رفتن به محتوا

چرا دفاع کناری سخت‌ترین پست فوتبال است؟

آرت ده روش/اتلتیک:

آرسنال از داشتن دو دفاع راست در سطح اول فوتبال، یعنی بن وایت و یوری‌ین تیمبر، حسابی بهره‌مند است؛ اما متأسفانه برای میکل آرتتا، به نظر می‌رسد این ماجرا همیشه یک اما و اگر هم دارد.

وایت از زمانی که در سال ۲۰۲۲ از پست مدافع میانی به دفاع کناری منتقل شد، به یکی از بهترین مدافعان کناری تهاجمی لیگ برتر تبدیل شده است. در سوی دیگر، استحکام و ثبات تیمبر نقش مهمی در تبدیل آرسنال به یکی از سخت‌ترین خطوط دفاعی اروپا برای عبور داشته است.

اما مشکل اینجاست که این دو بازیکن در یک چرخه بی‌رحمانه از مصدومیت‌ها گرفتار شده‌اند؛ اتفاقی که باعث شده آرتتا نتواند از دفاع راست‌هایش با تمام ظرفیت استفاده کند.

تیمبر هفته گذشته و در دیدار برابر ساندرلند پس از پشت سر گذاشتن یک مصدومیت طولانی‌مدت از ناحیه کشاله ران به میادین برگشت؛ اما بلافاصله نوبت به بن وایت رسید که در دو بازی پیاپی با احتیاط و در حالی که درد داشت، زمین را ترک کند. آرتتا پس از خروج وایت از زمین در دیدار مقابل ناپولی گفت مشکل مدافع انگلیسی جدی نیست، اما وایت در جریان پیروزی ۲-۰ آرسنال در شمال شرق انگلیس، بین دو نیمه به دلیل گرفتن کشاله رانش مجبور به ترک زمین شد.

این چهارمین فصل است که وایت و تیمبر گزینه‌های اصلی آرتتا در سمت راست خط دفاعی هستند، اما سرمربی آرسنال به ندرت از امکان چرخش بین این دو بازیکن برخوردار بوده است؛ درست برخلاف فصل گذشته که می‌توانست در سمت چپ بین ریکاردو کالافیوری و پیرو هینکاپیه جابه‌جایی ایجاد کند. اگر منظور را گرفته باشید، در این مقایسه وایت نقش کالافیوری را دارد و تیمبر نقش هینکاپیه را.

تیمبر ۲۵ ساله در نخستین فصل حضورش در آرسنال (۲۴-۲۰۲۳) دچار پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) شد و در دو فصل بعد نیز با مصدومیت‌های کوچک‌تر از ناحیه مچ پا ــ که به جراحی هم نیاز داشت ــ و مشکلات عضلانی دست‌وپنجه نرم کرد.

وایت نیز در فصل ۲۵-۲۰۲۴ تحت عمل جراحی زانو قرار گرفت و فصل گذشته، پس از بازگشت از مصدومیت‌های قبلی، به دلیل استفاده سنگین از او با مشکلات و مصدومیت‌های مجدد مواجه شد؛ از جمله اینکه پس از ۱۰۸ روز نیمکت‌نشینی در لیگ، در فاصله تنها ۱۰ روز در چهار بازی از ابتدا به میدان رفت.

وقتی تیمبر غایب است، فشار روی وایت بیشتر می‌شود. وقتی وایت غایب است، همین اتفاق برای تیمبر رخ می‌دهد.

اگر فصل ۲۴-۲۰۲۳ را ــ که تیمبر در آن دچار مصدومیت ACL شد ــ کنار بگذاریم، این دو بازیکن در فصل‌های ۲۵-۲۰۲۴ و ۲۶-۲۰۲۵ به‌ترتیب تنها در ۴۱.۴ درصد و ۵۵.۷ درصد از بازی‌های آرسنال در تمام رقابت‌ها، همزمان در فهرست روز مسابقه حضور داشته‌اند.

