توپ طلا و دو مدعیِ پرحرف؛امباپه در برابر یامال
اولریش هارتمن/ زود دویچه سایتونگ:
فردا(جمعه)، شبکه اسپانیایی موویستار مصاحبهای با خورخه والدانو، فیلسوف فوتبال آرژانتینی ۷۰ ساله، و لامین یامال، مهاجم اسپانیایی، پخش خواهد کرد. اما همین حالا هم مشخص شده که این گفتوگو مرحله تازهای از جدال بر سر آخرین عنوان بزرگ و دستنیافتنی سال جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد بود.
پیش از پخش کامل مصاحبه، بخشی از آن منتشر شده که در آن مهاجم ۱۹ ساله بارسلونا با خونسردی و اعتمادبهنفسی کمسابقه، خودش را تنها نامزد واقعی کسب توپ طلا معرفی میکند.
والدانو از او میپرسد: «اگر قرار بود توپ طلا را به یک نفر بدهی، به چه کسی میدادی؟»
یامال پاسخ میدهد: «به بهترین بازیکن دنیا.»
والدانو ادامه میدهد: «و قرار است توپ طلا به چه کسی برسد؟»
یامال میگوید: «این بحث طولانیتری میخواهد.» سپس خیلی سریع حرفش را روشن میکند: او معتقد است فقط خودش شایسته دریافت جایزهای است که قرار است ۲۶ اکتبر در مراسمی در لندن، از سوی مجله فرانس فوتبال، به برنده اهدا شود.

از سال ۱۹۵۶ که این جایزه برای نخستین بار به استنلی متیوز، مهاجم انگلیسی، اهدا شد، به ندرت شاهد چنین موج گستردهای از تبلیغ و ستایشِ خود از سوی نامزدها بودهایم؛ دستکم نه در این ابعاد.
از حرفهای یامال فقط میتوان اعتماد عمیق او به خودش را دریافت. سخنان او در عین حال پاسخی بود به کیلیان امباپه، ستاره فرانسوی رئال مادرید، که اخیراً گفته بود: «من در مهمترین رقابت این ورزش، تاریخسازی کردهام.»
امباپه البته برای این ادعا هم استدلالی دارد: او با ۲۲ گل در سه دوره جام جهانی از روسیه ۲۰۱۸ به بعد، بهترین گلزن تاریخ جام جهانی است.
اما ماجرا فقط به یامال و امباپه محدود نمیشود. عثمان دمبله، برنده توپ طلای ۲۰۲۵، و همتیمیهایش فابیان رویز و خویچا کواراتسخلیا هم این روزها با مصاحبههایی که بخش زیادی از آنها حول دستاوردها و شایستگیهای خودشان میچرخد، تلاش کردهاند شانسشان برای بردن جایزه را بیشتر کنند.

این سه بازیکن کلیدی پاریسنژرمن، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، در کنار امباپه روی جلد جدید مجله فرانس فوتبال دیده میشوند.
امباپه گفته است: «من به خودم رأی میدهم.»
دمبله هم با لحنی کنایهآمیز گفته: «توپ طلا در پاریس میماند.»
فابیان رویز گفته است: «دریافت یک جایزه فردی برایم لذتی فوقالعاده خواهد بود.»
و کواراتسخلیا با لحنی فروتنانهتر گفته است: «اگر حتی فقط یک نفر هم قانع شده باشد که من شایسته این جایزه هستم، خوشحال خواهم شد.»
در مقابل، هری کین، مهاجم انگلیسی و گزینه محبوب بنگاههای شرطبندی، تا اینجا ترجیح داده چندان درباره شانسش برای بردن توپ طلا صحبت نکند. اما باشگاهش، بایرن مونیخ، بهخوبی از او حمایت کرده و در مراسم اخیر اهدای کفش طلای اروپا او را در مرکز توجه قرار داد؛ جایزهای که رسانههای معتبر ورزشی اروپا هر سال به بهترین گلزن قاره اهدا میکنند.
بایرن علاوه بر این، یک ویدیوی تبلیغاتی هم برای کین منتشر کرد و جالب اینکه حتی دو بازیکن نسبتاً کمشانس در فهرست نامزدها، مایکل اولیسه فرانسوی و لوئیس دیاز کلمبیایی، را هم به چهرههایی برای این کمپین تبدیل کرد.

