بارسلونا پنج کاپیتان دارد؛ چرا رودری یکی از آنها نیست؟
لایا سروِرو اِررو/اتلتیک
وقتی بارسلونا فهمید که در تابستان امسال میتواند رودری را به خدمت بگیرد، هانسی فلیک به دو دلیل متقاعد شد که این انتقال میتواند اتفاق مثبتی باشد: اول، کیفیت در سطح جهانی این بازیکن که برنده توپ طلا، لیگ قهرمانان و جام جهانی شده است؛ و دوم، تواناییهای رهبری او.
هافبکهای بارسا از قبل هم شرایط خوبی داشتند و برنامه این باشگاه برای پنجره نقلوانتقالات بهتازگی به پایان رسیده، در واقع تقویت خط حمله بود، اما فلیک در عین حال میخواست تجربه بیشتری را به بخشهای مختلف تیم اضافه کند.
بارسا طی دو فصل گذشته زیر نظر این مربی آلمانی، فوتبال تهاجمی و جذابی را با موفقیتهای پیاپی تلفیق کرده، اما تیم همچنان به شکل غیرمعمولی جوان است. برای مثال، در دیدار خانگی لالیگا مقابل اتلتیک بیلبائو در ۲۷ اوت، میانگین سنی ترکیب اصلی بارسا تنها ۲۳.۱۸ سال بود.
با وجود این، رودری که در ۳۰ سالگی تجربه بسیار زیادی دارد و در ماه ژوئیه بازوبند کاپیتانی اسپانیا را هنگام قهرمانی این تیم در جام جهانی بر بازو بسته بود، در میان پنج کاپیتان بارسلونا برای این فصل قرار ندارد.
کاپیتانهای بارسلونا بهطور سنتی با رأی بازیکنان انتخاب میشوند؛ روشی که از زمان حضور پپ گواردیولا روی نیمکت این تیم، یعنی بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲، در باشگاه کاتالان دنبال شده است.
کاپیتانی در بارسلونا جایگاه مهمی دارد. ماجرا فقط به بستن یک تکه پارچه دور بازو در جریان مسابقات خلاصه نمیشود.
از کاپیتانها انتظار میرود نماینده سایر اعضای رختکن باشند، از طرف همتیمیهایشان صحبت کنند و در فضای عمومی نماد و نماینده باشگاه باشند. همانطور که گفته شد، برخلاف بسیاری از باشگاههای دیگر فوتبال، در بارسلونا خود بازیکنان نقش مهمی در انتخاب این چهرهها دارند.
فصل گذشته، کاپیتانهای بارسلونا به ترتیب تعداد آرای کسبشده از نفر اول تا پنجم اینها بودند: رونالد آرائوخو، مارکآندره تراشتگن، فرنکی دییونگ، رافینیا و پدری.
اما این فصل، تا حدی تغییری در این سنت دیده می شود.
فلیک تصمیم گرفت خودش کاپیتان اصلی و نایبکاپیتان اول را انتخاب کند؛ انتخابهای او رافینیا و پدری بودند. سپس سه نایبکاپیتان دیگر با رأی اعضای تیم انتخاب شدند: اریک گارسیا بیشترین رأی را به دست آورد و پس از او دییونگ و لامین یامال قرار گرفتند.
اینکه لامین یامال ۱۹ ساله در این فهرست قرار گرفته، شاید برای خیلیها تعجبآور باشد؛ بهخصوص با توجه به اینکه رودری کمتر از دو ماه پیش کاپیتان تیمی بود که یامال، گارسیا و پدری، به همراه دیگر بازیکنان بارسا یعنی دنی اولمو، خوان گارسیا، پائو کوبارسی و گاوی را به قهرمانی جام جهانی رساند.
اما این رأیگیری بهشدت تحت تأثیر سابقه و قدمت بازیکنان قرار دارد؛ البته نه سابقه کلی، بلکه مدت زمانی که هر بازیکن در بارسلونا حضور داشته است. با توجه به این موضوع، اینکه یک بازیکن تازهوارد در فهرست کاپیتانها قرار نگیرد، اصلاً اتفاق غیرعادیای نیست.
رودری که در اواسط ماه اوت و در انتقالی با ارزش حداکثر ۷۶.۵ میلیون یورو (۶۵.۳ میلیون پوند؛ ۸۷.۸ میلیون دلار) از منچسترسیتی به بارسلونا پیوست، نمونهای از همین بازیکنان است.
این البته به این معنا نیست که انتظار نمیرود رودری طی ماههای آینده چهرهای تأثیرگذار در رختکن بارسلونا باشد؛ نقشی که برای او کاملاً طبیعی است.
