پوند در قرارداد وجود داشته باشد. یونایتد علاقه‌ای به تعهد خرید دائمی نداشت و از این گزینه عقب‌نشینی کرد.
همچنین باشگاه با ژرژ مندس، مدیر برنامه‌های مشهور، تماس گرفت تا شرایط جذب الخاندرو بالده را بررسی کند؛ مدافع چپ بارسلونا که در دیدار مقابل رایو وایکانو روی نیمکت بود و به میدان نرفت. با این حال، مذاکرات برای جذب این بازیکن ۲۲ ساله پیشرفتی نداشت.
یونایتد پیش از این نیز از پیشنهاد جذب یان ماتسن از استون‌ویلا صرف‌نظر کرده بود. در نهایت، پنجره نقل‌وانتقالاتی شیاطین سرخ بدون خرید جدید در خط دفاع چپ بسته شد؛ تصمیمی که همچنان یکی از بزرگ‌ترین علامت‌های سؤال درباره برنامه‌های تیم برای ادامه فصل باقی می‌ماند.
بین بررسی گزینه‌های موجود از سر احتیاط و دست‌پاچه شدن و اقدام از روی ناچاری، تفاوت زیادی وجود دارد. منچستریونایتد در نهایت نیازی به واکنش اضطراری ندید و معتقد است برای جبران غیبت یا مشکلات لوک شاو، گزینه‌های کافی در اختیار دارد.
باشگاه روی توانایی بازیکنانی مانند نصیر مزراوی و دیگو دالوت حساب می‌کند که می‌توانند از سمت راست به جناح چپ منتقل شوند. همچنین در شرایط اضطراری، بازیکنانی مانند لیساندرو مارتینز، کارلوس بالبا و پاتریک دورگو نیز می‌توانند این نقش را بر عهده بگیرند؛ هرچند دورگو بیشتر به عنوان یک وینگر چپ شناخته می‌شود.
اما دیگو لئون که تابستان گذشته با مبلغ اولیه ۳ میلیون پوند (۴.۰۵ میلیون دلار، ۳.۵ میلیون یورو) به اضافه بندهای افزایش تا ۷ میلیون پوند جذب شد، در این بحث قرار ندارد. این بازیکن ۱۹ ساله هنوز در مرحله سازگاری با فوتبال تیم زیر ۲۱ ساله‌هاست و یونایتد فعلاً او را گزینه‌ای برای تیم اصلی نمی‌بیند.
هری آماس همچنان در تیم باقی مانده است؛ چرا که منچستریونایتد در این پست حاضر نشد از برنامه مالی خود خارج شود. این مدافع چپ ۱۹ ساله در طول پنجره نقل‌وانتقالات مورد توجه بیش از ۱۲ باشگاه قرار داشت؛ از جمله اسپورتینگ لیسبون در پرتغال، ولفسبورگ در آلمان، سلتیک در اسکاتلند و تیم‌های چمپیونشیپی مانند استوک‌سیتی، بیرمنگام، میلوال، کوئینزپارک رنجرز و برنلی.
برنلی پیشنهادی در حدود ۳.۵ میلیون پوند برای جذب آماس ارائه کرد که از سوی یونایتد رد شد. باشگاه منچستری برای فروش این بازیکن حدود ۶ میلیون پوند می‌خواست.
در روزهای پایانی، یونایتد حتی حاضر شد امکان انتقال قرضی آماس را بررسی کند و دربی کانتی پیشنهادی ارائه داد، اما در نهایت باشگاه تصمیم گرفت او را حفظ کند.
درستی این تصمیم زمانی مشخص خواهد شد که آیا لوک شاو در طول فصل دچار مصدومیت می‌شود یا نه.
یونایتد در روز پایانی همچنین تلاش کرد یک هافبک دیگر به تیم اضافه کند. باشگاه مذاکرات برای جذب لوئیس پیج، هافبک ۱۸ ساله لسترسیتی، را دوباره آغاز کرد و مذاکرات تا جایی پیش رفت که انتقال کاملاً امکان‌پذیر به نظر می‌رسید.
اما قیمت این بازیکن به شکل قابل توجهی افزایش یافت. یونایتد حتی با رقم بالای ۱۰ میلیون پوند نیز کنار آمده بود، اما اختلاف بر سر ارزش‌گذاری لسترسیتی مانع نهایی شدن انتقال شد. گفته می‌شود باشگاه لسترسیتی مبلغی حدود ۱۲ میلیون پوند به علاوه ۳ میلیون پوند پاداش درخواست کرده بود.
