از یک نه تاریخی تا خرید ۷۵ میلیون پوندی؛ بازگشت آرسنال برای برونو گیمارش

برونو گیمارش بالاخره بازیکن آرسنال شد. برای نیوکاسل یونایتد، این انتقال هرگز انتقالی نبود که تمایلی به انجامش داشته باشند؛ اما برای آرسنال، به معامله‌ای تبدیل شد که دیگر نمی‌توانستند از آن چشم‌پوشی کنند.

در ژانویه ۲۰۲۲، آرسنال فرصت جذب این هافبک برزیلی از لیون را داشت. ادو، مدیر فنی وقت باشگاه، و تیم لوئیس، نایب‌رئیس اجرایی، برای جذب این بازیکن ۲۴ ساله به توافقات نهایی رسیده بودند، اما میکل آرتتا در نهایت با این انتقال مخالفت کرد؛ چرا که متقاعد نشده بود گیمارش با تیمی که در حال ساختنش بود، تناسب لازم را دارد. نیوکاسل همان پنجره نقل‌وانتقالاتی از این فرصت استفاده کرد و بازیکنی را به خدمت گرفت که بعدها به کاپیتان، مهره کلیدی و یکی از بهترین هافبک‌های لیگ برتر تبدیل شد.

چهار سال و نیم بعد، آرسنال بالاخره به هدفش رسید. این باشگاه روز شنبه تأیید کرد که گیمارش قراردادی چهار ساله با امکان تمدید برای یک سال دیگر امضا کرده است. این انتقال ۷۵ میلیون پوندی (۱۰۱ میلیون دلار) که هیچ بند پاداش عملکردی ندارد، هرچند لیون و باشگاه‌های سابق گیمارش در برزیل نیز سهمی از این مبلغ دریافت خواهند کرد، به یکی از طولانی‌ترین و پرماجراترین داستان‌های نقل‌وانتقالاتی تابستان پایان می‌دهد.

این انتقال همچنین پایان یک تصمیم قدیمی آرسنال است؛ تصمیمی که حالا با گذشت سال‌ها تغییر کرده است. تحسین آرتتا نسبت به گیمارش در طول سال‌هایی که عملکرد او را زیر نظر داشت و بارها شاهد جدال ها و  درگیری‌هایش با تیم آرسنال بود، بیشتر و بیشتر شد. گیمارش نیز در گفت‌وگو با رسانه باشگاه فاش کرد که پس از سال‌ها رقابت و درگیری در زمین، دکلان رایس برایش پیام فرستاده و گفته است: «بیا اینجا و لطفاً دیگر دعوا نکنیم؛ از حالا دوست هستیم.»

آرسنال در این پنجره نقل‌وانتقالاتی، جذب یک هافبک مرکزی را در اولویت قرار داده بود. آن‌ها انتظار داشتند کریستین نورگارد را از دست بدهند؛ بازیکنی که از آن زمان به اورتون پیوسته است. بنابراین به دنبال هافبکی باتجربه بودند که بتواند تیم را یک قدم جلوتر ببرد و بلافاصله کیفیت خط میانی را افزایش دهد.

آرسنال به ساندرو تونالی، هم‌تیمی وقت گیمارش در نیوکاسل، نیز علاقه داشت، اما هزینه احتمالی این انتقال آن‌ها را منصرف کرد. تونالی در نهایت در اوایل ژوئیه راهی تاتنهام، همسایه آرسنال در شمال لندن، شد؛ انتقالی که ارزش آن می‌تواند به ۱۰۰ میلیون پوند برسد. با منتفی شدن جذب تونالی، گیمارش به گزینه اصلی آرسنال برای تقویت خط میانی تبدیل شد. با وجود تردیدهای اولیه آرتتا در سال ۲۰۲۲، عملکرد این بازیکن در سال‌های بعد با پیراهن نیوکاسل و تیم ملی برزیل، نظر سرمربی آرسنال را تغییر داد.

