مرور پنجره رئال مادرید؛روایت یک تابستان 260 میلیون یورویی
ماریو کرتگانا/خبرنگار حوزه رئال مادرید نیویورک تایمز:
در پایان ماه آوریل، رئال مادرید خود را برای دیداری سرنوشت‌ساز مقابل بارسلونا آماده می‌کرد؛ مسابقه‌ای که شکست در آن می‌توانست قهرمانی لالیگا را به رقیب دیرینه واگذار کند.
حتی پیروزی هم احتمالاً فقط پایان فصل بدون جام را کمی به تعویق می‌انداخت، چرا که رئال برای دومین فصل متوالی در آستانه از دست دادن تمام جام‌های مهم بود؛ اتفاقی که برای پرافتخارترین تیم تاریخ لیگ قهرمانان اهمیت زیادی دارد. آخرین بار چنین شرایطی در فصل ۱۰-۲۰۰۹ رخ داده بود؛ همان زمانی که ژوزه مورینیو به‌عنوان سرمربی جدید انتخاب شد.
فلورنتینو پرز بار دیگر یک برنامه مشخص داشت.
در حالی که کمتر کسی انتظار چنین اتفاقی را داشت، اتلتیک در پایان آوریل گزارش داد که مورینیوی ۶۳ ساله گزینه مورد علاقه پرز برای جانشینی آلوارو آربلوا است.زمانی که مورینیو در ۱۱ ژوئن رسماً به‌عنوان سرمربی رئال معرفی شد، او و مدیران ارشد باشگاه — از جمله پرز، مدیرعامل اجرایی خوسه آنخل سانچس و استعدادیاب ارشد خونی کالافات — از قبل استراتژی بازسازی تیم را مشخص کرده بودند.
نتیجه این جلسات در ماه‌های بعد مشخص شد؛ رئال مادرید بزرگ‌ترین هزینه نقل‌وانتقالاتی خود از سال ۲۰۱۹ را انجام داد.
این باشگاه در تابستان حدود ۲۶۰ میلیون یورو هزینه کرد؛ مبلغی که شامل جذب شش بازیکن جدید و همچنین پرداخت ۱۵ میلیون یورو به بنفیکا برای فسخ قرارداد مورینیو می‌شود.رئال دو بازیکن را به‌صورت آزاد جذب کرد: ایبراهم کوناته، مدافع سابق لیورپول، و برناردو سیلوا، هافبک پیشین منچسترسیتی.
همچنین توافقی تا سقف ۶۰ میلیون یورو برای جذب مارک کوکوریا از چلسی انجام شد. دنزل دومفریس از اینتر با ۲۰ میلیون یورو به مادرید آمد، کارلوس اسپری، مهاجم لوانته، با ۲۵ میلیون یورو جذب شد و یان دیومانده، وینگر لایپزیگ، نیز در انتقالی که می‌تواند تا ۱۴۰ میلیون یورو ارزش داشته باشد، راهی برنابئو شد.
نکته مهم دیگر این بود که رئال برخلاف سال‌های اخیر، سرمربی خود را بیشتر در تصمیم‌های نقل‌وانتقالاتی دخالت داد. پیش از این، مربیانی مانند کارلو آنچلوتی، ژابی آلونسو و آربلوا نقش پررنگی در جذب بازیکنان نداشتند، اما شرایط با مورینیو متفاوت شد.
این بار، رئال مادرید پروژه بازسازی تیم را با حضور مستقیم سرمربی جدید خود پیش برد؛ پروژه‌ای که هدفش بازگرداندن باشگاه به مسیر قهرمانی پس از دو فصل بدون جام بود.
رئال مادرید و ژوزه مورینیو برنامه‌ریزی برای ساخت تیم جدید را از اوایل ماه مه آغاز کردند؛ این برنامه‌ریزی ابتدا از طریق رورژه مندس، ایجنت سرمربی پرتغالی، پیش رفت.
