ال‌کلاسیکو با لهجه بریتانیایی؛آنتونی گوردون علیه جود بلینگام
پل بایوس/نیویورک تایمز:
ال‌کلاسیکوی یکشنبه میان بارسلونا و رئال مادرید در نوکمپ، حال‌وهوایی کاملاً انگلیسی خواهد داشت. آنتونی گوردون و جود بلینگام فرم درخشان خود در جام جهانی تابستان امسال را به لالیگا منتقل کرده‌اند، اما شرایط برای هموطن آن‌ها، ترنت الکساندر-آرنولد، کاملاً متفاوت بوده است.
گوردون پس از انتقال ۸۰ میلیون یورویی از نیوکاسل به بارسلونا، شروعی فوق‌العاده داشته و در ۱۱ مسابقه، دو گل و پنج پاس گل ثبت کرده است. در سوی دیگر، بلینگام با سه گل و چهار پاس گل در ۱۲ مسابقه، یکی از مهره‌های مهم ژوزه مورینیو در دومین دوره حضورش در رئال مادرید بوده است.
آنتونی گوردون؛ غریبه‌ای که خیلی زود یکی از خودی‌ها شد
شروع آنتونی گوردون در بارسلونا فراتر از انتظار بوده است. در فوتبال اسپانیا همیشه درباره توانایی بازیکنان انگلیسی برای سازگار شدن با فرهنگ و سبک زندگی این کشور تردیدهایی وجود داشته، اما گوردون تقریباً از همان ابتدا با هم‌تیمی‌هایش هماهنگ شد.
این بازیکن ۲۵ ساله نشان داده که بازیکنی سخت‌کوش است و در تیم هانسی فلیک، منافع تیم را بالاتر از خودش قرار می‌دهد. پاس گل پشت پای او برای رافینیا مقابل رایو وایکانو در ماه آگوست، یکی از نمونه‌های برجسته کیفیتش در شروع فصل بود.
اما شاید مهم‌ترین ویژگی گوردون، هوش او در درک نیازهای تیم و هماهنگی سریعش با سبک فوتبال هانسی فلیک باشد. شاید تصور می‌شد بازیکنی که از فوتبال انگلیس آمده، برای جا افتادن در فلسفه‌ای کاملاً تعریف‌شده و مبتنی بر مالکیت توپ، آن هم در کنار تعداد زیادی از محصولات آکادمی بارسلونا، به مشکل بخورد؛ اما دقیقاً عکس این اتفاق رخ داده است.
گوردون می‌داند چه زمانی باید عرض زمین را حفظ کند، چه زمانی به فضای پشت مدافعان حمله کند و چه زمانی به نقطه تمرکز حمله تبدیل شود تا مدافعان حریف را به سمت خود بکشاند. نکته مهم این است که انجام تمام این وظایف برای او کاملاً طبیعی به نظر می‌رسد.
رابطه گوردون با هواداران بارسلونا هم خیلی زود شکل گرفت. او در مراسم معارفه‌اش به زبان اسپانیایی بسیار خوبی صحبت کرد و حتی تلاش کرد چند کلمه کاتالانی به زبان بیاورد؛ حرکتی که نشان می‌داد برای تطبیق با محیط جدید جدی است.
در نخستین بازی این فصل بارسلونا در نوکمپ مقابل اتلتیک بیلبائو، نام گوردون از سوی هواداران حاضر در ورزشگاه فریاد زده شد و تنها یک هفته بعد، بنرهایی با تصویر او در کافه‌ها و بارهای اطراف ورزشگاه دیده می‌شد. گوردون در مدت کوتاهی به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان نوکمپ تبدیل شده است.
هانسی فلیک نیز بارها از خرید جدیدش تمجید کرده است. سرمربی آلمانی پس از نخستین گل گوردون برای بارسلونا مقابل ختافه گفت او چیزهای زیادی به تیم اضافه می‌کند: سرعت، حرکت خوب با توپ، توانایی دریبل و قدرت خلق موقعیت.