پیج که توسط راسل مارتین در ترکیب اصلی لسترسیتی مقابل پلیموث آرگایل در لیگ وان قرار گرفت، در آن بازی عملکرد خوبی داشت و پرونده انتقال در همان‌جا بسته شد. با این حال، انتظار می‌رود یونایتد در آینده دوباره شرایط جذب او را بررسی کند. خود این بازیکن نیز علاقه‌مند به پیوستن به یونایتد بود و در تابستان پیشنهاد آرسنال را رد کرده بود.
یک انتقال دیگر که در آستانه نهایی شدن قرار داشت اما شکست خورد، پیشنهاد قرضی اورتون برای یوشوا زیرکزی بود؛ اتفاقی که به دلیل نامشخص بودن انتقال فولارین بالوگون از موناکو پیچیده شد.
اورتون ابتدا ساعت ۵ عصر با یونایتد تماس گرفت و ساعت ۸ شب پیشنهاد رسمی خود را ارائه کرد. یونایتد با جدایی زیرکزی مخالفتی نداشت؛ چرا که این مهاجم هلندی به دنبال جدایی برای داشتن زمان بازی بیشتر بود، اما باشگاه احساس کرد زمان کافی برای پیدا کردن جانشین وجود ندارد.
منابع یونایتد معتقد بودند ارزش این پیشنهاد کمتر از رقم اعلام‌شده ۱۰ میلیون پوند شامل هزینه قرضی و دستمزدها بوده است.
برخی بازیکنان تیم معتقد بودند یونایتد به یک مهاجم مرکزی جدید نیاز دارد تا فشار از روی بنجامین ششکو کم شود؛ بازیکنی که بتواند در کنار او بازی کند و اجازه دهد ماتئوس کونیا و برایان امبومو بیشتر در پست‌های مورد علاقه خود به میدان بروند.
در نهایت، منچستریونایتد پنجره را با جذب سه هافبک جدید و یک دروازه‌بان ذخیره به پایان رساند؛ تصمیمی که دوباره این سؤال را مطرح می‌کند که آیا باشگاه واقعاً مطابق خواسته‌های مایکل کریک عمل کرده و «مرزها را جابه‌جا کرده است؟»
کریک پس از دیدار دوستانه مقابل لیدز در دوبلین گفته بود:
«یکی دو منطقه وجود دارد که دوست داریم در آنها بهتر شویم. کاملاً می‌دانیم که باید به فشار آوردن ادامه دهیم. چیزهایی هست که می‌خواهیم انجام دهیم، اما باید تصمیم درستی بگیریم.»
یونایتد در ادامه بالِبا را به خدمت گرفت و با هزینه‌ای معادل ۱۵۵ میلیون پوند به کار خود در بازار نقل‌وانتقالات پایان داد؛ رقمی که حدود ۵۰ میلیون پوند کمتر از ۱۲ ماه قبل و دوران روبن آموریم است، آن هم در شرایطی که این بار تیم در لیگ قهرمانان اروپا حضور دارد.
اتلتیک در طول این پنجره نقل‌وانتقالات با منابع متعددی گفت‌وگو کرده است؛ منابعی که همگی برای حفظ روابط خود با باشگاه‌ها و افراد درگیر، به شرط ناشناس ماندن صحبت کرده‌اند. روایت آنها تصویری از سومین تابستان تحت مدیریت سر جیم رتکلیف ارائه می‌دهد؛ تابستانی که برای سومین بار شاهد حضور فردی متفاوت روی نیمکت بود و شامل این موارد می‌شود:
- تماس عمر برادا با همتای خود در نیوکاسل درباره لوئیس هال
- اینکه جک سالیوان چگونه پرونده جذب ماتئوس فرناندس را مختومه کرد
- چرا به یوری تیلمانس قرارداد پنج‌ساله داده شد
- چگونه مشکل زانوی ادرسون در جریان تست پزشکی در آمریکا باعث تغییر مسیر شد
- پیام‌های ضدونقیضی که یونایتد درباره مایلز لوئیس-اسکلی دریافت کرد
یونایتد در تابستان ۲۰۲۵ برای تقویت خط حمله اقدام کرده بود و امسال تمرکز اصلی‌اش را روی خط میانی گذاشت.
آنها در نهایت سه بازیکن جدید به این بخش اضافه کردند: آندری سانتوس، یوری تیلمانس و بالِبا. اما مسیر رسیدن به این سه خرید، پر از فرازونشیب و تغییرات بود.
