۲۰۰۷ در برابر ۱۹۸۷؛آیا نسل فعلی بهترین نسل لاماسیاست؟
لائیا سِروِرو اِرِرو/نیویورک تایمز:
وقتی لیونل مسی، سسک فابرگاس و جرارد پیکه در آکادمی جوانان بارسلونا در کنار هم رشد میکردند، مربیانی که هدایت آنها را برعهده داشتند، این نسل را «تیم رؤیایی» مینامیدند.
این فصل، چهار محصول آکادمی لاماسیا به بازیکنان ثابت تیم هانسی فلیک تبدیل شدهاند: لامین یامال، پائو کوبارسی، مارک برنال و ژاوی اسپارت.
پیش از اینکه فلیک هدایت بارسلونا را برعهده بگیرد، لامین یامال خودش را بهعنوان یک بازیکن مهم تثبیت کرده بود و پائو کوبارسی هم در مسیر تبدیل شدن به چنین بازیکنی قرار داشت. فرمین لوپز، گاوی و الخاندرو بالده نیز به بازیکنان ثابت تیم تبدیل شده بودند، در حالی که اریک گارسیا زیر نظر فلیک دوباره احیا شده است.
دنی اولمو هم در نخستین تابستان حضور این مربی آلمانی، دوباره به بارسلونا بازگردانده شد.
پائو ویکتور وجرارد مارتین نیز فرصت حضور در تیم اصلی را پیدا کردند. البته هیچکدام را نمیتوان محصول واقعی لاماسیا دانست، چون سالهای مهم رشد خود را در آکادمیهای دیگری سپری کرده بودند؛ اما هر دو از تیم بارسلونا اتلتیک (تیم دوم باشگاه که بیشتر از بازیکنان جوان تشکیل شده) به تیم اصلی رسیدند.
اگر مارتین را حساب نکنیم ــ بازیکنی که به گزینه مورد اعتماد فلیک در پست مدافع میانی چپ تبدیل شده ــ بارسلونا اکنون ۹ محصول لاماسیا در تیم اصلی خود دارد: اریک گارسیا، فرمین لوپز، گاوی، لامین یامال، دنی اولمو، پائو کوبارسی، مارک برنال، بالده و ژاوی اسپارت.
نزدیک به ۱۴ سال پیش، در یک بازی لالیگا مقابل لوانته، ۱۰ بازیکن پرورشیافته در آکادمی بارسلونا در ترکیب اصلی قرار داشتند. وقتی دنی آلوز پس از تنها ۱۴ دقیقه به دلیل مصدومیت مجبور به ترک زمین شد، یک محصول دیگر لاماسیا، یعنی مارتین مونتویا (متولد ۱۹۹۱)، جای او را گرفت تا ترکیب بارسلونا با ۱۱ بازیکن آکادمیپرورشیافته کامل شود.
مسی، فابرگاس، پیکه و پدرو (متولدین ۱۹۸۷) در آن روز در ترکیب تیم حضور داشتند. همچنین کارلس پویول (۱۹۷۸)، ژاوی (۱۹۸۰)، ویکتور والدس (۱۹۸۲)، آندرس اینیستا (۱۹۸۴)، سرخیو بوسکتس (۱۹۸۸) و جوردی آلبا (۱۹۸۹) نیز در آن تیم بودند.
چهار بازیکن متولد ۱۹۸۷ دوران حرفهای فوقالعادهای داشتند، اما تنها مسی و پدرو ــ که در ۱۷ سالگی به بارسلونا پیوست و پیش از آن در آکادمی سن ایسیدرو در جزایر قناری آموزش دیده بود و در واقع بخشی از «تیم رؤیایی» لاماسیا محسوب نمیشود ــ مستقیماً به تیم بزرگسالان بارسلونا راه پیدا کردند.
پیکه ابتدا راهی منچستریونایتد شد و فابرگاس نیز مسیر خود را در آرسنال ادامه داد.
همین موضوع است که دستاوردهای برنال، اسپارت، کوبارسی و یامال ــ همان نسل طلایی ــ را حتی چشمگیرتر میکند.