فلیک پیش‌تر نیز تأکید کرده بود که ویژگی‌های گوردون دقیقاً همان چیزی است که بارسلونا به دنبالش بود و معتقد است این بازیکن هنوز ظرفیت پیشرفت و رسیدن به سطحی بالاتر را دارد.
بلینگام؛ شماره ۱۰ واقعی مورینیو
شرایط رئال مادرید و جود بلینگام کمی متفاوت بوده است. فصل رئال تا اینجا فراز و نشیب‌های زیادی داشته و عملکرد بلینگام نیز کاملاً یکنواخت نبوده است.
هافبک انگلیسی فصل را تقریباً همان‌طور آغاز کرد که جام جهانی را به پایان رسانده بود؛ تورنمنتی که با هفت گل، به‌صورت مشترک سومین گلزن برتر آن شد و تنها کیلیان امباپه و لیونل مسی بالاتر از او قرار گرفتند. بلینگام در هفته‌های ابتدایی فصل نقش مهمی در چند پیروزی رئال، از جمله برابر اسپانیول، رئال سوسیداد و مالاگا داشت.
عملکرد او بعدتر کمی افت کرد و در شکست ۲ بر یک در دربی مقابل اتلتیکو مادرید نیز در بهترین فرم خود نبود. بااین‌حال، بلینگام در مجموع ثبات بیشتری از امباپه و وینیسیوس جونیور داشته و در مسابقات اخیر دوباره تأثیرگذاری خود را نشان داده است.
یکی از مهم‌ترین تغییرات این فصل، نقش او در سیستم ژوزه مورینیو است. بلینگام در نقش شماره ۱۰ احساس راحتی بیشتری می‌کند. او حالا در همان پستی بازی می‌کند که برای تیم ملی انگلیس به میدان می‌رود و به همین دلیل بیشتر در مناطق نزدیک به دروازه صاحب توپ می‌شود و تأثیر بیشتری بر حملات رئال دارد.
او همچنین به مهره‌ای مهم در ضربات ایستگاهی تبدیل شده؛ بخشی که رئال نسبت به فصل گذشته پیشرفت قابل‌توجهی در آن داشته است.
اما افزایش مسئولیت‌های هجومی باعث نشده بلینگام از بخش سخت و کم‌زرق‌وبرق فوتبال فاصله بگیرد. دوندگی، بازپس‌گیری توپ و پوشش بخش‌های مختلف زمین همچنان از مهم‌ترین ویژگی‌های بازی او هستند.
همین خصوصیات باعث شده جایگاه بلینگام میان هواداران رئال مادرید نیز بسیار مستحکم باشد. برخلاف گرت بیل و برخی دیگر از بازیکنان بریتانیایی که برای جلب نظر هواداران مادرید با مشکل روبه‌رو شدند، بلینگام تقریباً بلافاصله با آن‌ها ارتباط برقرار کرد.
قهرمانی در لیگ قهرمانان و لالیگا در نخستین فصل حضورش و ثبت بهترین آمار دوران حرفه‌ای‌اش با ۲۳ گل، طبیعتاً به این محبوبیت کمک کرد. بااین‌حال، حتی در دوران افت اخیر تیم نیز حمایت هواداران از او ادامه داشته است.
هواداران رئال در بلینگام ویژگی‌های یک رهبر را می‌بینند: بازیکنی که برای تیم می‌جنگد، شور و اشتیاقش را پنهان نمی‌کند و از اطرافیانش نیز استاندارد بالایی مطالبه می‌کند.
نگاه کادر فنی رئال هم تفاوت چندانی ندارد. درحالی‌که اعضای کادر مربیگری باشگاه از امباپه به‌عنوان گزینه مورد علاقه خود برای توپ طلا حمایت کرده‌اند، در داخل باشگاه این باور وجود دارد که قهرمانی بلینگام در توپ طلا تنها مسئله زمان است.
او پشت درهای بسته نیز یکی از متعهدترین بازیکنان در تمرینات توصیف می‌شود و استانداردهای بالایی برای خودش و اطرافیانش تعیین می‌کند.