یونایتد در ابتدا الیوت اندرسون را در صدر فهرست خود قرار داده بود، مذاکرات با ماتئوس فرناندس را تا مراحل پیشرفته پیش برد، با ادرسون به توافق رسید، جذب اورلین شوامنی را در نظر داشت، درباره هزینه جذب الکس اسکات تحقیق کرد، مانو کونه را زیر نظر گرفت و به مایلز لوئیس-اسکلی نیز علاقه نشان داد. آنها اما از دنبال کردن انتقال ساندرو تونالی صرف‌نظر کردند؛ چرا که نیوکاسل به‌صراحت اعلام کرده بود برای فروش او ۱۰۰ میلیون پوند می‌خواهد.
این رویکرد بخشی از سیاست گسترده‌تر باشگاه است: یونایتد نمی‌خواهد وارد جنگ‌های مزایده‌ای شود؛ به‌خصوص زمانی که قیمت نهایی بازیکن با ارزشی که باشگاه برای او تعیین کرده، همخوانی نداشته باشد.
از نگاه برخی افراد فعال در بازار نقل‌وانتقالات، این سیاست یک اشتباه است؛ چرا که به باور آنها، یونایتد با این روش نمی‌تواند استعدادهای طراز اولی را که برای رسیدن به هدفش، یعنی قهرمانی در لیگ برتر تا سال ۲۰۲۸، به آنها نیاز دارد، جذب کند.
آنها نمونه دکلان رایس را به یاد می‌آورند؛ بازیکنی که یونایتد در سال ۲۰۲۳ تصمیم گرفت برای جذبش اقدام نکند و در نهایت با انتقالی به ارزش ۱۰۵ میلیون پوند راهی آرسنال شد.
پس از تابستان امسال، یونایتد تنها تیم از شش قدرت سنتی فوتبال انگلیس است که برای جذب یک بازیکن از مرز ۱۰۰ میلیون پوند عبور نکرده است. همچنین با توجه به اینکه رتکلیف در کنار خانواده گلیزر کنترل باشگاه را در دست دارد، این تردید وجود دارد که یونایتد در سالهای آینده حاضر شود چنین مبلغی را برای یک بازیکن بپردازد.
با این حال، یک دیدگاه دیگر هم وجود دارد: جذب چند بازیکن با قیمت پایین‌تر، به جای هزینه سنگین برای یک ستاره شاخص، ممکن است تأثیر بیشتری روی کیفیت کلی ترکیب داشته باشد.
آخرین قطعه از پازل بازسازی خط میانی، بالِبا بود؛ بازیکنی که یک سال پس از نخستین بررسی شرایط انتقالش از برایتون، سرانجام به یونایتد پیوست. یونایتد در اواخر فصل گذشته بررسی‌های بیشتری درباره این انتقال انجام داد و حتی به نظر می‌رسید آماده نهایی کردن معامله است، اما در مقطعی ترمز کشید و تصمیم گرفت ابتدا گزینه‌های دیگری را دنبال کند.
حتی تا آخر هفته پیش از آنکه یونایتد در روز سه‌شنبه، ۱۸ اوت، تصمیم نهایی خود را برای اقدام جدی بگیرد، هنوز درباره جذب بالِبا تردیدهایی وجود داشت. در آن مقطع، باشگاه به‌طور جدی در حال بررسی ارائه یک پیشنهاد رسمی برای مایلز لوئیس-اسکلی بود.
اوایل تابستان، یونایتد از طریق واسطه‌ها مطلع شده بود که لوئیس-اسکلی ممکن است با مبلغی در حدود ۴۵ میلیون پوند در دسترس باشد و این چشم‌انداز در اولدترافورد جذاب به نظر می‌رسید. او تمام فینال لیگ قهرمانان را در خط میانی بازی کرده بود، اما تا ژانویه تنها در دو مسابقه لیگ برتر از ابتدا به میدان رفته بود و پس از آن نیز تا ماه آوریل دیگر در هیچ بازی‌ای از لیگ برتر حضور نداشت. به نظر می‌رسید جایگاه او در تیم میکل آرتتا چندان مستحکم نیست.
با این حال، شرایط به دلیل جایگاه لوئیس-اسکلی به‌عنوان محصول آکادمی آرسنال و ارتباط قوی‌اش با هواداران، پیچیده بود. خود بازیکن نیز تمایل داشت در آرسنال بماند. انتقال او می‌توانست اتفاقی بسیار خبرساز باشد و تبعات روابط‌عمومی قابل‌توجهی برای باشگاه داشته باشد.
