فلیک، رافینیا و بارسلونایی که آرام‌آرام شکل می‌گیرد
لوئیس سرویو اررو/نیویورک تایمز
تابستان‌هایی که با یک تورنمنت بزرگ ملی هم‌زمان می‌شوند، هیچ‌وقت برای بارسلونا آسان نیستند. بازیکنان دیرتر به تمرینات برمی‌گردند، فرصت آماده‌سازی پیش‌فصل کوتاه‌تر می‌شود و مربیان باید در شرایطی تیم را از نو شکل دهند که برخی از مهره‌های کلیدی هنوز دوران ریکاوری خود را پشت سر می‌گذارند.
اما دو ماه گذشته برای بارسلونا به‌مراتب دشوارتر بوده است. هشت بازیکن بارسا در ترکیب اسپانیا در جام جهانی حضور داشتند و در نهایت با جام قهرمانی برگشتند. زمان آماده‌سازی کمتر بود، بازیکنان با آمادگی بدنی متفاوت به تیم اضافه شدند و در کنار همه این‌ها، بازار نقل‌وانتقالات نیز با جدایی‌های غیرمنتظره و جذب ستاره‌های جدید، بی‌ثباتی بیشتری ایجاد کرد.
طبیعی بود که این شرایط، ابهام‌های زیادی درباره شکل و ترکیب بارسلونا در آغاز فصل ایجاد کند؛ اما بارسا پیش از این هم چنین شرایطی را تجربه کرده است.
آخرین بار که پیش‌فصل بارسلونا به‌هم ریخت، این تیم یکی از بهترین فصل‌های چند سال اخیرش را رقم زد. در فصل ۲۵-۲۰۲۴، تیمی جوان با حضور بازیکنانی مانند لامین یامال، پائو کوبارسی و مارک کاسادو، در نخستین فصل هانسی فلیک روی نیمکت، قهرمان لالیگا شد.
البته هیچ تضمینی وجود ندارد که تاریخ دوباره تکرار شود. تنها یک هفته تا پایان پنجره نقل‌وانتقالات باقی مانده و بارسلونا حتی یک مهاجم نوک تخصصی در اختیار ندارد؛ ضمن اینکه نتایج مثبت در بازی‌های دوستانه هم می‌توانند گمراه‌کننده باشند.
با این حال، پیروزی ۵-۰ مقابل الچه یادآوری قاطعانه‌ای بود که این تیم همچنان از کیفیت بالایی برخوردار است و نشانه‌هایی وجود دارد که بارسلونا در مسیر درستی قرار گرفته است.
رویکرد سخت‌گیرانه‌تر هانسی فلیک
هانسی فلیک در سومین فصل حضورش روی نیمکت بارسلونا، قصد ندارد از رویکرد سخت‌گیرانه خود کوتاه بیاید.
مارک‌آندره تراشتگن و رونالد آرائوخو به صورت قرضی جدا شده‌اند و جای خالی آنها در گروه رهبران رختکن بارسلونا احساس می‌شود. قرار است در پایان پنجره نقل‌وانتقالات، بازیکنان درباره کاپیتان‌ها رأی‌گیری کنند، اما فلیک تا آن زمان خودش تصمیم گرفته چه بازیکنانی در جمع رهبران تیم قرار بگیرند. فرنکی دی‌یونگ از این فهرست کنار گذاشته شد و رافینیا در دیدار برابر الچه بازوبند کاپیتانی را بست. در باشگاهی که معمولاً خود بازیکنان رهبرانشان را انتخاب می‌کنند، این دخالت فلیک اقدامی کم‌سابقه و بسیار قاطعانه بود.
رویکرد سخت‌گیرانه فلیک در نشست خبری پیش از بازی نیز ادامه پیدا کرد. او به‌طور علنی از الخاندرو بالده، که مورد توجه منچستریونایتد قرار دارد، خواست تعهدش به بارسلونا را نشان دهد. یک روز بعد، بالده از فهرست تیم برای بازی کنار گذاشته شد.
فلیک درست پیش از بازی به موویستار گفت: «باید ذهنش را مرتب کند.»
این رویکرد بی‌رحمانه را در مورد آرائوخو نیز شاهد بودیم. مدافع اروگوئه‌ای مصمم بود در بارسلونا بماند، اما تنها یک گفت‌وگو با فلیک کافی بود تا در نهایت به صورت قرضی راهی لیورپول شود.
فلیک در واکنش به مشکلات بدنی بارسلونا در فصل گذشته، خواستار تغییراتی در تیم آماده‌سازی فیزیکی باشگاه شد و خولیو توس از بارسا جدا شد.
