چرا مائوریسیو پوچتینو انتخابی منطقی برای منچستریونایتد است؟
پیتر روتزلر/ساندی تایمز:
مائوریسیو پوچتینو هرگز علاقه و وابستگی عاطفی خود به تاتنهام را پنهان نکرده است، اما مدت‌هاست نشانه‌هایی از ارتباط احتمالی او با منچستریونایتد دیده می‌شود.
اوایل امسال، این مربی آرژانتینی فاش کرد زمانی که هدایت تاتنهام را بر عهده داشت، یک بار در منطقه میفر لندن با سر الکس فرگوسن ناهار خورده بود؛ دیداری که در پایان به بحثی بر سر پرداخت صورت‌حساب منجر شد.
پوچتینو در آن بحث پیروز شد و خودش هزینه ناهار را پرداخت کرد.
در جریان جام جهانی تابستان امسال، پوچتینو در هتل ریتز کارلتون در لاگونا بیچ کالیفرنیا با خبرنگاران گفت‌وگو می‌کرد.
بحث ابتدا درباره تیم ملی آمریکا بود، اما به‌تدریج به منچستر کشیده شد؛ شهری که خسوس پرس، دستیار قدیمی پوچتینو، علاقه خاصی به آن دارد.
پرس در روزهای تعطیل خود به منچستر سفر می‌کرد تا از موزه ملی فوتبال بازدید کند.
پوچتینو درحالی‌که کنار دستیارش نشسته بود، با لحنی شوخ‌طبعانه گفت:
«یک روز رؤیایت به حقیقت تبدیل می‌شود و به منچستریونایتد می‌روی!»
پرس بلافاصله پاسخ داد:
«یونایتد باید تو را استخدام می‌کرد!»
پوچتینو خندید و گفت:
«شاید در آینده این کار را بکند»
آیا حالا سرانجام زمان تحقق آن آینده فرا رسیده است؟
پوچتینو اکنون اصلی‌ترین گزینه جانشینی مایکل کریک محسوب می‌شود؛ سرمربی‌ای که احتمال برکناری‌اش تا قبل از این مطلب بسیار زیاد بود.
عمر برادا، مدیرعامل باشگاه، و جیسون ویلکاکس، مدیر فنی منچستریونایتد، برای انجام مذاکراتی سرنوشت‌ساز با سر جیم رتکلیف به موناکو سفر کردند.
یکی از نتایج این مذاکرات، اخراج کریک است؛ مربی‌ای که روز گذشته طبق برنامه معمول، تمرینات تیم را هدایت کرد(هفت یک:او ساعاتی قبل اخراج شد.)
قرارداد پوچتینو با آمریکا؛ مانعی ۱۰ میلیون دلاری
پوچتینو در قرارداد خود با تیم ملی آمریکا بند فسخی به ارزش ۱۰ میلیون دلار، معادل ۷.۵ میلیون پوند، دارد.
او در ماه اوت با تمدید چهارساله قراردادش موافقت کرد تا همکاری‌اش با فدراسیون فوتبال آمریکا تا جام جهانی ۲۰۳۰ ادامه پیدا کند.
پوچتینو در ابتدا برای هدایت تیم ملی آمریکا در جام جهانی خانگی استخدام شده بود؛ در واقع مربی‌ای که برای انجام مأموریتی مشخص به خدمت گرفته شد.
آمریکا در آن رقابت‌ها تا مرحله یک‌هشتم نهایی پیش رفت.
پوچتینو به تعهد خود وفادار ماند و پیشنهادهای احتمالی باشگاه‌هایی مانند میلان و حتی تاتنهام را رد کرد؛ آن هم زمانی که تاتنهام با خطر سقوط از لیگ برتر مواجه بود.
او در ماه سپتامبر درباره احتمال بازگشت به تاتنهام گفته بود:
«مشکل این بود که زمان‌بندی هیچ‌وقت مناسب نبود.»
«وقتی آزاد بودم، هیچ تماسی دریافت نمی‌کردم. بعد وقتی مشغول کار بودم، با من تماس می‌گرفتند، اما در آن شرایط نمی‌توانستم تصمیم بگیرم که برگردم.»
«کمی بدشانسی بود. اما شاید یک روز ستاره‌ها در موقعیت مناسبی قرار بگیرند و همه‌چیز مهیا شود.»