فلیک یکشنبه گذشته پس از دیدار مقابل والنسیا که رودری در آن برای نخستین بار در ترکیب اصلی بارسا قرار گرفت، در نشست خبری گفت: «ما از اینکه رودری را در تیممان داریم خوشحالیم. میتوانید همه کارهایی را که او با توپ انجام میدهد، هر کاری را که در زمین انجام میدهد، ببینید. این کاملاً منطقی است. او با توپ به تیم در فاز هجومی ساختار میدهد، اما بدون توپ هم همین کار را انجام میدهد.»
البته هنوز نمیتوان تأثیر کامل رودری در زمین را ارزیابی کرد، چرا که بارسلونا در شش بازی نخست فصل هنوز با هیچ حریف واقعاً قدرتمندی روبهرو نشده است. توانایی او در خواندن بازی و پاسهای بلند فوقالعادهاش به چشم آمده، اما هنوز نیازی به نمایش آن خونسردی مثالزدنی او در بازیهای واقعاً دشوار و فشرده نبوده است.
اما بارسا ماه آینده و طی ۱۲ روز، ابتدا به گالاتاسرای، رئال بتیس و پاریسنژرمن سفر میکند و سپس در ۲۵ اکتبر میزبان رئال مادرید در الکلاسیکو خواهد بود. این دیدار، جنبه مهم دیگری از انتقال رودری را بیش از پیش برجسته خواهد کرد: اینکه او بارسلونا را به پیشنهاد رقیب، یعنی تیم ژوزه مورینیو، ترجیح داد.
رودری در دیدار مقابل اتلتیک بیلبائو در ۲۷ اوت، از روی نیمکت وارد زمین شد و نخستین بازی خود برای بارسلونا را انجام داد و از آن زمان توانسته به ترکیب اصلی راه پیدا کند.
با وجود اینکه رودری مدت کوتاهی است به تیم پیوسته، او خیلی زود نقشی باتجربه و تأثیرگذار در رختکن بر عهده گرفته است. برخی تصور میکردند حضور او به جایگاه مارک برنال، هافبک دفاعی ۱۹ سالهای که بسیاری از هواداران او را آینده بارسا در این پست میدانند، لطمه خواهد زد.
اما در باشگاه، رودری بیشتر به چشم مربی و راهنمای برنال دیده میشود. در پیروزی ۵-۱ چهارشنبه مقابل فاینورد در لیگ قهرمانان و همچنین برد ۴-۲ یکشنبه برابر لوانته، برنال حدود ۳۰ دقیقه مانده به پایان بازی به جای پدری وارد زمین شد و در خط میانی در کنار رودری بازی کرد.
هفته گذشته نیز یک اتفاق جنجالی، فرصت دیگری برای مشاهده ویژگیهای رهبری رودری فراهم کرد.
پس از اینکه او و پائو کوبارسی کمی بعد از دقیقه ۶۰ در جریان پیروزی ۵-۰ مقابل والنسیا تعویض شدند، دوربینهای شبکه موویستار تیوی صدای رودری را ضبط کردند که خطاب به کوبارسی میگفت: «واقعاً ضعیف هستند؛ حتی از نیمه زمین هم عبور نکردهاند.»
این یک گفتوگوی خصوصی میان دو همتیمی روی نیمکت بود. در لیگ برتر انگلیس، جایی که رودری طی هفت فصل گذشته برای سیتی بازی کرده، معمولاً کسی دنبال این نیست که بازیکنان وقتی فکر میکنند دوربین روی آنها نیست، چه میگویند؛ اما در اسپانیا چنین چیزی کاملاً رایج است.
به محض اینکه رودری متوجه شد صحبتهایش پخش شده، با خوزه گایا، کاپیتان والنسیا تماس گرفت و از او عذرخواهی کرد. سه روز بعد نیز پس از دیدار مقابل فاینورد، در منطقه میکسدزون بهصورت عمومی عذرخواهی کرد.
رودری برای تبدیل شدن به یکی از رهبرهای مهم بارسلونا نیازی به بازوبند کاپیتانی ندارد. او با جایگاه بازیکنی به نوکمپ آمد که پیش از این اسپانیا را به بزرگترین افتخار فوتبال رسانده و سالها در بالاترین سطح این ورزش بازی کرده است. چیزی که رودری هنوز در بارسا ندارد، سابقه و پیشینه در باشگاه است.
این موضوع در باشگاهی اهمیت دارد که کاپیتانی در آن به همان اندازه که به اتفاقات داخل زمین مربوط میشود، به نقش بازیکن در رختکن نیز ارتباط دارد. یامال شاید هنوز یک نوجوان باشد، اما سه فصل است که عضوی از این گروه بوده است. رودری کمتر از یک ماه است که به آن پیوسته.
این فاصله با گذشت زمان از بین خواهد رفت.
اینکه در نهایت این موضوع به بستن دوباره بازوبند کاپیتانی منجر خواهد شد یا نه، پرسش دیگری است؛ اما خود رودری و بسیاری از اطرافیانش همین حالا هم این بازیکن تازهوارد را یک رهبر میدانند.
کامنتها