وینیسیوس پرید؛ حالا نقشه آرسنال چیست؟
و در نهایت، فلورنتینو پرس راهی پیدا کرد تا وینیسیوس جونیور را در سانتیاگو برنابئو نگه دارد. راستش را بخواهید، چه کسی انتظار چنین چرخش داستانی را داشت؟
جذب این ستاره برزیلی از همان ابتدا هم برای آرسنال پروژهای بسیار بلندپروازانه بود. اگر این بازیکن ۲۶ ساله موفق نمیشد قراردادش را با رئال مادرید تمدید کند، آرسنال آماده بود وارد عمل شود و مالکان باشگاه نیز کاملاً از انجام این انتقال حمایت میکردند.
اما در نهایت، رئال مادرید توانست فاصله مالی میان پیشنهادهای اولیه خود و خواستههای وینیسیوس را از بین ببرد.قرارداد جدید کاملاً بازتابدهنده جایگاه و اهمیت او در پروژه آینده رئال مادرید است. این ملیپوش برزیلی قراردادش را تا سال ۲۰۳۲ تمدید کرده است.
برای هواداران آرسنال، همین که مشخص شده بود وینیسیوس نسبت به انتقال به لندن بیمیل نیست، موجی از هیجان ایجاد کرده بود. اینکه یک فوقستاره در اوج دوران فوتبالش حاضر باشد بزرگترین و پرافتخارترین باشگاه جهان را ترک کند و به ورزشگاه امارات بیاید، برای بسیاری از هواداران رؤیایی بود که شاید تصور میکردند حاصل قهرمانی آرسنال در لیگ برتر است.
اما این شور و هیجان خیلی زود فروکش کرد.
اکنون هنوز مشخص نیست برنامه بعدی آرسنال چیست، اما نگاهی به بازار نقلوانتقالات و همچنین ترکیب تیم میکل آرتتا انداخته تا به این پرسش پاسخ دهد:
حالا که جذب وینیسیوس جونیور منتفی شده، آرسنال باید چه کار کند؟
هدف قرار دادن یک وینگر طراز اول دیگر (اگر گزینهای در دسترس باشد)
اگر آرسنال موفق میشد بازیکنی را به خدمت بگیرد که در هر یک از پنج فصل اخیرش در رئال مادرید، مجموع گلها و پاسگلهایش از ۳۰ گذشته و در توپ طلای ۲۰۲۴ نیز دوم شده بود، این انتقال میتوانست از نظر روحی و روانی، باشگاه را متحول کند.
پیر-امریک اوبامیانگ و الکسیس سانچس هر دو ستارههایی بزرگ بودند که از باشگاههای مطرح به آرسنال پیوستند، اما از آغاز قرن بیستویکم، تنها مسوت اوزیل ــ که در سال ۲۰۱۳ از رئال مادرید به آرسنال آمد ــ را میتوان انتقالی دانست که واقعاً یک «بمب نقلوانتقالاتی» محسوب میشد.
تلاش میکل آرتتا و آندرهآ برتا برای جذب وینیسیوس جونیور، دقیقاً همان سطحی از جاهطلبی بود که آرسنال باید داشته باشد. اکنون نیز باید به دنبال خرید بازیکنانی در همین کلاس باشد.
دیگر زمان خرید بازیکنانی برای صرفاً پر کردن فهرست تیم گذشته است؛ دیگر نباید فقط به دنبال بازیکنان چندمنظوره و کارآمد بود. آرسنال به فوتبالیستهایی نیاز دارد که سقف توانایی تیم را بالاتر ببرند، نه فقط حداقل کیفیت آن را حفظ کنند.
برای رسیدن به سطحی بالاتر، آرسنال بیش از هر چیز به استعداد فردی، خلاقیت و نبوغ در فاز هجومی نیاز دارد؛ همان عنصری که فصل گذشته بارها نبودش به شکلی آزاردهنده احساس میشد.
عجیب است که تیمی هم قهرمان لیگ برتر شده و هم به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیده باشد، اما حتی یک مهاجم در اختیار نداشته باشد که بتوان با اطمینان گفت در ترکیب اصلی بیشتر تیمهای بزرگ اروپا جای ثابتی خواهد داشت. این موضوع بیش از هر چیز نشاندهنده سازماندهی فوقالعاده تیم و توانایی آن در استفاده از کوچکترین برتریهای تاکتیکی است.
وینیسیوس میتوانست این کمبود را برطرف کند، اما واقعیت این است که فوقستارههای قابل جذب صف نکشیدهاند. آرسنال باید با گزینههایی که واقعاً در بازار در دسترس هستند کار کند و تقریباً تمام وینگرهای بزرگ شاغل در باشگاههای اروپایی نیز موانع و پیچیدگیهای خاص خود را دارند.