آرتتا و آندره‌آ برتا، مدیر ورزشی آرسنال، گیمارش را هافبکی بسیار کامل می‌دانستند؛ بازیکنی که توانایی بازی در نقش شماره ۶ یا ۸ را دارد و می‌تواند ترکیب‌های مختلفی را در مرکز زمین در اختیار تیم قرار دهد. توانایی او در پاس‌دادن نیز می‌تواند بُعد تازه‌ای به بازی هجومی آرسنال اضافه کند.

گیمارش که در ماه نوامبر ۲۹ ساله خواهد شد، کمی از محدوده سنی معمول آرسنال برای جذب بازیکن خارج است. با این حال، باشگاه تجربه و ویژگی‌های رهبری او را یک امتیاز مهم می‌داند. آرسنال در تابستان لئاندرو تروسار ۳۱ ساله و نورگارد ۳۲ ساله را فروخته و گابریل ژسوس ۲۹ ساله نیز در فهرست بازیکنان قابل فروش قرار دارد.

میکل مرینو ۳۰ ساله در حال حاضر مسن‌ترین بازیکن غیر دروازه‌بان آرسنال محسوب می‌شود و ترکیب فعلی تیم می‌تواند حضور یک بازیکن باتجربه‌تر دیگر را نیز در خود جای دهد. در واقع، آرتتا و مدیران آرسنال معتقدند اضافه کردن چنین بازیکنی شاید برای حفظ سلطه قهرمان لیگ برتر و ادامه روند موفقیت‌هایش ضروری باشد.

با این حال، یک مشکل جدی وجود داشت: در حالی که فروش ساندرو تونالی و آنتونی گوردون به بارسلونا با مبلغ ۸۰ میلیون یورو (۶۸.۵ میلیون پوند) از قبل پیش‌بینی و حتی برنامه‌ریزی شده بود، نیوکاسل هیچ قصدی برای از دست دادن برونو گیمارش نداشت.

آرسنال مشکلی برای توافق شخصی با این بازیکن نداشت؛ گیمارش در تمام این مدت مصمم بود که به آرسنال بپیوندد و زیر نظر آرتتا بازی کند. اما رسیدن دو باشگاه به توافق بسیار دشوارتر بود. موضع نیوکاسل این بود که گیمارش برای این باشگاه، تیم، هواداران و جامعه محلی ارزش بسیار بیشتری دارد تا برای آرسنال. آن‌ها تأکید داشتند که فروش او تنها در ازای مبلغی که یکی از افراد نزدیک به مذاکرات آن را «غیرمنطقی» توصیف کرده بود، امکان‌پذیر است. سؤال این بود: آیا آرسنال حاضر بود غیرمنطقی عمل کند؟

با توجه به مبلغ انتقال تونالی که به نوعی معیار جدیدی ایجاد کرده بود، موضع اولیه نیوکاسل این بود که برای حتی آغاز مذاکرات، پیشنهادی حداقل ۱۰۰ میلیون پوندی لازم است. بخش زیادی از مذاکرات نیز به‌جای گفت‌وگوی مستقیم میان دو باشگاه، از طریق افراد واسطه انجام می‌شد. به جای آندره‌آ برتا، این کیا جورابچیان، واسطه سرشناس نقل‌وانتقالاتی، بود که بخش زیادی از مذاکرات روزمره را پیش می‌برد.

این رویکرد برخی افراد در نیوکاسل را عصبانی کرده بود؛ آن‌ها معتقد بودند آرسنال در طول این روند بیش از حد از ماجرا فاصله گرفته است. هفته‌ها می‌گذشت بدون اینکه تماس جدی و قابل‌توجهی میان دو طرف برقرار شود، در حالی که شایعات، ادعاها و پاسخ به ادعاها در محافل مختلف فوتبال ادامه داشت. ماجرا به یک جنگ فرسایشی تبدیل شده بود. اگرچه علاقه آرسنال به گیمارش در فوتبال دیگر یک راز نبود، نیوکاسل مصمم بود هرگز این تصور را ایجاد نکند که حاضر به فروش کاپیتانش است.