بنابراین تصمیم پوچتینو برای تمدید قرارداد با تیم ملی آمریکا تا حدودی غیرمنتظره بود.
بااین‌حال، شرایط اکنون تغییر کرده است.
او هنگام تمدید قرارداد از اشتیاقش برای ادامه پروژه خود صحبت کرد، اما هم‌زمان نگاه واقع‌بینانه‌ای به آینده داشت و در را برای جدایی احتمالی باز گذاشت.
پوچتینو توضیح داد:
«ترک تیم پیش از جام جهانی دشوار بود، چون تعهد داده بودیم.»
«در آن زمان به خودمان گفتیم اگر باشگاهی پیشنهاد بدهد، رفتن غیرممکن است.»
«اما حالا موضوع فرق می‌کند. اکنون یک قرارداد چهارساله داریم و شرایط متفاوت است.»
موضع قبلی پوچتینو باعث شد زمانی که منچستریونایتد در ماه ژانویه روبن آموریم را برکنار کرد و به سراغ مایکل کریک رفت، جذب این مربی آرژانتینی در دستور کار قرار نگیرد.
حتی در پایان فصل نیز چنین انتقالی مطرح نبود؛ زمانی که کریک پس از کمک به کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا، قرارداد جدیدی دریافت کرد.
منچستریونایتد پیش‌تر دست‌کم سه بار به استخدام پوچتینو فکر کرده بود.
او همچنین پیش از انتصاب اریک تن‌هاخ در سال ۲۰۲۲ یکی از گزینه‌های باشگاه محسوب می‌شد.
اما حالا با پایان جام جهانی، شرایط تغییر کرده است.
چرا پوچتینو همچنان به فوتبال انگلیس علاقه دارد؟
پوچتینوی ۵۴ ساله هرگز علاقه خود به فوتبال انگلیس و زندگی و کار در این کشور را پنهان نکرده است.
او از دوران مربیگری در تاتنهام و سپس چلسی، همچنان خانه‌ای در لندن دارد.اما بیش از هر چیز، فرهنگ فوتبالی انگلیس و جذابیت لیگ برتر او را به بازگشت ترغیب می‌کنند.پوچتینو بارها گفته است که همچنان می‌خواهد قهرمانی لیگ برتر را تجربه کند.
او پیش‌تر گفته بود:
«ما انگلیسی‌ها و آرژانتینی‌ها از نظر شور و احساسی که نسبت به فوتبال داریم، بسیار شبیه یکدیگر هستیم.»
فرصت بازسازی منچستریونایتد، با وجود تمام نگرانی‌ها درباره وضعیت باشگاه، احتمالاً آن‌قدر وسوسه‌کننده خواهد بود که پوچتینو نتواند به‌راحتی آن را رد کند.او شخصیتی کاریزماتیک دارد و به حضور در مرکز توجه عادت کرده است.
پوچتینو همان‌قدر که می‌تواند خبرنگاران را مجذوب شخصیت خود کند، توانایی انتقاد و برخورد تند با رسانه‌ها را نیز دارد.
بنابراین، فشارها و نظارت شدید بیرون از زمین فوتبال بعید است او را مرعوب کند.
بازسازی فرهنگ رختکن؛ یکی از مهم‌ترین توانایی‌های پوچتینو
پوچتینو به‌عنوان مربی، به توانایی خود در ایجاد اتحاد میان بازیکنان و ساختن فرهنگی قدرتمند در خارج از زمین فوتبال شهرت دارد.
این ویژگی یکی از عناصر اصلی تیم‌های او در تاتنهام بود و در آخرین تجربه مربیگری‌اش نیز نقشی تعیین‌کننده داشته است.
زمانی که هدایت تیم ملی آمریکا را بر عهده گرفت، با تیمی روبه‌رو شد که به گفته خودش، حضور در مسابقات ملی را چیزی شبیه «اردوی تفریحی» می‌دانست.
بنابراین تصمیم گرفت امتیازات ویژه‌ای را که نسل طلایی بازیکنان آمریکا از آن برخوردار بودند، از بین ببرد.
او با دعوت از بیش از ۷۰ بازیکن مختلف و فرصت دادن به استعدادهای جوان، رقابتی داخلی ایجاد کرد.