در حال حاضر، بردلی بارکولا، وینگر پاریسنژرمن، برجستهترین گزینه موجود محسوب میشود، اما جذب او هزینه بسیار سنگینی خواهد داشت؛ بیش از ۱۰۰ میلیون پوند. حتی گفته میشود پاریسنژرمن ارزش این بازیکن را حدود ۱۴۵ میلیون پوند (۱۹۵ میلیون دلار) برآورد کرده است.
از سوی دیگر، لیورپول نیز قصد دارد نخستین پیشنهاد رسمی خود را برای این وینگر ۲۳ ساله ارائه کند.
نیکو ویلیامز، وینگر باشگاه اتلتیک بیلبائو، نیز یکی دیگر از گزینههایی است که جذبش منطقی به نظر میرسد.
البته او هم انتقال ارزانی نخواهد بود. با این حال، این بازیکن ۲۴ ساله در دو فصل اخیر چندین بار با مصدومیت مواجه شده و از نظر آمار گلزنی نیز هنوز در سطح بهترین وینگرهای جهان قرار ندارد.
جذب یک وینگر با پتانسیل تبدیل شدن به یک فوقستاره
اگر از گزینههای داخلی و خارج از جمع ستارههای درجه یک اروپا صحبت کنیم، ایلیمان اندیایه، وینگر اورتون، بیش از همه جلب توجه میکند.
ملیپوش سنگالی ثابت کرده است که حتی در تیمی که معمولاً مالکیت توپ را در اختیار ندارد، توانایی خلق لحظات جادویی و تعیینکننده را دارد.
او مقابل تیمهای بزرگ نیز عملکرد بسیار خوبی از خود نشان داده است. فصل گذشته در ورزشگاه اتحاد، با دریبلهای انفجاری و حرکتهای انفرادیاش بارها خط دفاعی منچسترسیتی تحت هدایت پپ گواردیولا را به دردسر انداخت.
البته این بازیکن ۲۶ ساله هنوز برای تبدیل شدن به یک ستاره در کلاس جهانی باید پیشرفت کند، اما استعداد و ظرفیت رسیدن به آن سطح را دارد.
در سال ۲۰۰۷، آرسن ونگر جمله معروفی را بر زبان آورد:
«ما فوقستاره نمیخریم؛ ما فوقستاره میسازیم.»
این فلسفهای بود که او سالها به آن پایبند ماند؛ هرچند برخی معتقدند در نهایت، همین تفکر به یکی از دلایل افول دوران حضورش در آرسنال تبدیل شد.
این نگرش، رمانتیک و تحسینبرانگیز بود، اما با ورود مالکان ثروتمند و سرمایههای کلان به فوتبال انگلیس، دیگر بهسختی قابل دوام بود.
با این حال، در بازار نقلوانتقالات امروز، شاید آرسنال ناچار باشد دوباره به همان باور قدیمی تکیه کند.
تمرکز را به پستی دیگر معطوف کنند؛ یا به دنبال یک گلزن تمامعیار بروند
چیزی که آرسنال نباید انجام دهد، این است که فقط به خاطر در دسترس نبودن گزینه ایدهآل، هیچ اقدامی نکند.
اینکه «کمالگرایی» مانع انجام یک خرید خوب و مفید شود، اشتباهی سادهلوحانه خواهد بود.
بنابراین سؤال اصلی این است:
اگر جذب یک وینگر بزرگ ممکن نباشد، آرسنال باید تمرکز خود را به کدام پست یا چه نوع بازیکنی معطوف کند؟
آرسنال میتواند همچنان با گابریل مارتینلی و خریستوس زولیس بهعنوان گزینههای سمت چپ خط حمله ادامه دهد؛ بازیکنانی که ابرچی ازه نیز میتواند از آنها پشتیبانی کند.
گزینه دیگر این است که باشگاه بار دیگر به فکر تقویت نوک خط حمله باشد و برای جذب یک مهاجم طراز اول، مانند خولیان آلوارس از اتلتیکو مادرید، اقدام کند.
با این حال، آرسنال همین حالا نیز در این پست گزینههای قابلتوجهی در اختیار دارد؛ ویکتور گیوکرس، کای هاورتس و میکل مرینو همگی توانایی بازی در نقش مهاجم مرکزی را دارند. به همین دلیل، صرف هزینه سنگین برای جذب یک مهاجم دیگر شاید در مقایسه با تقویت سایر نقاط تیم، اولویت کمتری داشته باشد.