آرسنال اما مشکلی با صبر کردن نداشت. آن‌ها معتقد بودند هرچه تابستان جلوتر برود و تمایل گیمارش برای جدایی آشکارتر شود، موضع نیوکاسل نیز نرم‌تر خواهد شد. با این حال، آرسنال در این مدت چند پیشنهاد رسمی برای جذب گیمارش ارائه کرد؛ نخستین پیشنهاد آن‌ها در ماه ژوئن، ارزشی معادل ۴۵ میلیون پوند داشت.

سرمربی وقت نیوکاسل، ادی هاو، از همان لحظه‌ای که اخبار علاقه آرسنال به گیمارش منتشر شد، نسبت به حفظ این بازیکن خوش‌بین نبود. او رابطه نزدیکی با کاپیتانش داشت و در طول حضور گیمارش در اردوی تیم ملی برزیل در جام جهانی نیز مرتب با او در تماس بود.

واکنش هاو بیشتر از جنس پذیرش شرایط بود تا ناراحتی و دلخوری. منابع نزدیک به ماجرا می‌گویند او درک می‌کرد چرا گیمارش می‌خواهد به آرسنال برود و می‌دانست نیوکاسل از نظر مالی توان رقابت با بزرگ‌ترین باشگاه‌های اروپا را ندارد. این بازیکن ۲۸ ساله پیش از این پردرآمدترین بازیکن نیوکاسل بود و به همین دلیل، تمدید قراردادش نه برای باشگاه و نه برای خود بازیکن در دستور کار قرار نداشت.

پس از فصل دشوار ۲۶-۲۰۲۵ و تابستانی پرتنش، تمایل گیمارش به جدایی به نقطه‌ای تعیین‌کننده تبدیل شد. مدت کوتاهی پس از آنکه مشخص شد این هافبک دیگر تمایل چندانی به ادامه حضور در نیوکاسل ندارد، هاو پس از نزدیک به پنج سال حضور روی نیمکت این تیم، به مدیران باشگاه اطلاع داد که قصد دارد از سمت خود کناره‌گیری کند.

هرچه زمان بازگشت گیمارش به تاین‌ساید پس از تعطیلات جام جهانی نزدیک‌تر می‌شد، فشار روی تمام طرف‌های ماجرا نیز افزایش می‌یافت. در نیوکاسل، رفته‌رفته این پذیرش شکل گرفت که گیمارش ناراضی است و ادامه این وضعیت تقریباً غیرممکن شده است.

به گیمارش این امکان داده شده بود که ابتدا به انگلیس بازگردد و سپس همراه با سایر بازیکنان نیوکاسل راهی اردوی تمرینی تیم در لا مانگا شود. اما او تصمیم گرفت مستقیماً به اسپانیا برود. او روز دوشنبه ۳ اوت راهی اسپانیا شد؛ جایی که مذاکرات انتقال وارد مرحله تعیین‌کننده خود شد.

پشت پرده، نیوکاسل به دنبال روشن شدن تکلیف بود. هرچه جدایی گیمارش قطعی‌تر به نظر می‌رسید، یکی از مدیران ارشد باشگاه مستقیماً با همتای خود در آرسنال تماس گرفت تا دقیقاً مشخص شود موضع باشگاه لندنی چیست. در سنت جیمز پارک تمایل داشتند چیزی را که یکی از افراد نزدیک به ماجرا «ملودرام» این انتقال توصیف کرده بود، هرچه زودتر به پایان برسانند.