خاومه مارسِت، خبرنگار روزنامه دیاریو اسپورت است. پیش از آن، او به مدت ۲۳ سال (از ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳) در بارسا تیوی کار میکرد و تخصصش فوتبال پایه بود. او رشد هر دو نسل را از نزدیک تماشا کرده است.
او میگوید: «نسل ۱۹۸۷ واقعاً تماشایی بود. پیکه بیش از همه جلب توجه میکرد. من هرگز مدافعی ندیدهام که اینقدر گل بزند. سسک (فابرگاس) در ابتدا کمی دور از توجهها بود، اما به یاد دارم که رودولفو بورل، مربی آن تیم، میگفت: “حواستان به فرانسسک فابرگاس باشد.”
«شروع کردم به تماشای بازیهایش و واقعاً شگفتزده شدم. فکر میکردم این پسر شبیه (پپ) گواردیولا است، اما با غریزه گلزنی. فوقالعاده بود. و بعد هم بازیکنی به نام لئو مسی وجود داشت…
«نسل ۱۹۸۷ از نظر استعداد خالص بهتر بود، اما نسل ۲۰۰۷ کاملتر و متعادلتر است. برنال و لامین هفت سال نخست فوتبال پایهشان در بارسلونا را کنار هم بازی کردند، پیش از اینکه لامین کمکم به تیمهای بالاتر منتقل شود.»
آلبرت پویگ، نسل ۲۰۰۷ را در رده زیر ۹ سال و بار دیگر در رده زیر ۱۲ سال هدایت کرد؛ دورهای که بازیکنان این نسل عبور از مرحله «سخت» تغییر فوتبال هفتنفره به ۱۱ نفره را پشت سر گذاشتند.
پویگ میگوید در آن مقطع، یامال و کوبارسی «چند قدم جلوتر از بقیه» بودند و برنال «بهنظر میرسید یک سطح بالاتر باشد».
او ادامه میدهد: «ژاوی اسپارت آن سال بهعنوان شماره ۶ (هافبک دفاعی یا هافبک میانی عقبنشین) بازی میکرد و ما اعتماد زیادی به او داشتیم. تغییر پست او و رفتنش به دفاع کناری در زمان حضورش در تیم زیر ۱۶ سال اتفاق افتاد.
«این نسل عمق زیادی داشت. سطح کیفی بازیکنان بسیار بالا بود.»
یامال در ۲۹ آوریل ۲۰۲۳، در حالی که تنها ۱۵ سال داشت، نخستین بازی خود برای بارسلونا را انجام داد. او دیگر به عقب نگاه نکرد. نخستین حضور پائو کوبارسی در تیم بزرگسالان نیز ژانویه سال بعد، چند روز پیش از تولد ۱۷ سالگیاش، رقم خورد. کمتر از دو ماه بعد، او در پیروزی بارسلونا مقابل ناپولی در دور برگشت مرحله یکهشتم نهایی لیگ قهرمانان، عنوان بهترین بازیکن زمین را به دست آورد.
پویگ میگوید: «او هنوز بازیکن تیم جوانان بود. فکر میکردیم ممکن است تحت فشار قرار بگیرد؛ چون باید در نبردهای مستقیم مقابل ویکتور اوسیمن قرار میگرفت.
«اما وقتی در پست مدافع میانی چپ بازی کرد، نه سمت راست که معمولاً آنجا بازی میکرد، مجموعهای از حرکات بسیار تمیز در بازیسازی انجام داد؛ تغییر جهتها، پاسهای داخل به بیرون، دریبلها… هیچکس انتظار چنین چیزی را نداشت. من از بلوغ او شگفتزده شدم.
«در مورد لامین هم میتوانستی ببینی که میدانست سطح فوتبالیاش از بقیه بالاتر است و این موضوع را خیلی طبیعی با خودش حمل میکرد. او حتی از داشتن این فشار لذت میبرد و مشکلی با زندگی کردن زیر این فشار ندارد.»
برنال سومین بازیکن از میان این چهار نفر بود که نخستین بازی خود را انجام داد؛ او در ۱۷ سالگی و پس از ۳۱ بازی برای تیم دوم بارسلونا (بارسا اتلتیک) به تیم بزرگسالان رسید. کوبارسی پیش از آن ۹ بازی برای تیم دوم انجام داده بود و یامال تنها سه بازی.
