رفتن به محتوا

میکل آرتتا تا ۲۰۳۰؛ پشت پرده تمدید قرارداد با معمار آرسنال نوین

آرت ده روش/نیویورک تایمز:

تمدید قرارداد چهار ساله میکل آرتتا شاید با آغاز این وقفه بازی‌های ملی امری قطعی به نظر می‌رسید، اما نباید اهمیت عبور آرسنال از بحران‌های بهاری این تیم را دست‌کم گرفت.

این اتفاق فقط برای باشگاه مهم نبود؛ برای مردی که آرسنال می‌خواست همچنان سکان هدایت تیم را به دست او بسپارد نیز اهمیت زیادی داشت.

آرتتا پس از قهرمانی آرسنال در لیگ برتر در ماه می گفت: «این سؤال را از خودم پرسیده‌ام: آیا به اندازه کافی خوب هستم که این تیم، این باشگاه و این بازیکنان را به یک جام بزرگ برسانم؟ تا وقتی این کار را انجام ندهید، نمی‌توانید خودتان را تأیید کنید.»

پیروزی در برابر تمام این تردیدها به آرتتا کمک کرد باور کند شایستگی ادامه حضور در آرسنال را دارد. شکست در فینال جام اتحادیه، یک‌چهارم نهایی جام حذفی و همچنین شکست در لیگ برتر در ماه‌های مارس و آوریل می‌توانست این اطمینان را متزلزل کند.

آن زمان، وقتی از او درباره آینده‌اش و اینکه آیا اتحاد درون باشگاه تحت تأثیر قرار گرفته است یا نه پرسیدند، آرتتا گفت: «اتحادمان قوی‌تر شده است. چون این موضوع درباره فرهنگ و هویت ماست. این یکی از چیزهایی است که بیش از همه به آن افتخار می‌کنم؛ نه فقط به خاطر افراد داخل باشگاه، بلکه به خاطر هوادارانمان. آنها فارغ از شرایط، همیشه کنار تیم بوده‌اند. دیدن چنین چیزی در فوتبال نادر است.»

حضور آرتتا روی نیمکت آرسنال نیز در فوتبال مدرن اتفاقی کم‌نظیر است. او که با نزدیک به هفت سال حضور، طولانی‌ترین سابقه مربیگری در میان سرمربیان چهار سطح اول فوتبال انگلیس را دارد، حالا آماده ورود به فصل تازه‌ای از دوران حرفه‌ای خود است.

آرتتا از زمانی که در دسامبر ۲۰۱۹ هدایت آرسنال را برعهده گرفت، مرد مورد اعتماد باشگاه بوده است.

میکل آرتتا آرسنال را پس از ۲۲ سال به نخستین قهرمانی‌اش رساند

حتی زمانی که آرسنال در نوامبر و دسامبر ۲۰۲۰، هفت بازی متوالی در لیگ برتر را بدون پیروزی پشت سر گذاشت، مدیران باشگاه موضع خود را تغییر ندادند. جاش کرونکه، رئیس مشترک باشگاه، از آن زمان حضور پررنگ‌تری در باشگاه پیدا کرده و همین مسئله نیز اعتماد مالکان به آرتتا را بیشتر کرده است.

آنها همیشه قصد داشتند «مرد خودشان» را حفظ کنند، اما آرتتا باید این حق را با عملکردش به دست می‌آورد.

او همین یک ماه قبل گفته بود قهرمانی در لیگ برتر در شرایطی که پپ گواردیولا همچنان هدایت منچسترسیتی را برعهده داشت، «بزرگ‌ترین چالشی بود که در دوران حرفه‌ای‌ام با آن روبه‌رو شده‌ام».

حکم اخیر کمیسیون مستقل درباره تخلفات منچسترسیتی از قوانین مالی لیگ برتر، حالا نگاه تازه‌ای به دشواری‌هایی انداخته که آرسنال در سال‌های پیش از حضور آرتتا با آنها مواجه بود.

اهمیت داخلی قهرمانی پس از سه فصل متوالی نایب‌قهرمانی را نیز نباید دست‌کم گرفت.

آرتتای ۴۴ ساله در کنار پافشاری و تاب‌آوری، با دو ویژگی دیگر نیز پیش می‌رفت: صبر و تمرکز کامل روی هدف.