آرسنال امیدوار بود معامله را با مبلغی در حدود ۶۵ میلیون پوند نهایی کند، اما نیوکاسل کوتاه نیامد. منابع باشگاه تأکید دارند که ۷۵ میلیون پوند از ابتدا حداقل مبلغی بود که آن‌ها را برای فروش کاپیتانشان متقاعد می‌کرد و در نهایت دو باشگاه روی همین رقم به توافق رسیدند. این مبلغ ثابت است و هیچ بند پاداش یا آپشن اضافه‌ای در قرارداد وجود ندارد. لیون، باشگاه سابق گیمارش، طبق توافق خود ۲۰ درصد از سود نیوکاسل بابت فروش این هافبک را دریافت می‌کند و در نتیجه حدود ۶ تا ۷ میلیون پوند نصیبش خواهد شد. همچنین حدود ۳.۷۵ میلیون پوند نیز به باشگاه‌های سابق گیمارش در برزیل تحت عنوان پرداخت‌های همبستگی تعلق می‌گیرد.

با باقی ماندن یک ماه تا پایان پنجره نقل‌وانتقالات، نیوکاسل عمداً از ورود عجولانه به بازار برای پیدا کردن جانشین خودداری کرده بود. آن‌ها با حل کردن این پرونده در اوایل ماه اوت، احساس می‌کنند از تکرار آشفتگی لحظه آخری که پس از جدایی طولانی و فرسایشی الکساندر ایساک و انتقالش به لیورپول در تابستان گذشته رخ داد، جلوگیری کرده‌اند. مبلغ ۷۵ میلیون پوند نیز از سوی نیوکاسل به‌عنوان رکوردی برای فروش یک هافبک در این رده سنی مطرح شده است. یکی از منابع باشگاه در این باره گفت: «از این نتیجه خوشحال نیستیم، اما اگر قرار بود او برود، این نتیجه خوبی است.»

گیمارش روز چهارشنبه هنگام خداحافظی با بازیکنان و کارکنان نیوکاسل، احساساتی شد. افراد داخل باشگاه تأکید دارند که او در تمام طول این فرایند کاملاً حرفه‌ای رفتار کرد و تا حد امکان می‌خواست رابطه‌ای را که با هواداران ساخته بود حفظ کند و بدون ایجاد حاشیه از باشگاه جدا نشود.

با این حال، برای نیوکاسل نمی‌توان حس فقدان را پنهان کرد. آن‌ها بازیکنی را فروخته‌اند که امیدوار بودند به‌عنوان کاپیتان، رهبر فصل بعدی تاریخ باشگاه باشد؛ اما جدایی او در نهایت به معنای پایان فصل قبلی این پروژه است.

با این وجود، نیوکاسل ۷۵ میلیون پوند برای سرمایه‌گذاری مجدد در اختیار دارد و تا اول سپتامبر نیز فرصت باقی است تا واکنش نشان دهد و جانشین گیمارش را پیدا کند. ماتیاس یایسل، سرمربی جدید تیم، حالا این فرصت را دارد که کارش را با شرایطی تازه آغاز کند، بدون اینکه مجبور باشد با یک بازیکن کلیدی که ذهنش معطوف به جدایی است، کار کند.

آرسنال اما معتقد است تیمی را تقویت کرده که پیش از این نیز در خط میانی از کیفیت قابل‌توجهی برخوردار بود. آن‌ها امیدوارند جذب گیمارش به این تیم کمک کند تا سلطه خود بر عنوان قهرمانی لیگ برتر را محکم‌تر کند؛ همان جامی که آرسنال پس از ۲۲ سال انتظار دوباره به شمال لندن بازگرداند.

این انتقال یادآور این واقعیت در فوتبال است که برداشت‌های اولیه همیشه آخرین حرف را نمی‌زنند. آرسنال زمانی گیمارش را به دقت بررسی کرد و به این نتیجه رسید که او پاسخ نیازهای تیم نیست؛ اما چهار سال بعد، همین بازیکن به یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری‌های دوران میکل آرتتا در آرسنال تبدیل شده است.