با توجه به شرایط، اعمال تغییرات در بخش‌های مختلف باشگاه قابل پیش‌بینی بود. فلیک پس از تساوی مقابل رایو وایکانو در ابتدای فصل گذشته، یکی از ماندگارترین جملاتش را بر زبان آورد: «خودخواهی‌ها موفقیت را نابود می‌کنند.»
او حالا دو سال است که هدایت بارسلونا را بر عهده دارد. فلیک بازیکنانش را می‌شناسد، با ساختار باشگاه آشناست و می‌داند این تیم به چه چیزهایی نیاز دارد.
بارسا فعلاً می‌تواند بدون مهاجم نوک دوام بیاورد
نبود یک مهاجم نوک تخصصی یکی از بزرگ‌ترین پرسش‌های تابستان بارسلونا بوده، اما فرم درخشان رافینیا باعث شده نیاز باشگاه به یک مهاجم مرکزی کلاسیک، دست‌کم فعلاً فوریت کمتری داشته باشد.
رافینیا پس از به ثمر رساندن گل اولش، خوشحالی گلش را با ادای حرکت مرد عنکبوتی انجام داد. او پس از بازی گفت این شادی را به خاطر پسرش، گائل، انجام داده که از طرفداران پروپاقرص این ابرقهرمان مارول است.
اما در میان تمام گمانه‌زنی‌ها درباره خولیان آلوارز، مهاجم اتلتیکومادرید که به «لا آرانیا» (عنکبوت) شهرت دارد، حرکت رافینیا می‌توانست یک پیام روشن هم داشته باشد: «مهاجم را همین حالا هم داریم.»
صبر و انعطاف‌پذیری، نقش مهمی در موفقیت رافینیا در بارسلونا داشته است. او فصل نخست حضورش در بارسا را با انتظار برای فرصتی در سمت راست گذراند؛ جایی که پشت سر عثمان دمبله قرار داشت. اما جدایی دمبله و انتقالش به پاری‌سن‌ژرمن، هم‌زمان شد با ظهور لامین یامال؛ بازیکنی که خیلی زود در سلسله‌مراتب تیم بالاتر از رافینیا قرار گرفت.
رافینیا به‌جای اینکه از قرار گرفتن پشت سر یک نوجوان عصبانی شود، بازی‌اش را با شرایط جدید تطبیق داد. او به سمت چپ رفت و به یکی از مهم‌ترین بازیکنان بارسلونا تبدیل شد.
حالا یک چالش تازه پیش روی اوست.
با توجه به اینکه بارسا مهاجم نوک کلاسیک ندارد، رافینیا به مرکز زمین نزدیک‌تر شده است. او مقابل الچه دو گل زد و یک پاس گل داد و بارها از جایگاه سنتی مهاجم مرکزی فاصله گرفت تا برای خودش و هم‌تیمی‌هایش فضا ایجاد کند.
رافینیا بار دیگر نشان داده که هر بار می‌تواند راهی تازه برای تأثیرگذاری پیدا کند و خودش را با شرایط تطبیق دهد.
با وجود این انعطاف‌پذیری، بارسلونا همچنان به یک گزینه دیگر در خط حمله نیاز دارد. در طول یک فصل طولانی، به‌خصوص مقابل رقبای بزرگ، قطعاً مقاطعی وجود خواهد داشت که داشتن یک مهاجم نوک تخصصی، گزینه‌ای متفاوت در اختیار فلیک قرار می‌دهد.
بارسلونا مقابل الچه خوب به نظر می‌رسید، اما این بازی هنوز نمی‌تواند تصویر دقیقی از توانایی واقعی این تیم در اروپا به ما بدهد.
آزمون اصلی بارسا، لیگ قهرمانان اروپا خواهد بود.
تا آن زمان، بارسلونا نشان داده که می‌تواند بدون مهاجم نوک تخصصی هم کارش را پیش ببرد و رافینیا نیز بار دیگر ثابت کرده هر زمان تیم به چیزی از او نیاز داشته باشد، حاضر است خودش را با شرایط جدید تطبیق دهد.
بازگشت بارسا به مسیر درست در بازار نقل‌وانتقالات
پنجره‌های نقل‌وانتقالات تابستانی بارسلونا حالا تفاوت زیادی با چند سال قبل دارد.
بارسا دیگر صرفاً به دنبال بهترین بازیکنی نیست که بتواند با بودجه محدودش جذب کند. به‌جز پست مهاجم نوک که هنوز تکلیفش مشخص نیست، باشگاه حالا بیشتر به سمت گزینه‌های موردنظر و هدف‌های اصلی خود حرکت کرده است.
