رفتن به محتوا

شروع طوفانی چلسی؛ هیجان‌انگیز، اما ناپایدار

کانر اونیل/اتلتیک

۱۵ گل زده، ۱۳ گل خورده؛ چلسی تیم ایده‌آل تماشاگران بی‌طرفی است که از گل‌های فراوان لذت می‌برند. اما چطور می‌توان شروع آشفته این تیم در دوران هدایت سرمربی جدیدش، ژابی آلونسو، را تحلیل کرد؟

فصل چلسی با شروع‌های طوفانی گره خورده است.

آن‌ها روز شنبه در مسیر پیروزی ۵ بر ۱ مقابل بورنموث، تنها در سه دقیقه ابتدایی مسابقه به برتری دوگله رسیدند؛ گل‌هایی که جردن هندرسون و مورگان راجرز به ثمر رساندند.

با این حساب، چلسی در فصل جاری در هفت دقیقه ابتدایی مسابقات، شش گل به ثمر رسانده است؛ آماری که پیش از این، هیچ تیمی در لیگ برتر طی یک بازه شش‌بازی به آن دست نیافته بود.

شروع‌های سریع چلسی که با گل چیپ ژوائو پدرو در کمتر از ۳۰ ثانیه از آغاز پیروزی ۳ بر ۲ این تیم مقابل فولام در هفته نخست کلید خورد، تا حدی ریشه در رویکرد تهاجمی و فعالانه این تیم از همان سوت آغاز مسابقه دارد.

چلسی در هفت دقیقه ابتدایی مسابقات، ۱۱ شوت به سمت دروازه حریفان زده است؛ آماری بیشتر از هر تیم دیگری در لیگ. بااین‌حال، شروع‌های طوفانی این تیم تنها به حملات سریع محدود نمی‌شود، بلکه قاطعیت و دقت بالا در استفاده از موقعیت‌ها نیز نقش مهمی در این روند داشته است.

جردن هندرسون در بازی هفته گذشته مقابل بورنموث، دو بار از راه دور گلزنی کرد.

این شوت‌ها در مجموع تنها ۱٫۵۲ گل مورد انتظار (xG) داشته‌اند؛ آماری که بخشی از روند کلی درخشش چلسی در تمام‌کنندگی زیر نظر آلونسو است. چلسی در شش مسابقه نخست خود در لیگ برتر، ۶٫۶ گل بیشتر از میزان گل مورد انتظارش به ثمر رسانده؛ بیشترین اختلاف مثبت میان تیم‌های پنج لیگ برتر فوتبال اروپا.

برای هواداران، این اتفاق چرخشی خوشایند نسبت به فصل گذشته و فرصت‌سوزی‌های تیم در دوران هدایت لیام روزنیور به شمار می‌رود. شاید بازیکنان چلسی شعار او درباره احترام گذاشتن به توپ را تا منطقی‌ترین حد ممکن جدی گرفته بودند؛ تا جایی که انگار تمایلی نداشتند با کوبیدن توپ به تور دروازه، آن را آلوده کنند! چلسی در دوره کوتاه حضور روزنیور روی نیمکت، بیشترین اختلاف منفی میان گل‌های زده و گل‌های مورد انتظار را در لیگ برتر ثبت کرده بود.

اما خبر بد برای چلسی، هوادارانش و تماشاگران بی‌طرفی که از گل‌های فراوان لذت می‌برند، این است که بعید به نظر می‌رسد این دقت ویرانگر در گلزنی برای مدت طولانی ادامه پیدا کند.

جدول زیر تیم‌هایی را نشان می‌دهد که از فصل ۲۰۱۹-۲۰۱۸ به بعد، در شش مسابقه ابتدایی یک فصل، بیشترین اختلاف مثبت میان گل‌های زده‌شده و گل‌های مورد انتظار (xG) را به‌ازای هر بازی ثبت کرده‌اند. چلسیِ فصل ۲۰۲۷-۲۰۲۶ در رتبه دوم این فهرست قرار دارد و تنها از لیورپولِ فصل ۲۰۲۰-۲۰۱۹ عقب است؛ تیمی که فصل را با شروعی خیره‌کننده آغاز کرد و در نهایت قهرمان لیگ برتر شد.

هیچ‌یک از تیم‌های حاضر در این فهرست نتوانستند بهره‌وری بالای خود در گلزنی را از هفته‌های ابتدایی تا پایان فصل حفظ کنند. نوسان در آمار گلزنی در شروع فصل نیز می‌تواند تصویری گمراه‌کننده از ثبات یک تیم ارائه دهد. تاتنهام که در آن مقطع از فصل گذشته با تکیه بر تمام‌کنندگی مؤثر بازیکنانش ۱۱ امتیاز کسب کرده بود، خیلی زود به سطح واقعی خود بازگشت؛ تیمی که پس از از دست دادن آن قاطعیت در گلزنی، دوباره درگیر نبرد برای بقا در لیگ برتر شد.