این ویدیو دقیقاً در زمان مناسبی منتشر شد. اوایل هفته گذشته، فرانس فوتبال ایمیلهایی برای ۱۰۰ روزنامهنگار ورزشی از ۱۰۰ کشور ارسال کرد؛ همان خبرنگارانی که به دلیل قرار داشتن کشورهایشان در جمع ۱۰۰ تیم نخست ردهبندی جهانی فیفا، عضو هیئت رأیدهندگان توپ طلا هستند.
نماینده آلمان در این رأیگیری نیز سالهاست کارلهاینتس وایلد، سردبیر بازنشسته و گزارشگر باسابقه مجله کیکر، است.
برعکس، باشگاهها میخواهند ثابت کنند که بهترین ناوهای هواپیمابر هستند؛ سکویی ایدهآل برای پرواز به سوی شهرت جهانی. هدف فقط این نیست، بلکه میخواهند در بازار نقلوانتقالات هم جایگاه خود را تثبیت کنند و به بازیکنان احتمالیِ جدید نشان دهند که اینجا بهترین مکان برای تحقق تمام جاهطلبیهایشان است؛ حتی جاهطلبیهای شخصی.
امباپه همین روزها در این باره گفت: «اگر در رئال مادرید، بهترین باشگاه دنیا، بازی کنید، طبیعی است که نام شما در ارتباط با چنین پاداشهایی مطرح شود.»
این موضوع مدتهاست باشگاهها را با یک چالش استراتژیک روبهرو کرده است. هنوز فراموش نکردهایم که رئال مادرید در مراسم توپ طلای ۲۰۲۴ شرکت نکرد؛ چراکه رودری، هافبک منچسترسیتی، برنده شد، نه مهاجم رئال، وینیسیوس جونیور.

پاریسنژرمن امسال نمیخواهد موضعی علنی بگیرد؛ چون نمیخواهد در نهایت دمبله، کواراتسخلیا، فابیان رویز یا حتی هر سه نفرشان از این موضوع دلخور شوند. در مقابل، بارسلونا آنقدر روی لامین یامال حساب باز کرده که حتی رودری، خرید تازه این باشگاه، در یک مصاحبه گفت اگر یک بازیکن اسپانیایی قهرمان شود، برایش راضیکننده خواهد بود.
رئال مادرید روی کارت امباپه بازی میکند و بایرن مونیخ روی هری کین. البته این به آن معنا نیست که ونسان کمپانی، سرمربی بایرن، تلاش نمیکند میان بازیکنانش تعادل برقرار کند.
کمپانی گفت: «من برای بازیکنانم آرزوی موفقیت دارم. به همین دلیل، مثل هر مربی دیگری عمل میکنم. کاملاً جانبدارانه نگاه میکنم و میگویم: تا وقتی هری کین یا مایکل اولیسه برنده شوند، من راضیام.»
او درباره «بازیکنانش» ــ کین، دیاز، اولیسه و اوپامکانو ــ نیز گفت: «آنها بخشی از تیمی هستند که فصل گذشته ۱۸۲ گل زد و بازیهای بسیار زیادی را برد. نمیدانم در تاریخ پنج لیگ معتبر اروپا، هیچ تیمی وجود داشته که میانگین گل بیشتری در هر بازی به ثبت رسانده باشد یا نه.»
در هر صورت، بایرن مونیخ نیز نماینده الگویی بود که موفقترین تیمهای سال بر اساس آن به پیروزی رسیدند. درست همانطور که در مورد قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، پاریسنژرمن، و قهرمان جهان، اسپانیا، دیدیم، در بایرن هم موفقیت بیش از آنکه به یک فرد گره خورده باشد، حاصل کار تیمی بود.
پاسخ امباپه به این ماجرا یک «من، من، من» کشدار بود: «اینکه در مهمترین تورنمنت، تمام اسطورههای بزرگ تاریخ ورزش را پشت سر بگذارید، چیزی است که برای همیشه در ذهن میماند؛ یک رویداد جهانی. به چه کسی رأی میدهم؟ به خودم!»
لامین یامال هم در واکنش گفت: «خب، اشکالی ندارد» و او نیز، با وجود اینکه همین چندی پیش گفته بود نباید برای توپ طلا التماس کرد، سخنرانی خودش را به راه انداخت. او گفت امباپه و خودش «صادقانه، بهترین بازیکنان دنیا هستند»، اما خودش، یعنی یامال، «به خاطر دستاوردهایم شایسته این جایزه هستم.»

امباپه دو سال بدون کسب جام را در رئال مادرید پشت سر گذاشته، در حالی که لامین یامال با بارسلونا قهرمان اسپانیا شد و همراه با تیم ملی اسپانیا نیز قهرمانی جهان را به دست آورد.
هانسی فلیک، سرمربی بارسلونا، سهشنبه گفت اظهارات یامال نشان میدهد توپ طلا تا چه اندازه برای او اهمیت دارد. با این حال، این صحبتها چندان هم برای فلیک خوشایند نبود: «ترجیح میدادم این حرفها را نزند. اما این صحبتها نشان میدهد که چه اعتمادبهنفسی دارد.»
حالا در روزهای پیش رو مشخص خواهد شد که آیا این خودنماییهای شخصی در نهایت وزن بیشتری پیدا میکنند یا خویشتنداری هری کین و مجموعه جامهایی که فابیان رویز همراه با پاریسنژرمن و اسپانیا به دست آورده است.
و چه کسی میداند؛ شاید اعضای هیئت داوران در نهایت بیشتر تحت تأثیر این قرار بگیرند که مردی سالخورده به نام لیونل مسی در ۳۹سالگی بهترین جام جهانی دوران حرفهای خود را پشت سر گذاشته باشد.
حق کین است