برنال در تور پیشفصل ۲۰۲۴-۲۵ بارسلونا زیر نظر هانسی فلیک که بهتازگی به این تیم منصوب شده بود، عملکرد چشمگیری داشت. این مربی آلمانی گروه بزرگی از بازیکنان جوان را با خود به تور برد؛ تا جایی که برخی رسانهها این مجموعه را «بارسای نوزاد» نامیدند.
از زمان جدایی سرخیو بوسکتس در ژوئن ۲۰۲۳، بارسلونا در هر پنجره نقلوانتقالاتی بهدنبال پیدا کردن یک هافبک دفاعی مناسب (پیووت ــ بازیکنی که در مرکز بازی قرار میگیرد و معمولاً وظیفهاش گردش توپ، دریافت از مدافعان، وصل کردن خطوط و تنظیم ریتم بازی است) بود. اما این جستوجو زمانی متوقف شد که آنها مارک برنال را دیدند.
پویگ میگوید: «مارک برنال همیشه یک انسان بسیار، بسیار مسئولیتپذیر بوده است. جالب است که حالا او در پست شماره ۶ بازی میکند، چون بهخاطر فیزیک بدنیاش، غریزه حضور در محوطه جریمه و تواناییاش برای رفتوبرگشت در زمین، قبلاً کمی جلوتر بازی میکرد.
«او از همان زمان هم آن حس گلزنی را داشت.»
و حالا چهار نفر کامل شدند. اسپارت نخستین بازی خود برای بارسلونا را در لیگ قهرمانان اروپا مقابل نیوکاسل یونایتد در ورزشگاه سنت جیمز پارک انجام داد؛ او در دیدار رفت مرحله یکهشتم نهایی فصل گذشته، در تاریخ ۱۰ مارس، در دقایق پایانی بهعنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد.
او در مجموع فصل گذشته شش بازی انجام داد؛ بیشتر در پست مدافع راست و یک بار هم در خط میانی. سپس در پیشفصل، همان روند را ادامه داد.
با توجه به اینکه بالده دیگر در برنامههای اصلی فلیک جایگاه ثابتی نداشت و خرید تابستانی دوباره ژائو کانسلو هنوز کاملاً آماده نشده بود، فلیک در پنج بازی ابتدایی بارسلونا در لالیگا، اسپارت را در پست مدافع چپ به میدان فرستاد.
این بازیکن ۱۹ ساله هم ناامیدکننده ظاهر نشد و روز یکشنبه، با ثبت دو پاس گل و نخستین گلش برای بارسلونا، عملکرد خود را تکمیل کرد.
پویگ میگوید: «ژاوی اسپارت همیشه کمی دور از توجهها بوده، اما کسانی که هر روز با او کار میکردند، همیشه کیفیتش را میدیدند.»
چند بازیکن دیگر از نسل ۲۰۰۷ هم در اینجا شایسته اشاره هستند.
و حالا چهار نفر کامل شدند. اسپارت نخستین بازی خود برای بارسلونا را در لیگ قهرمانان اروپا مقابل نیوکاسل یونایتد در ورزشگاه سنت جیمز پارک انجام داد؛ او در دیدار رفت مرحله یکهشتم نهایی فصل گذشته، در تاریخ ۱۰ مارس، در دقایق پایانی بهعنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد.
او در مجموع فصل گذشته شش بازی انجام داد؛ بیشتر در پست مدافع راست و یک بار هم در خط میانی. سپس در پیشفصل، همان روند را ادامه داد.
با توجه به اینکه بالده دیگر در برنامههای اصلی فلیک جایگاه ثابتی نداشت و خرید تابستانی دوباره ژائو کانسلو هنوز کاملاً آماده نشده بود، فلیک در پنج بازی ابتدایی بارسلونا در لالیگا، اسپارت را در پست مدافع چپ به میدان فرستاد.
این بازیکن ۱۹ ساله هم ناامیدکننده ظاهر نشد و روز یکشنبه، با ثبت دو پاس گل و نخستین گلش برای بارسلونا، عملکرد خود را تکمیل کرد.