مذاکرات در طول فصل گذشته ادامه داشت، اما در شرایطی که تیم درگیر رقابتی غیرقابل پیش‌بینی برای قهرمانی بود، آرتتا و مالکان باشگاه تمام تمرکز خود را روی هدفی مشترک گذاشته بودند: تبدیل شدن به نخستین تیم آرسنال پس از «شکست‌ناپذیرها» در سال ۲۰۰۴ که قهرمان لیگ برتر می‌شود.

ریچارد گارلیک، مدیر اجرایی آرسنال، هدایت مذاکرات تمدید قرارداد را برعهده داشت و آندره‌آ برتا، مدیر ورزشی باشگاه، و مالکان نیز در این روند مشارکت داشتند.

ریچارد گارلیک، در کنار جاش کرونکه، رئیس مشترک باشگاه، مذاکرات را هدایت کرد

این رویکرد برای تمدید قرارداد آرتتا اتفاقی معمول است و اینکه گارلیک مذاکرات را هدایت کرده، لزوماً به این معنا نیست که برتا نقش کمتری داشته است. حتی قرارداد قبلی آرتتا، که در سپتامبر ۲۰۲۴ و برای سه سال اعلام شد، با مذاکره ادو گاسپار، مدیر ورزشی وقت باشگاه، نهایی شده بود؛ هرچند تیم لوئیس در آن زمان به‌عنوان نایب‌رئیس اجرایی بر روند آن نظارت داشت.

آرتتا در تابستان نیز به جای آینده خودش، تمرکزش را روی آینده آرسنال گذاشته بود.

تمام طرف‌ها توافق داشتند که ساختن و تقویت ترکیب تیم باید در اولویت باشد و به‌خصوص پس از قهرمانی، مدیران باشگاه اطمینان داشتند که آرتتا به ادامه همکاری متعهد است.

تعهد او به آرسنال همیشه کاملاً آشکار بوده است.

در ژانویه ۲۰۲۴، زمانی که ژاوی هرناندز اعلام کرد در پایان فصل از بارسلونا جدا خواهد شد، رسانه‌های اسپانیایی آرتتا را یکی از گزینه‌های هدایت این تیم معرفی کردند؛ اما او این گزارش‌ها را رد کرد.

این بار اما بزرگ‌ترین باشگاهی که به دنبال سرمربی جدید بود، رقیب بارسلونا در لالیگا، یعنی رئال مادرید، بود. فلورنتینو پرز، رئیس باشگاه، در انتخابات ماه ژوئن با چالشی از سوی انریکه ریکلمه روبه‌رو شده بود.

طبق گفته منابع مطلع از شرایط، ریکلمه، آرتتا را به‌عنوان یکی از گزینه‌های جانشینی آلوارو آربلوا، سرمربی وقت رئال مادرید، در نظر داشت، اما در نهایت تصمیم گرفتند در چارچوب برنامه انتخاباتی خود، یورگن کلوپ را ترجیح دهند.

همانند قرارداد قبلی آرتتا، تمام طرف‌ها نخستین وقفه بازی‌های ملی فصل را زمان مناسبی برای نهایی کردن تمدید قرارداد سرمربی اسپانیایی می‌دانستند.

دو قرارداد قبلی آرتتا که در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ امضا شدند، هر دو سه‌ساله بودند. اما قرارداد جدید چهار ساله است و به این ترتیب، حضور او روی نیمکت آرسنال دست‌کم به یک دهه خواهد رسید؛ موضوعی که دو عامل کلیدی موفقیت تیم او را بیش از پیش برجسته می‌کند: تداوم و ثبات.

اعضای کادر فنی آرتتا نیز قراردادهای خود را به همان اندازه تمدید کردند.

آلبرت استوینبرگ و اینیاکی کانیا، دستیار مربی و مربی دروازه‌بانان، از زمان حضور آرتتا در دسامبر ۲۰۱۹ در کادر او حضور داشته‌اند. میگل مولینا، دستیار مربی، نیز در آگوست ۲۰۲۰ به این تیم اضافه شد.

نیکولاس ژوور، مربی ضربات ایستگاهی، که در قرارداد قبلی خود بندی برای دریافت پاداش بابت گل‌های حاصل از ضربات ایستگاهی داشت، در آگوست ۲۰۲۱ به کادر آرتتا پیوست.

گابریل هاینزه، هم‌تیمی سابق آرتتا در پاری‌سن‌ژرمن، جدیدترین عضو این کادر است که در ژوئیه ۲۰۲۵ به تیم مربیگری آرسنال اضافه شد.