تیمبر ۲۵ ساله در نخستین فصل حضورش در آرسنال (۲۴-۲۰۲۳) دچار پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) شد و در دو فصل بعد نیز با مصدومیت‌های کوچک‌تر از ناحیه مچ پا ــ که به جراحی هم نیاز داشت ــ و مشکلات عضلانی دست‌وپنجه نرم کرد.

وایت نیز در فصل ۲۵-۲۰۲۴ تحت عمل جراحی زانو قرار گرفت و فصل گذشته، پس از بازگشت از مصدومیت‌های قبلی، به دلیل استفاده سنگین از او با مشکلات و مصدومیت‌های مجدد مواجه شد؛ از جمله اینکه پس از ۱۰۸ روز نیمکت‌نشینی در لیگ، در فاصله تنها ۱۰ روز در چهار بازی از ابتدا به میدان رفت.

یوری‌ین تیمبر و بن وایت در فصل‌های اخیر هر دو با مصدومیت‌های متعددی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند

این مسئله فقط روی نحوه رویکرد تاکتیکی آرتتا به بازی‌ها تأثیر نمی‌گذارد، بلکه پیامدهای بلندمدت‌تری هم دارد. سرمربی آرسنال فصل گذشته، هنگام صحبت درباره مصدومیت‌های خط دفاعی تیم، از یک تشبیه قابل‌تأمل استفاده کرد.

او درباره شکل‌گیری این «چرخه خطرناک» که وقتی بازیکن ذخیره به دلیل مصدومیت بازیکن اصلی مجبور می‌شود بیشتر بازی کند، گفت:

«ما در واقع داریم بلیتِ یک مصدومیت دیگر در آینده را می‌خریم، چون بازیکن دیگری نداریم.»

این چرخه حتی به زمان حضور تیمبر و مصدومیت رباط صلیبی او در سال ۲۰۲۳ هم برنمی‌گردد؛ مشکلات آمادگی تاکهیرو تومیاسو نیز باعث شد بار بیشتری روی دوش بن وایت قرار بگیرد.

وایت در فصل ۲۳-۲۰۲۲ در ۴۶ بازی از مجموع ۴۹ مسابقه آرسنال به میدان رفت و فصل بعد هم فرصت چندانی برای استراحت پیدا نکرد؛ فشاری که در فصل‌های بعدی تبعاتش را نشان داده است.

تعداد بازی‌های بن وایت و یوری‌ین تیمبر در هر فصل

وقتی پیش از سفر آرسنال به ساندرلند، از آرتتا درباره اینکه چقدر نادر است وایت و تیمبر همزمان در دسترس باشند پرسیدند، او گفت:

«این یکی از چالش‌های ما در فصل گذشته بود. امیدوارم این فصل کمی خوش‌شانس‌تر باشیم و بتوانیم شرایط را بهتر مدیریت کنیم. اگر بتوانیم این کار را انجام دهیم، احتمال مصدوم شدن آنها هم کمتر خواهد شد.

مدافعان کناری در فوتبال امروزی از نظر فیزیکی تحت فشار بسیار زیادی قرار دارند.»

این فشار فیزیکی فقط مشکل آرسنال نیست، بلکه نقش مهمی در نحوه ایفای وظایف مدافعان کناری و دوام بازیکنانی دارد که در این پست بازی می‌کنند.

شاید هافبک‌های میانی جامع‌ترین وظایف را در زمین فوتبال بر عهده داشته باشند، اما در دهه ۲۰۲۰، تعداد مناطق مختلفی که مدافعان کناری باید در آنها حضور داشته باشند، به سطحی رسیده که بیشتر از تقریباً هر بازیکن دیگری در تیم است.