این اقدام شرایط را برای بازیکنانی تغییر داد که پیش‌تر تصور می‌کردند صرف‌نظر از عملکرد باشگاهی‌شان، همیشه به تیم ملی دعوت خواهند شد.یک سال پیش از جام جهانی، پوچتینو با کریستین پولیشیچ، ستاره اصلی تیم ملی آمریکا، دچار اختلاف شد.پولیشیچ درخواست کرده بود فقط در مسابقات دوستانه حضور داشته باشد و در جام طلایی کونکاکاف شرکت نکند.
اما پوچتینو با این درخواست مخالفت کرد.
پاسخ صریح او این بود:
«من مانکن نیستم!»
بااین‌حال، این اختلاف آسیب ماندگاری به رابطه آن‌ها وارد نکرد.
پولیشیچ دوباره به تیم بازگشت و یکی از مهره‌های مهم آمریکا در جام جهانی بود.سباستین برهالتر، بازیکنی که زیر نظر پوچتینو پیشرفت کرد و اکنون یکی از مهره‌های کلیدی خط میانی میدلزبرو است، درباره او گفت:
«موضوعی که بیش از همه درباره‌اش صحبت می‌کند، برادری و شناخت واقعی افرادی است که اطرافت حضور دارند.»
تیم ریم، کاپیتان سابق تیم ملی آمریکا، نیز پیش‌تر به روزنامه تایمز گفته بود:
«او دیدگاه متفاوتی به تیم آورده که من واقعاً پیش از این تجربه نکرده بودم؛ به‌خصوص درباره اهمیت احساسات و ارتباطات خارج از زمین فوتبال.»
«واقعاً آرزو می‌کنم کاش زودتر در دوران حرفه‌ای‌ام با او کار کرده بودم.»
برای منچستریونایتدی که مرتب به داشتن فرهنگی مسموم در رختکن متهم می‌شود، چنین تحولی می‌تواند بسیار جذاب باشد.
به‌ویژه اگر این تغییرات به دست مدافع سابق و سخت‌گیر تیم ملی آرژانتین انجام شوند؛ مربی‌ای که اهل تعارف و مماشات نیست.
هویت تاکتیکی پوچتینو؛ پرس شدید و فوتبال مدرن
پوچتینو علاوه بر تغییر فرهنگ تیم ملی آمریکا، به این تیم هویتی تاکتیکی و مدرن بخشید.
سبک بازی او بر پرس شدید و فشار از جلو استوار است؛ رویکردی که با مسیر تحول فوتبال لیگ برتر انگلیس هماهنگی دارد.
این سبک حاصل تکامل اندیشه‌های فوتبالی او و تأثیر مربیانی مانند مارسلو بیلسا و پپ گواردیولا است.
نکته مهم این است که پوچتینو توانست چنین تغییراتی را با وجود فرصت‌های محدود اردوهای ملی ایجاد کند.او زمان چندانی برای کار کردن با بازیکنان و انتقال اصول تاکتیکی خود در اختیار نداشت.
تیموتی وه‌آ، وینگر تیم ملی آمریکا، گفت:
«ذهنیتی که مربی پوچ به تیم آورده، فوق‌العاده بوده است.»
«حالا آن سرسختی و برتری روانی را داریم که قبلاً از آن برخوردار نبودیم.»
بااین‌حال، حذف آمریکا در مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی باعث شد ارزیابی نهایی عملکرد پوچتینو همچنان محل بحث باشد.تیم آمریکای او جوان بود؛ درست مانند تیمی که زمانی در تاتنهام ساخته بود.اما اینکه آیا می‌تواند با بازیکنان فعلی منچستریونایتد همان موفقیت‌ها را تکرار کند، به‌هیچ‌وجه قطعی نیست.
آیا منچستریونایتد واقعاً از پوچتینو حمایت خواهد کرد؟
پوچتینو تجربه‌ای دارد که تقریباً تمام سرمربیان دائمی منچستریونایتد پس از ژوزه مورینیو فاقد آن بوده‌اند.همین تجربه، اعتبار و اقتداری به او می‌دهد که می‌تواند زمینه‌ساز تغییرات اساسی شود.