نمودار زیر نشان می‌دهد که چگونه اختلاف میان گل‌های واقعی و گل‌های مورد انتظار تیم‌ها به‌ازای هر بازی، معمولاً با پیشرفت فصل کاهش پیدا می‌کند.

روند فعلی چلسی یک استثنای قابل‌توجه است؛ عملکردی که از ۹۵ درصد تیم‌های لیگ برتر در مقطع مشابه فصل بهتر بوده است. بااین‌حال، به‌جرئت می‌توان گفت الگویی از گلزنی که در آن هافبک دفاعی ۳۶ ساله‌ای مانند جردن هندرسون در یک مسابقه دو بار از پشت محوطه جریمه گل می‌زند، احتمالاً در بلندمدت تکرارشدنی نیست.

بااین‌حال، حفظ سطح قابل‌قبولی از تمام‌کنندگی در طول یک فصل ۳۸ مسابقه‌ای امکان‌پذیر است؛ فقط نه با نرخ فعلی چلسی. برای ارزیابی دقیق کیفیت واقعی خط حمله این تیم زیر نظر آلونسو، به نمونه آماری بزرگ‌تری نیاز داریم.

عادت چلسی به گلزنی زودهنگام در مسابقات نیز یکی دیگر از ویژگی‌های ناپایداری است که تحلیل آماری این تیم را پیچیده می‌کند. این برتری‌های زودهنگام ناگزیر بر شیوه بازی چلسی تأثیر می‌گذارند.

چلسی با تکیه بر خط حمله‌ای سریع و ویرانگر متشکل از کول پالمر، مورگان راجرز و ژوائو پدرو، معمولاً ترجیح داده است عقب بنشیند و حریف را به جلو بکشد تا در ضدحملات از فضاهای ایجادشده بهره ببرد.

به‌جز تساوی ۲ بر ۲ مقابل هال‌سیتی، تیمی که با سرسختی به سبک بازی تدافعی و ضدحملات سریع پایبند است، چلسی در هر چهار مسابقه دیگری که در آن‌ها زودتر به گل رسید، مالکیت توپ کمتری نسبت به حریف داشت. این تیم در پیروزی ۴ بر ۳ مقابل برایتون تنها ۲۶٫۳ درصد مالکیت توپ را به ثبت رساند؛ پایین‌ترین میزان مالکیت ثبت‌شده چلسی در تاریخ حضورش در لیگ برتر. ژوائو پدرو در دقیقه ۳۲ همان مسابقه، با استفاده از یک ضدحمله گل زد و نتیجه را ۳ بر صفر کرد. چلسیِ آلونسو همچنین با ثبت هشت شوت در ضدحملات سریع، در این فصل بیش از هر تیم دیگری در لیگ برتر از این موقعیت‌ها شوت‌زنی کرده است.

چلسی معمولاً پس از پیش افتادن در نتیجه عقب می‌نشیند، اما حریفانش نیز در واکنش به این وضعیت تهاجمی‌تر می‌شوند، بازیکنان بیشتری را به حمله می‌فرستند و به شکل‌گیری مسابقاتی باز و رفت و برگشتی از یک محوطه جریمه تا محوطه دیگر کمک می‌کنند. هیچ تیمی به اندازه چلسی، که در ۵۳ درصد از زمان مسابقاتش در وضعیت برتری قرار داشته، سهم بیشتری از زمان بازی را با برتری در نتیجه سپری نکرده است. چنین شرایطی به درک بهتر هم آمار هجومی قدرتمند چلسی و هم ضعف‌های دفاعی این تیم کمک می‌کند.

.

این شرایط همچنین به توضیح آمار پایه‌ای ضعیف چلسی در مجموع مسابقات کمک می‌کند؛ از جمله اینکه این تیم پنجمین تفاضل گل مورد انتظار ضعیف در لیگ برتر را دارد.

بااین‌حال، زمانی که نتیجه مسابقات مساوی بوده، چلسی در واقع تفاضل گل مورد انتظار مثبت ۰٫۱۷ را ثبت کرده است.

در نهایت، آلونسو می‌خواهد تیمش به‌جای پذیرش این فوتبال پرریسک و شبیه بازی رولت روسی، کنترل مسابقات را در دست بگیرد و جریان بازی را به حریف دیکته کند.

اما فعلاً، عملکرد چلسی تنها تصویری مبهم از کیفیت واقعی این تیم به ما می‌دهد؛ تصویری که با خارج شدن مسابقات از این آشفتگی و دنبال کردن روندی قابل‌پیش‌بینی‌تر، به‌تدریج روشن‌تر خواهد شد.

کامنت‌ها

کامنت خود را بنویسید

بررسی امنیتی حاصل عبارت را وارد کنید
۳ ۸