آرسنال امروز نسبت به دو سال قبل، از نظر عمق ترکیب وضعیت بسیار بهتری دارد، اما هنوز در دو پست کلیدی هجومی یک مشکل اساسی دیده میشود: هیچیک از بازیکنان این پستها صاحب بیچونوچرای جایگاه اصلی نیستند و هیچکدام نیز تضمین نمیکنند که در طول یک فصل لیگ، بیش از ۲۰ گل به ثمر برسانند.
آخرین بازیکن آرسنال که توانست از مرز ۲۰ گل در لیگ برتر عبور کند، پیر-امریک اوبامیانگ بود که در فصل ۲۰-۲۰۱۹ ۲۲ گل به ثمر رساند.
از آن زمان، با وجود اینکه آرسنال به یکی از قدرتهای فوتبال انگلیس تبدیل شده، نزدیکترین بازیکن به این رکورد بوکایو ساکا بوده که در فصل ۲۴-۲۰۲۳ ۱۶ گل در لیگ به ثمر رساند.
به همین دلیل، جذب بازیکنی که بتواند گلهای تضمینشده به تیم اضافه کند، شاید بهترین تقویت ممکن باشد.
چرا آرسنال نمیتواند فقط به همین ترکیب فعلی تکیه کند؟
نبود یک گلزن بیرحم و همیشگی، قهرمانی فصل گذشته آرسنال را حتی تحسینبرانگیزتر میکند؛ اما اکنون رقبا بهتدریج خود را با الگوی موفقیت آرسنال تطبیق خواهند داد.
از سوی دیگر، از نظر روانی نیز طبیعی است که این گروه از بازیکنان به مرور دچار فرسودگی شوند. چهار نفر از آنها برای پنجمین فصل متوالی در کورس قهرمانی قرار میگیرند و ۹ نفر دیگر نیز برای چهارمین فصل پیاپی چنین فشاری را تجربه خواهند کرد. این شرایط میتواند باعث افت انگیزه، خستگی ذهنی یا حتی توقف روند پیشرفت آنها شود.
به همین دلیل، آرسنال نمیتواند فصل جدید را تقریباً با همان خط حمله فصل گذشته آغاز کند و تنها تغییرش این باشد که لئاندرو تروسار را با خریستوس تزولیس جایگزین کرده است.
زولیس بدون شک خریدی هوشمندانه، مقرونبهصرفه و مفید است و توانایی کمک به تیم را دارد، اما او از آن دسته بازیکنانی نیست که حضورش بهتنهایی تضمین کند آرسنال نسبت به فصل گذشته قویتر و خطرناکتر شده است.
انتقال احتمالی برونو گیمارش با مبلغ ۷۵ میلیون پوند، نشان میدهد میکل آرتتا مصمم است روند پیشرفت آرسنال را متوقف نکند و همچنان با همان شتاب به حرکت ادامه دهد.
علاقه قبلی باشگاه به جذب مورگان راجرز ــ که در نهایت راهی چلسی شد ــ و همچنین تلاش برای خرید وینیسیوس جونیور نیز گواه همین جاهطلبی است.
حالا که جذب یک فوقستاره هجومی ممکن نشده، آرسنال باید راه دیگری برای تازه کردن خط حمله خود پیدا کند.
آرتتا در سالهای اخیر ترجیح داده بود ابتدا سرمایهگذاری سنگینی روی خط دفاع و هافبکها انجام دهد و سپس به سراغ تقویت حمله برود. نتیجه این رویکرد این بود که طراوت و هیجان هجومی آرسنال، که در فصل ۲۳-۲۰۲۲ دیده میشد، بهتدریج کمرنگ شد.
البته باید پذیرفت که جذب ویکتور گیوکرس و ابرچی ازه در تابستان گذشته نیز سرمایهگذاری قابلتوجهی روی بخش هجومی بود، اما این خریدها بیشتر استثنا محسوب میشوند تا یک روند ثابت.
آرسنال برای دفاع از عنوان قهرمانی، همچنان به خلاقیت بیشتر و تنوع هجومی نیاز دارد تا با چهرهای تازه و غیرقابلپیشبینی وارد فصل جدید شود.
در میان گزینههای مطرحشده، ایلیمان اندیایه شاید بهترین انتخاب باشد؛ بازیکنی که خلاقیت فردی، جسارت در دریبلزنی و توانایی عبور مستقیم از مدافعان را به ترکیب آرسنال اضافه میکند؛ ویژگیهایی که در حال حاضر در خط حمله این تیم کمتر دیده میشود.
کامنتها