اما در نهایت، موفقیت او در بازسازی باشگاه به یک مسئله بنیادین بستگی دارد:
آیا مدیرانی که پوچتینو را استخدام می‌کنند، پس از ورودش نیز از او حمایت خواهند کرد؟
فدراسیون فوتبال آمریکا چنین حمایتی از او انجام داد.اما آیا منچستریونایتد، باشگاهی که ساختار مدیریتی و عملکرد سازمانی‌اش با مشکلات جدی روبه‌روست، حاضر است همین کار را انجام دهد؟
با وجود این نگرانی‌ها، پوچتینو همچنان انگیزه‌ای بزرگ دارد: فتح جام در فوتبال انگلیس.او با تاتنهام تا آستانه موفقیت پیش رفت و شاید اگر باشگاه سرمایه‌گذاری مشابه رقبایش انجام می‌داد، می‌توانست به قهرمانی برسد.در چلسی نیز فقط یک فصل دوام آورد و در نیمه‌نهایی جام حذفی و فینال جام اتحادیه شکست خورد.
پوچتینو اکنون شرایط کاری مناسبی در آمریکا دارد.او به‌تازگی قرارداد جدیدی امضا کرده که دستمزدش احتمالاً فاصله چندانی با قرارداد اولیه سالانه ۶ میلیون دلاری او ندارد.
این مربی آرژانتینی همچنین با فرهنگ و فضای ورزشی آمریکا ارتباط خوبی برقرار کرده است.اما اگر به مجموعه تمرینی کارینگتون برود و وارد فضای پرالتهاب منچستریونایتد شود، آرامش نسبی فوتبال ملی خیلی زود به خاطره‌ای دور تبدیل خواهد شد.هدایت تیمی که هفته‌ای دو مسابقه انجام می‌دهد، آن هم در شرایط بحرانی منچستریونایتد، چالشی کاملاً متفاوت است.
بااین‌حال، پوچتینو به توانایی خود برای ایجاد تغییر اعتماد دارد.
هرچقدر هم که از زندگی در آمریکا لذت برده باشد، جذابیت هدایت منچستریونایتد احتمالاً بیش از آن است که بتواند نادیده‌اش بگیرد.
پرسش اصلی این است که آیا مدیران یونایتد سرانجام حاضر خواهند شد این ریسک را بپذیرند و با پرداخت هزینه لازم، پوچتینو را به منچستر بیاورند؟
شاید دیر شده باشد، اما هنوز هم می‌توان گفت: دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است.
از میان هشت سرمربی دائمی منچستریونایتد پس از جدایی فرگوسن در سال ۲۰۱۳، ژوزه مورینیو با میانگین ۱٫۸۹ امتیاز در هر مسابقه بهترین عملکرد را داشته است.
در مقابل، روبن آموریم با میانگین ۱٫۲۳ امتیاز، ضعیف‌ترین عملکرد را ثبت کرده است.
هزینه تغییر مربیان در منچستریونایتد
استخدام پوچتینو، همراه با هزینه احتمالی برکناری کریک که پس از دوره موفق سرمربیگری موقت خود در ماه مه قراردادی دوساله امضا کرده بود، باعث خواهد شد مجموع هزینه‌های منچستریونایتد برای استخدام و اخراج مربیان از زمان بازنشستگی فرگوسن در سال ۲۰۱۳ از ۱۰۰ میلیون پوند فراتر برود.
پوچتینو روز گذشته تمرین تیم ملی آمریکا را پیش از دو مسابقه مقابل هائیتی در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ ملت‌های کونکاکاف هدایت کرد.
کریک نیز پس از تعطیلی برنامه‌ریزی‌شده روز دوشنبه، که به دنبال تساوی ۴ بر ۴ مقابل استون ویلا در نظر گرفته شده بود، در تمرینات منچستریونایتد حاضر شد.
او ساعت ۷:۱۵ صبح وارد مجموعه تمرینی کارینگتون شد و جلسه تمرینی برنامه‌ریزی‌شده را هدایت کرد.
تیم در حال آماده شدن برای مسابقه بعدی خود مقابل لیورپول در آنفیلد بود؛ دیداری که قرار است یکشنبه هفته آینده برگزار شود.