رودری بهترین نمونه برای این تغییر رویکرد است. بارسلونا در آن مقطع با کمبود فوری هافبک دفاعی مواجه نبود؛ بنابراین جذب او یک خرید اضطراری محسوب نمی‌شد. انتقال رودری از منچسترسیتی با مبلغ ۶۵.۳ میلیون پوند (۸۹.۱ میلیون دلار)، از نظر استراتژیک به همان اندازه اهمیت دارد که از نظر فنی برای تیم مهم است.
او می‌توانست راهی رئال مادرید شود، اما بارسلونا را انتخاب کرد.
برای باشگاهی که سال‌ها با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم کرده و شاهد انتخاب مقصدهای دیگر از سوی برخی از بزرگ‌ترین بازیکنان جهان بوده، جذب بازیکنی با اعتبار و جایگاه رودری، پیام دیگری از قدرت و اعتبار برند بارسلونا به همراه دارد.
انتظار می‌رود بارسلونا بتواند تقریباً تمام بازیکنانش را ثبت کند و این بار بدون آنکه تابستانش بار دیگر تحت تأثیر درام‌های لحظه آخری بر سر قوانین هزینه‌کرد لالیگا قرار بگیرد، فصل را آغاز کند.
اگر واقعاً این چرخه به پایان رسیده باشد، اتفاقی بسیار مهم‌تر از جذب هر بازیکن خاصی خواهد بود.
اهمیت همیشگی لاماسیا
یک فصل دیگر و باز هم گروهی از استعدادهای امیدوارکننده آکادمی بارسلونا در حال رسیدن به تیم اصلی هستند.
تأثیر لاماسیا موضوع تازه‌ای نیست و اعتماد فلیک به بازیکنان جوان نیز اتفاق جدیدی محسوب نمی‌شود، اما ظهور ستاره‌های تازه از دل آکادمی همیشه جذاب است.
ژاوی اسپارت یکی از جالب‌ترین داستان‌های پیش‌فصل بود.
این مدافع ۱۹ ساله در جریان تور پیش‌فصل فرصت‌هایی به دست آورد و مقابل الچه، بالاتر از بالده در پست دفاع چپ به میدان رفت. اسپارت با وجود بازی در پستی غیرتخصصی ــ او معمولاً مدافع راست است ــ عملکردی پخته و قابل توجه داشت. او علاوه بر ارسال پاس گل دوم فِرمین لوپس، سومین بازیکن بارسلونا از نظر تعداد لمس توپ بود، دقت پاس ۸۵ درصدی داشت و در ۱۰ مورد از ۱۴ دوئل خود نیز پیروز شد.
وقتی بارسلونا با مشکلی مواجه می‌شود، اغلب در لاماسیا بازیکنی وجود دارد که می‌تواند پاسخی برای آن مشکل ارائه دهد.
اسپارت شاید در آینده به یک بازیکن ثابت و بلندمدت بارسلونا تبدیل شود و شاید هم نه؛ برای قضاوت درباره این موضوع هنوز خیلی زود است. اما اینکه فلیک می‌تواند به یک بازیکن ۱۹ ساله، در دومین حضورش در تیم بزرگسالان، آن هم در پستی ناآشنا، اعتماد کند و از او انتظار چنین عملکردی داشته باشد، یک امتیاز بزرگ برای بارسلوناست.
آینده دی‌یونگ بیش از پیش در هاله‌ای از ابهام
فرنکی دی‌یونگ در جریان جام جهانی از ناحیه رباط داخلی زانوی راستش دچار پارگی شد و پس از آن، بارسلونا رودری را به خدمت گرفت.
ورود برنده توپ طلا، معادلات خط میانی بارسا را به‌خصوص در پست هافبک دفاعی تغییر داده است؛ آن هم در شرایطی که مارک برنال نیز به‌عنوان گزینه‌ای جدی در حال ظهور است. برنال ۱۹ ساله، فصل گذشته را قدرتمند به پایان رساند و مقابل الچه نیز بار دیگر توانایی‌هایش را به نمایش گذاشت. فلیک معتقد است او می‌تواند هافبک دفاعی بلندمدت بارسلونا باشد.
دی‌یونگ زمانی انتخاب اول فلیک بود. سرمربی بارسلونا در دوره‌ای که این هافبک برای رسیدن به آمادگی کامل مشکل داشت، صبر و حوصله به خرج داد و به او کمک کرد به بهترین سطحش در بارسا برسد.
با بازگشت دی‌یونگ از مصدومیت، پاسخ‌های بیشتری درباره آینده او خواهیم داشت، اما حالا دیگر سلسله‌مراتب خط میانی بارسلونا به روشنی گذشته نیست. رودری گزینه حال است، برنال آینده را نمایندگی می‌کند و دی‌یونگ که قراردادش تابستان آینده به پایان می‌رسد، جایی میان این دو قرار گرفته است.
کامنت‌ها