از همان ابتدا درباره مناطقی که نیاز به تقویت داشتند، توافق وجود داشت. مطابق دیدگاه باشگاه، مورینیو خواهان جذب این بازیکنان بود:
- یک دفاع راست ذخیره (با توجه به محدودیت‌های بودجه) برای ایجاد رقابت جدی با ترنت الکساندر-آرنولد
- حداقل یک مدافع میانی قدرتمند و مسلط
- یک مدافع چپ درجه‌یک
- یک هافبک خلاق
تمام این پست‌ها خیلی سریع در برنامه نقل‌وانتقالاتی رئال قرار گرفتند.
انتقال ایبراهم کوناته و دنزل دومفریس به ترتیب در تاریخ ۱۸ ژوئن و ۵ ژوئیه به‌صورت رسمی اعلام شدند، اما هر دو معامله خیلی پیش‌تر از انتخابات ریاست باشگاه نهایی شده بودند؛ انتخاباتی که در آن فلورنتینو پرز در ۷ ژوئن دوباره به عنوان رئیس رئال مادرید انتخاب شد.دومفریس به عنوان گزینه‌ای با خصوصیات دفاعی‌تر در پست دفاع راست دیده می‌شد تا مکملی برای سبک هجومی‌تر الکساندر-آرنولد باشد.
کوناته نیز به رئال آمد تا به یکی از مهره‌های اصلی خط دفاع مرکزی تبدیل شود؛ خط دفاعی‌ای که به دلیل مصدومیت‌های آنتونیو رودیگر (که قراردادش را تا سال ۲۰۲۷ تمدید کرده بود) و ادر میلیتائو با مشکلات زیادی روبه‌رو شده بود.رئال به یک مدافع باتجربه نیاز داشت تا در کنار مدافعان جوان‌تر تیم، یعنی دین هویسن ۲۱ ساله و رائول آسِنسیو ۲۳ ساله، تعادل ایجاد کند.
روی کاغذ، اگرچه نقش‌های متفاوتی داشتند، دنزل دومفریس و ایبراهم کوناته قرار بود جای خالی دو بازیکن بزرگ رئال مادرید را پر کنند:
- دنی کارواخال
- داوید آلابا
هر دو بازیکن پس از اینکه باشگاه پیشنهاد تمدید قرارداد به آن‌ها ارائه نکرد، به عنوان بازیکن آزاد از رئال جدا شدند.
دنی سبایوس نیز در ماه ژوئن باشگاه را ترک کرد؛ او با رئال به توافق رسید تا قراردادش که قرار بود تا سال ۲۰۲۷ ادامه داشته باشد، فسخ شود.
مرحله بعدی که تکمیل شد، انتقال مارک کوکوریا از چلسی بود.
حرکت سریع رئال مادرید برای جذب این بازیکن، واضح‌ترین نشانه از جدیت باشگاه در این پنجره نقل‌وانتقالاتی بود.رئال با پیشی گرفتن از بارسلونا و اتلتیکو مادرید، به توافقی به ارزش:۵۵ میلیون یورو + ۵ میلیون یورو پاداش برای جذب این مدافع چپ ۲۸ ساله رسید.
این انتقال در شرایطی انجام شد که رئال پیش از آن سه مدافع چپ در اختیار داشت:
- آلوارو کارراس
- فرلان مندی
- فران گارسیا
اما در نهایت فران گارسیا با مبلغ ۴ میلیون یورو راهی رئال بتیس شد و مادرید همچنان ۵۰ درصد از مبلغ فروش آینده او را در اختیار خود نگه داشت.
با وجود اینکه چند ماه قبل این گزینه را رد کرده بودند، رئال مادرید بار دیگر زودتر از بارسلونا و اتلتیکو وارد عمل شد و پس از جدایی برناردو سیلوا از منچسترسیتی، این هافبک پرتغالی را به خدمت گرفت.
اما حضور برناردو سیلوا تأثیر مستقیمی روی آینده نیکو پاز گذاشت.انتظار می‌رفت این هافبک ۲۱ ساله آرژانتینی با استفاده از بند بازخرید حدود ۹ میلیون یورویی که در قرارداد فروش او به باشگاه ایتالیایی کومو در آگوست ۲۰۲۴ گنجانده شده بود، دوباره به برنابئو بازگردد.