بیشتر بازیکنان حاضر در این جلسه تمرینی را اعضای تیم زیر ۲۱ سال تشکیل می‌دادند، زیرا اکثر بازیکنان تیم اصلی برای حضور در مسابقات ملی به اردوهای کشورهایشان رفته بودند.
باشگاه تأکید کرده است که هنوز هیچ تصمیم نهایی درباره آینده کریک گرفته نشده است.
یکی از گزینه‌های مطرح‌شده، تقویت کادر فنی اوست.
بااین‌حال، منابع دیگری معتقدند ممکن است خبر جدایی کریک تا پایان همین هفته اعلام شود.
برادا و ویلکاکس روز دوشنبه با یکدیگر دیدار کردند و گفته می‌شود به این نتیجه رسیده‌اند که کریک و دستیارش، استیو هالند، ظاهراً توانایی متوقف کردن روند نزولی تیم و دور کردن منچستریونایتد از منطقه سقوط را ندارند.
این نگرانی به‌ویژه پس از اختلاف علنی و شدید با کاپیتان تیم، برونو…
این اختلاف با برونو فرناندز، کاپیتان منچستریونایتد، رخ داد؛ بازیکنی که ماه گذشته پس از شکست مقابل کومو در ایتالیا، در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا، از تاکتیک‌های مایکل کریک انتقاد کرده بود.
این اتفاق پس از آن رخ داد که لیساندرو مارتینز، مدافع میانی منچستریونایتد، نیز در پی شکست قبلی تیم در رقابت‌های اروپایی مقابل اتلتیکومادرید، علناً از مدیران باشگاه انتقاد کرده بود.
برای برکناری کریک، ابتدا باید سر جیم رتکلیف با این تصمیم موافقت کند.
پس از آن، مدیران باشگاه ترجیح می‌دهند خبر برکناری را در جلسه‌ای حضوری و رودررو به کریک اطلاع دهند.
همین موضوع ممکن است باعث شود اعلام رسمی تصمیم باشگاه تا فردا به تعویق بیفتد.
امید مدیران منچستریونایتد این بود که کریک و بازیکنان بتوانند شروع ضعیف تیم در فصل جاری را جبران کنند.
پس از شکست ناامیدکننده ۳ بر صفر خانگی مقابل بورنموث در ۲۵ اکتبر، زمانی که هواداران علیه هیئت‌مدیره شعار دادند و بازیکنان را هنگام خروج از زمین هو کردند، مدیران باشگاه اعلام کردند که به این ملی‌پوش سابق انگلیس فرصت خواهند داد تا وضعیت منچستریونایتد را بهبود ببخشد.
اما از آن زمان تاکنون، شکست ۲ بر صفر مقابل چلسی و تساوی برابر استون ویلا باعث شده منچستریونایتد همچنان در منطقه سقوط باقی بماند.
این تیم در تمام فصل جاری لیگ برتر فقط یک پیروزی کسب کرده است؛ برد مقابل ایپسویچ تاون در ماه اوت.
منچستریونایتد در مسابقه مقابل استون ویلا دو بار عقب‌ماندگی دوگله خود را جبران کرد تا در نهایت به تساوی برسد.
این اتفاق تنها پنج روز پس از آن رخ داد که شاگردان کریک در لیگ قهرمانان اروپا، در ورزشگاه اولدترافورد، عقب‌ماندگی ۲ بر صفر مقابل رم را به پیروزی ۳ بر ۲ تبدیل کرده بودند.
بااین‌حال، به نظر می‌رسد این نمایش‌های جنگجویانه و تلاش بازیکنان برای بازگشت به مسابقه، بیش‌ازحد دیر اتفاق افتاده‌اند و دیگر نمی‌توانند اعتبار خدشه دار شده کریک را نجات دهند.
سرمربی سابق میدلزبرو که ۱۲ سال از دوران بازیگری خود را در منچستریونایتد سپری کرده بود، در نیم‌فصل دوم فصل گذشته موفق شد شرایط تیم را متحول کند.
او در ماه ژانویه جانشین روبن آموریم شد و با ایجاد تحولی چشمگیر، منچستریونایتد را به رتبه سوم لیگ برتر رساند و سهمیه بازگشت به لیگ قهرمانان اروپا را برای این باشگاه به دست آورد.روزهایی که به نظر می رسد بیش از چند سال از آن گذشته است.
کامنت‌ها