در زمان مالکیت توپ، از آنها خواسته می‌شود با اورلپ و آندرلپ و با دویدن‌های تمام‌سرعت، برای وینگرهایشان فضا ایجاد کنند. در زمان دفاع نیز، همان‌طور که در تصویر پایین می‌بینیم، باید گاهی تا نقاطی بالاتر از محل معمول حضور برخی وینگرها با سرعت بدوند تا در پرس تیم مشارکت کنند؛ در عین حال، باید آماده باشند با دویدن‌های بازگشتی و تکل زدن خود را به یک‌سوم دفاعی زمین برسانند.

بعید است این فشارها با افزایش وسواس فوتبال نسبت به مسائل فیزیکی، کاهش پیدا کنند؛ بنابراین از نگاه آرسنال، اهمیت جلوگیری از وارد کردن فشار بیش از حد به دفاع راست‌های تیم بیش از پیش افزایش پیدا می‌کند.

همین یکی از دلایلی بود که برخی در تابستان معتقد بودند آرسنال به‌جای جذب یک مدافع میانی، بیشتر به یک دفاع راست جدید نیاز دارد؛ هرچند ازری کونسا به‌خوبی در ترکیب جا افتاده و در صورت نیاز می‌تواند به سمت راست خط دفاعی منتقل شود.

با توجه به وضعیت آمادگی بن وایت پس از خروجش از زمین مقابل ساندرلند، تعطیلات بازی‌های ملی شاید دقیقاً در بهترین زمان ممکن از راه رسیده باشد؛ آن هم برای خط دفاعی آرسنال.

در حالی که آرسنال در سایر نقاط زمین برای دو بازی خارج از خانه مقابل ایپسویچ تاون و برایتون اند هوو آلبیون، بازیکنان آماده و در دسترس زیادی برای چرخش در اختیار دارد، شرایط در خط دفاعی به این شکل نیست. انتظار می‌رود کریستیان موسکرا این هفته به شرایط بازی برگردد، اما اینکه پس از غیبت در سه مسابقه به دلیل مصدومیت عضلانی، آمادگی حضور در ترکیب اصلی را داشته باشد، بحث دیگری است.

در کوتاه‌مدت، این شرایط می‌تواند فرصتی برای مارلی سالمون ایجاد کند؛ بازیکن ۱۷ ساله‌ای که در دیدار پیش‌فصل و همچنین در بازی خارج از خانه مقابل ایپسویچ در جام اتحادیه عملکرد امیدوارکننده‌ای داشت. سالمون هفته گذشته در سفر آرسنال به ناپولی در لیگ قهرمانان روی نیمکت نشست و توانایی بازی هم در پست مدافع میانی و هم دفاع راست را دارد.

اما در بلندمدت، مدیریت میزان فشار و دقایق بازی دفاع راست‌های آرسنال می‌تواند اهمیت زیادی داشته باشد. وایت و تیمبر ویژگی‌های متفاوتی به آرسنال می‌دهند. بازگشت درخشان وایت در شروع این فصل نشان داده که او تا چه اندازه می‌تواند برای قدرت هجومی تیم مهم باشد؛ در سوی دیگر، تیمبر نیز در بازگشتش مقابل ساندرلند، چیزی از جنگندگی و سرسختی همیشگی‌اش کم نداشت.

مسلماً پست‌های دیگری هم وجود دارند که آرسنال بیشتر از هر چیز به آماده و سرحال بودن بازیکنانش در آنها نیاز دارد، اما برای آرتتا بسیار مفید خواهد بود اگر فصلی داشته باشد که هر دو، وایت و تیمبر، بتوانند درخشش خود را به نمایش بگذارند. این اتفاق حتی اگر وایت بازی مقابل ایپسویچ را از دست بدهد، همچنان امکان‌پذیر است؛ اما تعویض زودهنگام او در ورزشگاه لایت، بیش از حد یادآور اتفاقات آشنای گذشته بود.

کامنت‌ها

کامنت خود را بنویسید

بررسی امنیتی حاصل عبارت را وارد کنید
۸ ۷