در ادامه، رقم احتمالی انتقال به شکل قابل‌توجهی افزایش یافت و برخی افراد نزدیک به روند مذاکرات، رقم ۷۰ میلیون پوند را مطرح کردند؛ هرچند یونایتد هرگز به‌طور رسمی در جریان رقم جدید قرار نگرفت.
با این حال، در اواخر پنجره نقل‌وانتقالات این گمانه‌زنی وجود داشت که شاید آرسنال برای تأمین منابع مالی خریدهای جدید، ناچار شود لوئیس-اسکلی را به فروش برساند؛ به‌خصوص با توجه به اینکه ازری کونسا با مبلغ ۵۱ میلیون پوند به تیم اضافه شده بود و باشگاه همچنین در حال بررسی انتقال گران‌قیمت خولیان آلوارس بود.
یونایتد دقیقاً دو هفته پیش از بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالات تصمیم گرفت از مذاکرات کنار بکشد؛ زمانی که مطلع شد موضع آرسنال در این خصوص سخت‌تر شده است. تا آن زمان، هافبک جدید آرسنال، برونو گیمارش نیز دچار مصدومیت کشاله ران شده بود، هرچند مشخص شد این مصدومیت جدی نیست.
بنابراین یونایتد سرانجام به سراغ بالِبا رفت و این انتقال نسبتاً سریع نهایی شد. آنها دوباره ارتباط خود با برایتون را برقرار کرده بودند و می‌دانستند برای به سرانجام رساندن این معامله چه مبلغی لازم است؛ مذاکرات عمدتاً بر سر این موضوع بود که چه میزان از مبلغ انتقال به‌صورت قطعی و تضمین‌شده پرداخت شود.
رقم کلی این انتقال ۷۰ میلیون پوند است که ۵ میلیون پوند آن به‌صورت بندهای الحاقی در نظر گرفته شده؛ رقمی که بسیار کمتر از مبلغی است که تابستان گذشته درباره انتقال بالِبا صحبت می‌شد. در آن زمان، برایتون خواهان مبلغی مشابه رقمی بود که از فروش مویسس کایسدو به دست آورد؛ کایسدو با ۱۱۵ میلیون پوند به چلسی پیوست.
برخی ناظران در سال گذشته معتقد بودند آن مقطع می‌توانست بهترین زمان برای فروش بالِبا باشد؛ چرا که او دو فصل درخشان را پشت سر گذاشته بود. با این حال، پس از مطرح شدن علاقه باشگاه‌های بزرگ و مشکلات مربوط به مصدومیت، روند پیشرفت بالِبا تحت تأثیر قرار گرفت.
بالِبا به‌صراحت اعلام کرد که می‌خواهد فرصت بازی برای یونایتد را دنبال کند و در نهایت برایتون نیز پای میز مذاکره آمد.
یونایتد منتظر ماند تا مشخص شود میزان آسیب رباط مچ پای بالِبا که اوایل ماه اوت متحمل شده بود، چقدر است و پس از آن اطمینان پیدا کرد که مصدومیت جدی نیست. برایتون امیدوار بود بالِبا پیش از بازی یکشنبه مقابل چلسی به تمرینات گروهی برگردد و در صورت فراهم بودن شرایط، در ماه سپتامبر دوباره به میدان برود.
یونایتد ممکن است با توجه به اینکه بالِبا به‌تازگی به باشگاه پیوسته و بخشی از پیش‌فصل را از دست داده، ترجیح دهد در بازگرداندن او به میادین احتیاط بیشتری به خرج دهد. با این حال، امیدواری‌هایی وجود دارد که او پیش از نخستین وقفه فصل برای بازی‌های ملی، که از ۲۰ سپتامبر آغاز می‌شود، بتواند برای یونایتد بازی کند.
بالِبا با اتکا به توانایی‌های بدنی، قدرت تکل‌زنی و چپ‌پا بودنش، تعادل بیشتری به خط میانی یونایتد می‌دهد. جذب بازیکنی که بتواند سمت چپ زمین را پوشش دهد یکی از خواسته‌های یونایتد بود؛ به همین دلیل آنها شرایط مایلز لوئیس-اسکلی و ادواردو کاماوینگا از رئال مادرید را نیز بررسی کرده بودند.
در همین بازه، یعنی در فاصله یک ماه میان پیوستن تیلمانس و بالِبا، یونایتد بررسی جذب یک مدافع چپ تخصصی را نیز در دستور کار قرار داد که گزینه اصلی در این میان لوئیس هال بود.