اما یک گفت‌وگو میان نیکو پاز و ژوزه مورینیو باعث شد شرایط برای هر دو طرف چندان رضایت‌بخش نباشد. سپس حضور برناردو سیلوا در برنامه‌های رئال مادرید باعث شد باشگاه اسپانیایی و کومو به جای بازگرداندن فوری بازیکن، درباره تغییر شرایط توافق قبلی مذاکره کنند.رئال اعلام کرد که انتظار دارد از این تغییر ساختار قرارداد حدود ۶۰ میلیون یورو دریافت کند و در مقابل، بندهای قبلی بازخرید و درصد فروش آینده حذف شوند.با این حال، مادرید همچنان کنترل آینده بازیکن را حفظ کرده و یک گزینه بازخرید جدید به ارزش ۸۰ میلیون یورو در اختیار خواهد داشت.
به این ترتیب، پاز فعلاً در کومو می‌ماند، اما رئال مادرید همچنان مسیر بازگشت او به سانتیاگو برنابئو را برای آینده باز نگه داشته است. بازیکنان زیادی در ارتباط با رئال مادرید مطرح شدند. گزینه مورد علاقه ژوزه مورینیو، انزو فرناندز بود؛ هرچند منابع باشگاه این موضوع را رد می‌کردند.چند روز پس از اینکه نیویورک تایمز گزارش داد انتقال او بعید به نظر می‌رسد، رئال مادرید در یک بیانیه رسمی اعلام کرد که هیچ علاقه‌ای به جذب این هافبک ندارد.
فرناندز در نهایت در روز پایانی نقل‌وانتقالات راهی منچسترسیتی شد؛ انتقالی با مبلغ ۱۲۵ میلیون پوند که با رکورد نقل‌وانتقال تاریخ فوتبال بریتانیا برابری کرد.
بازیکن دیگری که مورینیو به او علاقه داشت، ماتئوس فرناندز بود، اما رئال مادرید هرگز حاضر نبود به رقم ۸۵ میلیون پوندی که تاتنهام برای خرید او از وستهم یونایتد پرداخت، نزدیک شود.در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ صحبت‌های زیادی درباره هافبک ۱۸ ساله مراکشی، ایوب بوعدی، مطرح شد.او نیز در نهایت راهی منچسترسیتی شد؛ سیتی این بازیکن را از لیل با قراردادی که ارزش آن می‌تواند تا ۱۰۰ میلیون یورو افزایش پیدا کند، به خدمت گرفت.رئال مادرید از قبل، حتی پیش از درخشش بوعدی در این تورنمنت تابستانی، عملکرد او را زیر نظر داشت؛ اما هنوز او را آماده چنین جهش بزرگی نمی‌دانست.
پس از اینکه رئال مادرید در ماه‌های قبل چند پیشنهاد برای جذب رودری را رد کرده بود، با درخشش این بازیکن و رهبری اسپانیا در مسیر قهرمانی جام جهانی، موضع باشگاه تغییر کرد.
مادرید مذاکرات با اطرافیان رودری را آغاز کرد و در باشگاه اطمینان داشتند که می‌توانند با منچسترسیتی نیز به توافق برسند.اما در نهایت همه‌چیز تغییر کرد؛ زیرا رودری تصمیم گرفت به بارسلونا بپیوندد.
این تصمیم یکی از معدود ناکامی‌های بزرگ رئال در این پنجره نقل‌وانتقالاتی بود؛ چرا که باشگاه همچنان به دنبال یک هافبک کنترل‌کننده و رهبر در مرکز زمین بود؛ بازیکنی که بتواند ریتم مسابقات را تعیین کند.
جمع بندی:
پنجره نقل‌وانتقالاتی رئال مادرید را می‌توان یکی از جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های دوران اخیر این باشگاه دانست. فلورنتینو پرز و ژوزه مورینیو خیلی زود به این نتیجه رسیدند که تیم برای بازگشت به مسیر قهرمانی نیاز به بازسازی در چند منطقه دارد؛ از خط دفاع گرفته تا افزایش خلاقیت در میانه زمین و اضافه کردن گزینه‌های بیشتر در خط حمله.
کامنت‌ها