میکل آرتتا، در کنار ریچارد گارلیک و آندره‌آ برتا، قراردادش را تا سال ۲۰۳۰ تمدید کرده است

از نگاه بازیکنان، دو تابستان اخیر با ورود چهره‌های جدید زیادی همراه بوده است؛ ۱۲ خرید جدید. اما هسته اصلی تیم آرتتا در تمام این مدت همراه با او رشد کرده است.

آرسنال در تابستان ۲۰۲۱ استراتژی جذب بازیکنان زیر ۲۳ سال را در پیش گرفت؛ با این هدف که این گروه در بازه‌ای که باشگاه آن را «پنجره قهرمانی» می‌دانست، یعنی بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۷، به اوج برسد. پیش‌بینی آرسنال این بود که در این دوره، منچسترسیتی و لیورپول با جدایی پپ گواردیولا، یورگن کلوپ و برخی بازیکنان کلیدی‌شان، از جمله کوین دی‌بروینه و محمد صلاح، وارد دوره‌ای متفاوت شوند.

آرسنال در فصل ۲۲-۲۰۲۱ با میانگین سنی ۲۴ سال و ۳۰۸ روز، جوان‌ترین ترکیب لیگ برتر را در اختیار داشت؛ تقریباً یک سال جوان‌تر از برنتفورد که با میانگین ۲۵ سال و ۳۱۹ روز، دومین تیم جوان لیگ بود.

بوکایو ساکا، که حالا ۲۵ ساله است، مارتین اودگارد ۲۷ ساله، بن وایت ۲۸ ساله و گابریل ۲۸ ساله، همگی عضوی از آن تیم بودند. آنها همچنان از مهره‌های اصلی آرسنال هستند، در حالی که میانگین سنی تیم به‌تدریج افزایش یافته و هنگام بالا بردن جام قهرمانی لیگ برتر به ۲۶ سال و ۱۸۸ روز رسیده بود.

این تداوم را می‌توان در بازیکنان جدیدتر هم دید. داوید رایا، که حالا ۳۱ ساله است، دکلان رایس ۲۷ ساله، کای هاورتز ۲۷ ساله و یورین تیمبر ۲۵ ساله، همگی چهارمین فصل حضورشان در آرسنال را سپری می‌کنند.

با توجه به اینکه بسیاری از بازیکنان آرسنال اکنون در سال‌های اوج دوران حرفه‌ای خود قرار دارند و رقبای اصلی نیز در حال گذار هستند، آرتتا و آرسنال معتقدند این فرصتی است که باید از آن استفاده کنند تا جام‌های بزرگ بیشتری به دست بیاورند.

البته طول قرارداد جدید آرتتا می‌تواند چالش متفاوتی را هم پیش روی او قرار دهد: بازسازی تدریجی ترکیب تیم برای حفظ آرسنال در صدر فوتبال انگلیس؛ همان کاری که آرسن ونگر در آرسنال و سر الکس فرگوسن در منچستریونایتد انجام دادند.

آرتتا دائماً در حال تغییر و اصلاح تیمش بوده تا آرسنال را رقابتی‌تر کند؛ تنها ۹ نفر از ۲۵ بازیکن ترکیب فصل ۲۴-۲۰۲۳، این فصل همچنان برای آرسنال بازی می‌کنند.

وقتی قرارداد جدید آرتتا به سال‌های پایانی خود نزدیک شود، بازیکنان کلیدی تیم وارد اواخر دهه بیست و اوایل دهه سی زندگی‌شان خواهند شد. بنابراین آرتتا و مدیران باشگاه باید تصمیم بگیرند که آیا تغییرات در ترکیب باید همچنان به‌صورت تدریجی ادامه پیدا کند یا تیم به یک بازسازی بزرگ‌تر نیاز خواهد داشت.

آرتتا چه درباره خودش صحبت کند، چه بازیکنانش یا اعضای کادر فنی، اغلب برای توضیح میزان تعهدش به مسیر آرسنال از استعاره «در قایق بودن» استفاده می‌کند.

او هیچ‌وقت نشان نداده که قصد دارد از این قایق بیرون بیفتد، اما برای اینکه تمدید قراردادش معنای واقعی داشته باشد، به قهرمانی در لیگ برتر نیاز داشت. این قرارداد فقط تمدید همکاری او با آرسنال نیست؛ بلکه تمدید انگیزه و جاه‌طلبی او برای غلبه بر چالش‌های تازه نیز هست.

کامنت‌ها

کامنت خود را بنویسید

بررسی امنیتی حاصل عبارت را وارد کنید
۲ ۲