میسون مونت در دوران پیش‌فصل عملکرد خوبی داشت و اعضای کادر فنی، از جمله مایکل کریک، به این جمع‌بندی رسیده بودند که به جای خرید یک هافبک دیگر، جذب هال شاید نیاز مهم‌تری باشد؛ چرا که می‌توانست برای لوک شاو رقیب ایجاد کند.
یونایتد انتقال هال را با رقمی در حدود ۵۰ میلیون پوند بررسی کرد. هال هفته آینده ۲۲ ساله می‌شود و یونایتد در آن مقطع معتقد بود پیوستن به اولدترافورد و بازی در لیگ قهرمانان اروپا می‌توانست برای او جذاب باشد.
اما حدود سه هفته پیش از روز پایانی پنجره نقل‌وانتقالات، روند پیگیری این انتقال به شکل قابل‌توجهی کند شد؛ زمانی که عمر برادا، مدیر اجرایی یونایتد، با دیوید هاپکینسون، همتای خود در نیوکاسل، تماس گرفت تا مستقیماً درباره این موضوع گفت‌وگو کند.
به برادا گفته شد که لوئیس هال برای فروش نیست و باشگاه نیز در نهایت این موضع نیوکاسل را پذیرفت.
پس از فروش آنتونی گوردون، ساندرو تونالی و برونو گیمارش، نیوکاسل حاضر نبود با توجه به افزایش نارضایتی احتمالی هواداران، یکی دیگر از بازیکنان کلیدی خود را از دست بدهد؛ ضمن اینکه از نظر مالی نیز نیازی به چنین فروشی نداشت.
اگر یونایتد زودتر اقدام کرده بود، شاید شرایط متفاوت می‌شد، اما در آن مقطع آنها همچنان در حال بررسی و جابه‌جایی میان گزینه‌های مختلف در خط میانی بودند.
منچستریونایتد تصمیم گرفت برای جذب یک مدافع چپ مطرح دیگر اقدام نکند تا مسیر برای لوئیس هال در آینده باز بماند. انتظار می‌رود این موضوع تابستان آینده دوباره بررسی شود.
پیش از تمام این اتفاقات، در هفته پایانی ماه ژوئن به نظر می‌رسید یونایتد در آستانه جذب فرناندس از وستهم قرار دارد. اما این انتقال از آنچه انتظار می‌رفت پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر شد و یونایتد در نهایت کنار کشید.
ژرژ مندس، ایجنت او، نقش مهمی در این ماجرا داشت. یونایتد ابتدا تصور می‌کرد فرناندس حدود ۵۰ میلیون پوند هزینه خواهد داشت و خود بازیکن نیز خواهان پیوستن به این باشگاه بود؛ اما ناگهان قیمت به ۸۵ میلیون پوند افزایش یافت و بازیکن نیز به گزینه انتقال به تاتنهام علاقه‌مند شد. اتلتیک در اوایل ژوئن از این افزایش غیرمنتظره خبر داده بود.
در داخل یونایتد این احساس شکل گرفت که اهداف مذاکره تغییر کرده‌اند. مندس توانست بهترین معامله مالی ممکن را برای وستهم و فرناندس رقم بزند.
با این حال، یونایتد آماده بود برای این بازیکن ۲۲ ساله بسته‌ای به ارزش ۸۵ میلیون پوند ارائه دهد که شامل بندهای پاداش می‌شد، اما تاتنهام کل مبلغ را به‌صورت تضمینی پیشنهاد داد و شرایط پرداخت بهتری ارائه کرد. وستهم قرار است این ۸۵ میلیون پوند را تقریباً در نیمی از زمان پیشنهادی یونایتد دریافت کند.
بحث دستمزد نیز مطرح بود؛ فرناندس در تاتنهام حقوق بیشتری خواهد گرفت. او البته از سقف دستمزدی یونایتد عبور نمی‌کرد، اما در بالاترین سطح ساختار حقوقی باشگاه قرار می‌گرفت؛ موضوعی که برای یک خرید جوان و جدید می‌توانست روی تعادل رختکن تأثیر بگذارد. همچنین صحبت‌های روبرتو دزربی درباره پروژه تاتنهام برای فرناندس قانع‌کننده بود.
تاتنهام بسیاری را با توانایی مالی خود در این تابستان غافلگیر کرد. جو لوئیس، مالک باشگاه، در حالی دست باشگاه را بازتر کرده که در همین تابستان مجموعه آثار هنری خود را با ارزش ۲۵۰ میلیون پوند در حراجی ساتبیز فروخت؛ بزرگ‌ترین مجموعه تک‌مالک فروخته‌شده در بریتانیا.