پویگ میگوید: «ژاوی اسپارت همیشه کمی دور از توجهها بوده، اما کسانی که هر روز با او کار میکردند، همیشه کیفیتش را میدیدند.»
به چند بازیکن دیگر از نسل 2007 هم باید اشاره شود.
مدافع میانی، آندرس کوئنکا، که فلیک در پیروزی ۵-۰ بارسلونا مقابل یانگ بویز در لیگ قهرمانان اروپا در اکتبر ۲۰۲۴ به او فرصت نخستین بازی را داد، تابستان امسال با باشگاه کومو در سریآ قرارداد امضا کرد؛ اما سپس بهصورت قرضی به اسپورتینگ خیخون بازگشت؛ همان تیمی که فصل گذشته را در آن سپری کرده بود.
ژوفر تورنتس، مدافع کناری که فصل گذشته چهار بازی برای تیم بزرگسالان انجام داده بود، در ماه اوت با مبلغ ۴ میلیون یورو به آژاکس فروخته شد.
در همین حال، کیم خونینت، هافبک بارسلونا، هنوز نخستین بازی خود برای تیم اصلی را انجام نداده بود، اما نامش در بحثها درباره بازیکنان آکادمی که در آستانه ورود به تیم بزرگسالان هستند، مطرح میشد. این بازیکن ۱۹ ساله تابستان امسال به آلمریا منتقل شد.
مارست همچنین از خوان هرناندس، هافبک، لاندری فارِه، مدافع، و شین کلایورت، مهاجم (پسر پاتریک کلایورت، مهاجم پیشین بارسلونا و تیم ملی هلند) نام میبرد؛ بازیکنانی که هر سه همچنان در این باشگاه حضور دارند.
مارست میگوید: «نسل ۲۰۰۷ کاملترین، متنوعترین و غنیترین نسلی است که من تاکنون دیدهام.
«این نسل از رفتن به تیم اول هراسی نداشت. این چیزی است که بیش از همه درباره آنها مرا شگفتزده میکند. آنها احساس حمایت بیشتری کردهاند، چون همتیمیهایی همسنوسال خودشان در کنارشان داشتهاند. همچنین بازیکنان امروز با آمادگی بیشتری رشد میکنند.»
پویگ اضافه میکند: «همه ایمان زیادی داشتند که آنها میتوانند این رؤیا را تجربه کنند، اما نه اینکه این اتفاق اینقدر زود رخ دهد و آنها بتوانند بلافاصله در بالاترین سطح فوتبال تأثیرگذار باشند.
«آنها این شرایط را کاملاً طبیعی مدیریت میکنند، چون همیشه در معرض چنین فضایی بودهاند. این موضوع در آن سنین میتواند پیامدهای منفی هم داشته باشد، اما در عین حال وقتی به بالاترین سطح میرسند، در واقع دارند نسخهای بزرگتر از تجربهای را زندگی میکنند که قبلاً در مقیاسی کوچکتر پشت سر گذاشته بودند.»
مارست میگوید: «نسل ۲۰۰۷ کاملترین، متنوعترین و غنیترین نسلی است که من تاکنون دیدهام.
«این نسل از رفتن به تیم اول نترسیده است. این چیزی است که بیش از همه درباره آنها مرا شگفتزده میکند. آنها احساس حمایت بیشتری کردهاند، چون همتیمیهایی همسنوسال خودشان در کنارشان داشتهاند. همچنین بازیکنان امروز با آمادگی بیشتری رشد میکنند.»
پویگ اضافه میکند: «همه ایمان زیادی داشتند که آنها میتوانند این رؤیا را تجربه کنند، اما نه اینکه این اتفاق اینقدر زود رخ دهد و آنها بتوانند بلافاصله در بالاترین سطح فوتبال تأثیرگذار باشند.
«آنها این شرایط را کاملاً طبیعی مدیریت میکنند، چون همیشه در معرض چنین فضایی بودهاند. این موضوع در آن سنین میتواند پیامدهای منفی هم داشته باشد، اما در عین حال وقتی به بالاترین سطح میرسند، در واقع دارند نسخهای بزرگتر از تجربهای را زندگی میکنند که قبلاً در مقیاسی کوچکتر پشت سر گذاشته بودند.»
کامنتها