مورینیو نیز همین خصوصیت را تحسین می‌کند. سرمربی رئال گفته است بلینگام از خودش و دیگران توقع بسیار زیادی دارد و این دقیقاً یکی از ویژگی‌هایی است که او دوست دارد. مورینیو همچنین نمی‌خواهد بلینگام مانند گذشته زمان زیادی را صرف دفاع در مناطق عقب زمین کند. هدف او این است که ستاره انگلیسی را به دروازه حریف نزدیک‌تر نگه دارد؛ جایی که می‌تواند بیشترین تأثیر را داشته باشد.
الکساندر-آرنولد؛ انگلیسی فراموش‌شده مادرید
اما داستان سومین بازیکن انگلیسی این ال‌کلاسیکو کاملاً متفاوت است. یک سال و نیم پس از انتقال ترنت الکساندر-آرنولد به رئال مادرید، او هنوز نتوانسته جایگاه واقعی خود را در این تیم پیدا کند.
دو مصدومیت عضلانی در فصل گذشته باعث شد او مجموعاً ۱۰۰ روز از میادین دور باشد. رقابت برای حضور در ترکیب نیز در تابستان سخت‌تر شد؛ زمانی که رئال دنزل دومفریس را با ۲۰ میلیون یورو از اینتر به خدمت گرفت.
دومفریس در هفت مسابقه از ۱۲ بازی این فصل در ترکیب اصلی قرار گرفته، درحالی‌که الکساندر-آرنولد تنها چهار بار از ابتدا بازی کرده است. حتی فدریکو والورده نیز در مسابقات اخیر در پست دفاع راست مورد استفاده قرار گرفته است.
تلاش برای استفاده از الکساندر-آرنولد در خط میانی مقابل اینتر در لیگ قهرمانان هم چندان متقاعدکننده نبود. کیفیت فنی او زیر سؤال نیست؛ مسئله اصلی این است که رئال هنوز راه مناسبی برای استفاده از این توانایی‌ها پیدا نکرده است.
اطرافیان الکساندر-آرنولد شایعات مربوط به نارضایتی او یا فکر کردن به جدایی از رئال را رد می‌کنند. او تنها یک سال از قرارداد شش‌ساله‌اش را پشت سر گذاشته و قصد دارد برای به دست آوردن جایگاهش بجنگد.
بااین‌حال، واقعیت فعلی تغییر نمی‌کند: ترنت هنوز نتوانسته خودش را در برنابئو تثبیت کند.
کدام انگلیسی برنده ال‌کلاسیکو خواهد بود؟
از نگاه پل بالوس، پاسخ ساده آنتونی گوردون است؛ چراکه بارسلونا به‌عنوان مدعی اصلی وارد این مسابقه می‌شود و تیم هانسی فلیک در شرایط فعلی در سطحی متفاوت قرار دارد.
بااین‌حال، بلینگام شاید محتمل‌ترین بازیکن برای رقم زدن یک لحظه تعیین‌کننده باشد. او پیش‌تر نشان داده که چگونه می‌تواند ال‌کلاسیکو را به صحنه شخصی خودش تبدیل کند و در هر دو مسابقه نخستش برابر بارسلونا گل‌های تعیین‌کننده به ثمر رساند.
بلینگام همچنین به‌نوعی دماسنج اعتمادبه‌نفس و فرم رئال مادرید است. وقتی او در بهترین شرایط خود قرار داشته باشد، تیم مورینیو نیز چهره‌ای کاملاً متفاوت پیدا می‌کند.
بنابراین شاید مهم‌ترین دوئل انگلیسی ال‌کلاسیکوی یکشنبه نه یک نبرد مستقیم، بلکه تقابل دو بازیکن در دو مسیر متفاوت باشد: گوردونی که خیلی زود خودش را با بارسلونا و فوتبال فلیک هماهنگ کرده و بلینگامی که همچنان یکی از مهم‌ترین امیدهای رئال برای تغییر سرنوشت مسابقات بزرگ است.
و در حاشیه این دو، الکساندر-آرنولد قرار دارد؛ ستاره‌ای که هنوز در جست‌وجوی جایگاهی است که زمانی تصور می‌شد در مادرید به‌سرعت از آنِ خودش خواهد کرد.
کامنت‌ها