برخی افراد که شرایط هر دو باشگاه را می‌شناسند معتقدند سیاست فعلی یونایتد یادآور رویکردی است که تاتنهام پیش‌تر دنبال می‌کرد: جذب بازیکنانی که هنوز در بالاترین سطح بازار نیستند و امید به کشف استعدادهای بزرگ. به گفته آنها، هر کدام از این انتقال‌ها نسبتاً ساده نهایی شده است.
در وستهم، کریم ویرانی، مدیر اجرایی موقت باشگاه، مذاکرات درباره فرناندس را پیش می‌برد. در پایان، جک سالیوان، مدیر باشگاه، تماسی از سوی یونایتد درباره شرایط نهایی انتقال دریافت کرد. او پاسخی کوتاه درباره موفقیت تاتنهام داد و یونایتد را به ویرانی ارجاع داد؛ اتفاقی که باعث ایجاد تنش میان دو باشگاه شد.
در دوم ژوئن، یونایتد با آتالانتا برای جذب هافبک برزیلی، ادرسون، به توافقی ۴۵ میلیون یورویی رسید. او تابستان گذشته نیز در فهرست یونایتد قرار داشت و سال‌ها زیر نظر باشگاه بود، اما در آن زمان گران ارزیابی می‌شد.
یونایتد احساس می‌کرد ادرسون می‌تواند در پیش‌فصل به تیم اضافه شود، اما او به‌عنوان جانشین دیرهنگام وسلی مصدوم، به تیم ملی برزیل برای جام جهانی دعوت شد.
به همین دلیل، یونایتد بخش ابتدایی تست پزشکی او را در آمریکا انجام داد. اعضای باشگاه از قبل درباره یک مشکل زانو اطلاع داشتند، اما نتایج جدید نشان داد وضعیت جدی‌تر از چیزی است که انتظار می‌رفت.
یونایتد مجبور شد تا حذف برزیل از جام جهانی در ۶ ژوئیه صبر کند تا ادرسون به لندن بازگردد و آزمایش‌های دقیق‌تری انجام دهد.
با این حال، آنها همزمان بررسی گزینه‌های جایگزین را آغاز کرده بودند و واسطه‌ها را در جریان قرار داده بودند. در این میان، آندری سانتوس از چلسی به گزینه اصلی تبدیل شد و تیم داده‌های یونایتد گزارش‌های مثبتی درباره او ارائه کرد.
در ۸ ژوئیه، یونایتد با چلسی برای انتقالی به ارزش ۵۰ میلیون پوند به توافق رسید؛ چلسی حاضر بود این بازیکن ۲۲ ساله برزیلی را بفروشد.
افراد فعال در بازار انتظار داشتند یونایتد انتقال ادرسون را لغو کند، اما باشگاه چنین کاری نکرد تا زمانی که یک خرید جایگزین را نهایی کرد؛ تصمیمی که هم از نظر مذاکرات با اهداف جدید و هم احتمالاً از نظر مدیریت افکار عمومی اهمیت داشت، زیرا هواداران بابت نبود چهره‌های جدید ناراضی بودند.
در ۱۳ ژوئیه، یونایتد بند فسخ ۳۵ میلیون پوندی قرارداد تیلمانس با استون ویلا را فعال کرد و یکی از غافلگیرکننده‌ترین خریدهای تابستان را انجام داد.
اعضای باشگاه از اینکه توانستند انتقال تیلمانس را تا مراحل پایانی مخفی نگه دارند، رضایت داشتند. این پنهان‌کاری یکی از ویژگی‌های اصلی پنجره نقل‌وانتقالاتی یونایتد بود.
در کنار دنبال کردن چندین هدف مختلف و تغییر رویکرد در طول تابستان، باشگاه تلاش زیادی کرد تا حلقه افراد مطلع از برنامه‌هایش محدود بماند؛ به همین دلیل حتی برای کسانی که در روند مذاکرات حضور داشتند، مسیر دقیق حرکت یونایتد به‌راحتی قابل پیش‌بینی نبود.
یونایتد از همان ابتدای پنجره نقل‌وانتقالات از وجود بند فسخ تیلمانس آگاه بود و آن را به‌عنوان یک گزینه ذخیره نگه داشت تا اگر شرایط مناسب شد، از آن استفاده کند. آنها عملکرد او در جام جهانی را زیر نظر داشتند و پس از اینکه بلژیک روز جمعه ۱۰ ژوئیه مقابل اسپانیا حذف شد، کار برای نهایی کردن انتقال را آغاز کردند. سرعت عمل اهمیت زیادی داشت تا توجه باشگاه‌های دیگر جلب نشود.
یونایتد برای این بازیکن ۲۹ ساله قراردادی تا سال ۲۰۳۱ در نظر گرفت؛ چرا که او در استون ویلا دستمزد بالایی دریافت می‌کرد، به‌خصوص پس از اینکه در سال ۲۰۲۳ به‌عنوان بازیکن آزاد از لسترسیتی به ویلا پیوسته بود. استون ویلا پیشنهادی برای تمدید قرارداد ارائه کرده بود که می‌توانست تیلمانس را حداقل سه فصل دیگر در باشگاه نگه دارد. بنابراین قرارداد پنج‌ساله یونایتد راهی بود برای حفظ سطح درآمد کلی او، اما پخش کردن هزینه این انتقال در بازه زمانی طولانی‌تر.
یونایتد هرگز به‌صورت رسمی اعلام نکرد که انتقال ادرسون منتفی شده است. این بازیکن در اواسط ژوئیه با امضای قرارداد جدید با آتالانتا عملاً پایان این ماجرا را رقم زد.
ادرسون گفت:
«واقعاً نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد. تست‌ها خوب پیش رفتند، نمی‌دانم چه چیزی تغییر کرد. چهار سال است در آتالانتا هستم و همیشه بازی کرده‌ام.»
در طول ماه ژوئن، یونایتد درباره هزینه جذب الکس اسکات، هافبک ۲۳ ساله بورنموث، تحقیق کرد. تیاگو پینتو، مدیر فوتبال بورنموث، به یونایتد اعلام کرد که این بازیکن برای فروش نیست و در ابتدای ژوئیه این موضوع کاملاً منتفی شد.
مانو کونه، هافبک ۲۵ ساله، جام جهانی خوبی با فرانسه داشت و یونایتد مزایا و معایب جذب او را بررسی کرد، اما در نهایت تصمیم گرفت اقدامی انجام ندهد.
اما یک بازیکن فرانسوی دیگر جذابیت بسیار بیشتری برای یونایتد داشت. آنها آماده بودند روند بررسی انتقال اورلین شوامنی، هافبک ۲۶ ساله رئال مادرید، را جلو ببرند؛ البته اگر رئال نشانه‌ای از آمادگی برای فروش او نشان می‌داد.
کریستوفر ویول، مدیر جذب بازیکن یونایتد، در ماه مه در ورزشگاه نیوکمپ مشغول تماشای ال‌کلاسیکو دیده شد. در رئال مادرید، این موضوع کنجکاوی‌هایی ایجاد کرده بود که چرا باشگاه هنوز تمدید قرارداد رسمی شوامنی را اعلام نکرده؛ قراردادی که گزارش‌های آن در ماه ژوئیه منتشر شد. با این حال، حتی در آن شرایط نیز هزینه مالی چنین انتقالی واقع‌بینانه فراتر از توان یونایتد بود.
تصمیم بارسلونا برای فعال نکردن بند خرید مارکوس رشفورد به ارزش ۳۰ میلیون یورو نیز روی بودجه یونایتد تأثیر گذاشت؛ چرا که دستمزد سالانه ۱۷ میلیون پوندی او همچنان در حساب‌های باشگاه باقی ماند.
مصدومیت جدی زانوی اوگارته نیز عامل دیگری بود؛ بازیکنی که احتمالاً قرار بود در صورت فراهم شدن شرایط، فروخته شود.
ماندن زیرکزی باعث شد یونایتد درآمد احتمالی از فروش او را از دست بدهد؛ به همین دلیل انتقال اولی واتکینز هرگز شکل نگرفت. واتکینز تابستان گذشته در کنار بنجامین ششکو یکی از دو گزینه نهایی یونایتد برای خط حمله بود.
زیرکزی پیشنهاد انتقال قرضی به فیورنتینا را رد کرد، در حالی که یوونتوس به جای او سراغ نیک وولتماد رفت. او در نهایت با وجود پیشنهاد دیرهنگام اورتون و تمایل خودش برای بازی بیشتر، در یونایتد ماند.
از نظر درآمدهای حاصل از فروش، یونایتد انتقال راسموس هویلوند با مبلغ ۳۸ میلیون پوند را نهایی کرد؛ هرچند این مبلغ در حساب‌های فصل ۲۶-۲۰۲۵ ثبت خواهد شد. همچنین رادک ویتک با مبلغ اولیه ۷ میلیون پوند و توبی کولیر با مبلغ اولیه ۳ میلیون پوند فروخته شدند.
یونایتد همچنین حدود ۱۱ میلیون پوند از انتقال میسون گرینوود از مارسی به فنرباغچه دریافت کرد؛ این مبلغ به دلیل وجود بند قابل‌توجه فروش مجدد در قرارداد او بود. آنها همین نوع بند را برای ویتک و کولیر نیز در قراردادهایشان گنجانده‌اند.
اگر ویتک تمام بندهای پاداش قراردادش با میدلزبرو را فعال کند و رقم انتقالش به ۱۴ میلیون پوند برسد، این بزرگ‌ترین فروش تاریخ یونایتد برای بازیکنی خواهد بود که هرگز برای تیم اصلی باشگاه بازی نکرده است.
کارل دارلو نیز به‌صورت آزاد از لیدزیونایتد جذب شد تا ذخیره لمنس باشد؛ در حالی که آلتای باییندیر به‌صورت قرضی راهی سلتاویگو در لالیگا شد.
یونایتد بررسی‌هایی برای خریدهای بیشتر هم انجام داد. جذب مهاجم بررسی شد، اما برای سومین تابستان متوالی هیچ اقدامی برای دنی ولبک انجام ندادند؛ حتی با وجود اینکه می‌دانستند او در مسیر پیوستن به چلسی قرار دارد.
ژرژ مندس بار دیگر در مذاکرات مربوط به دو موکل خود در پست دفاع چپ وارد ماجرا شد. در هفته پایانی پنجره، یونایتد درباره انتقال بالده گفت‌وگوهایی داشت.
همچنین خورخه سالیناس، مدافع چپ ۱۹ ساله راسینگ سانتاندر که بند فسخ ۱۶ میلیون یورویی در قراردادش داشت، مورد بررسی قرار گرفت، اما یونایتد تصمیم گرفت پیشنهادی ارائه نکند.
یکی از بازیکنان جوانی که به باشگاه اضافه شد، تاینان تامپسون بود؛ وینگر چپ ۱۸ سالهای که از تاتنهام با مبلغ اولیه ۴ میلیون پوند به‌علاوه ۴ میلیون پوند پاداش به یونایتد پیوست.
انتقال او زمانی جدی‌تر شد که پسرعمویش، که هوادار یونایتد است، تصاویری از جایگاه مدیران در بازی مقابل ایپسویچ منتشر کرد.
سیاست جذب استعدادهای نوظهور در سراسر کشور زیر نظر جیسون ویلکاکس، مدیر فوتبال یونایتد، هدایت می‌شود؛ فردی که برای بازیکنانی که در آستانه رسیدن به تیم اصلی هستند، ارزش زیادی قائل است. ویلکاکس یکی از صداهای کلیدی در استراتژی کلی نقل‌وانتقالاتی باشگاه محسوب می‌شود و به‌طور مستقیم با ایجنت‌ها و مدیران ورزشی دیگر باشگاه‌ها در ارتباط است.
مت هارگریوز، مدیر مذاکرات یونایتد، نیز نقش مشابهی دارد؛ ضمن اینکه این تابستان نخستین پنجره نقل‌وانتقالاتی کایل مکالی، رئیس استعدادیابی تیم بزرگسالان، در باشگاه بود.
پس از پیروزی ۵-۲ یونایتد مقابل ایپسویچ تاون در ورزشگاه اولدترافورد و در نشست خبری پس از بازی، میکل کریک به شرایط مالی پشت تصمیم‌های باشگاه اشاره کرد.
او گفت:
«با توجه به شرایطی که در آن قرار داریم و کارهایی که توانستیم انجام دهیم، از عملکردمان راضی هستم.»
کریک البته تأکید کرد که یونایتد همچنان «آماده اضافه کردن بازیکن جدید» خواهد بود، اما روز پایانی پنجره نقل‌وانتقالات بدون هیجان و اتفاق خاصی سپری شد.
این رویکرد گامی در جهت اصلاح روند خریدهای گران‌قیمتی بود که در پنجره‌های قبلی و در روزهای پایانی انجام شدند اما نتیجه مطلوبی نداشتند. با این حال، هنوز باید دید ترکیب فعلی یونایتد پس از آغاز رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا تا چه اندازه توان تحمل فشار مسابقات را خواهد داشت.
کامنت‌ها