پشت درهای کارخانه استعدادیابی لیل؛ آغاز دوران تازه با داویده آنچلوتی
تام باروز/ اتلتیک:
«موضوع فقط تکنیک نیست؛ مسئله این است که بازیکن فوتبال را درک کند. ایوب بوعدی نمونه بسیار خوبی است. در یک سال گذشته ۱۵ بار با هم شام خوردیم. درباره سرخیو بوسکتس، رودری و بازیکنانی از این دست زیاد صحبت کردیم؛ بازیکنانی که طراح و مغز متفکر یک تیم هستند، به آن تعادل می‌دهند و اهمیت فوق‌العاده‌ای دارند.»
اولیویه لتانگ، رئیس باشگاه لیل، در دفترش در مرکز تمرینی دومن دو لوشن، مشغول توضیح راهبرد باشگاه برای پرورش استعدادهای جوان و زودشکوفاست. در لیل تأکید زیادی بر این وجود دارد که بازیکنان جوان تمام جنبه‌های فوتبال را یاد بگیرند.
لیل در سه پنجره نقل‌وانتقالات تابستانی گذشته، از فروش بازیکنان پرورش‌یافته در آکادمی خود سودهای هنگفتی به دست آورده است. لنی یورو با مبلغ اولیه ۶۲ میلیون یورو، به‌علاوه ۸ میلیون یورو پاداش احتمالی، راهی منچستریونایتد شد. لوکاس شوالیه با رقمی حدود ۴۰ میلیون یورو به پاری‌سن‌ژرمن پیوست. ایوب بوعدی با مبلغ اولیه ۹۵ میلیون یورو و ۵ میلیون یورو پاداش احتمالی به منچسترسیتی فروخته شد. ماتیاس فرناندس پاردو نیز که شش سال در آکادمی لیل حضور داشت، سپس به خنت رفت و بعد دوباره به این باشگاه بازگشت، تابستان امسال در انتقالی به ارزش ۶۰ میلیون یورو به‌علاوه پاداش‌های احتمالی راهی نیوکاسل یونایتد شد.
سوریبا دیائون، بازیکنی که در خود شهر لیل به دنیا آمده، تازه‌ترین استعداد خروجی خط تولید این باشگاه در شمال فرانسه، نزدیک مرز بلژیک است. این بازیکن ۱۹ ساله در شکست ۴ بر ۲ هفته گذشته لیل مقابل گالاتاسرای در لیگ قهرمانان اروپا، هر دو گل تیمش را به ثمر رساند. ماکسیما گوفی، یکی دیگر از محصولات آکادمی، نیز در پست دفاع راست به میدان رفت.
اگرچه این اتفاقات دلایلی برای خوش‌بینی فراهم می‌کنند، شکست مقابل گالاتاسرای سومین باخت متوالی لیل در معتبرترین رقابت باشگاهی اروپا بود. با این حال، شرایط در لیگ یک فرانسه امیدوارکننده‌تر است؛ جایی که لیل با دو امتیاز اختلاف نسبت به پاری‌سن‌ژرمن صدرنشین، در رتبه سوم قرار دارد.
پس از تغییرات بزرگ تابستان، کمی صبر و شکیبایی لازم است. لیل علاوه بر جدایی بوعدی و فرناندس پاردو، سرمربی خود را نیز تغییر داد و داویده آنچلوتی ۳۷ ساله، پسر کارلو آنچلوتی سرمربی تیم ملی برزیل، را جانشین برونو ژنزیو کرد که اکنون هدایت مارسی را بر عهده دارد.
بیرون از زمین نیز تغییراتی در راه است و لیل قرار است مدیریت تجاری و فنی ورزشگاه ۵۰ هزار و ۱۸۶ نفری خود را در اختیار بگیرد.
اتلتیک هفته گذشته، هم‌زمان با برگزاری مسابقه لیگ قهرمانان اروپا، به پشت‌صحنه باشگاه و مرکز تمرینی لیل رفت تا از نزدیک با فعالیت‌های چشمگیر آکادمی و زندگی در دوران جدید آنچلوتی آشنا شود.
نخستین چیزی که هنگام ورود به مرکز تمرینی لیل توجه شما را جلب می‌کند، گله‌ای گوسفند است؛ یادآوری این واقعیت که این مجموعه زمانی یک مزرعه بوده است.
در میانه حیاط روباز، مجسمه‌ای از یک سگ ماستیف فرانسوی قرار دارد؛ همان سگی که تصویرش روی نشان باشگاه دیده می‌شود. روی ساختمان‌های اطراف حیاط، شعار باشگاه با افتخار به نمایش درآمده است: «مغرور، قدرتمند،خشن».
هنگامی که اتلتیک در یک روز بارانی از مجموعه بازدید می‌کند، هنوز سایه ناامیدی شکست شب گذشته مقابل گالاتاسرای بر مرکز تمرینی سنگینی می‌کند. با این حال، پیروزی ۳ بر ۱ تیم زیر ۱۹ سال لیل مقابل همان حریف، تا اندازه‌ای تسلی‌بخش است. سعد بوسعدیه، بازی‌ساز تکنیکی که تابستان قرارداد حرفهای امضا کرده، دو گل به ثمر رسانده است.
لیل در کنار تمرکز بر جوانان، از حضور بازیکنان باتجربه در تیم اصلی نیز بهره می‌برد. بنجامین آندره، کاپیتان تیم، تنها بازمانده ترکیب قهرمان فصل ۲۱-۲۰۲۰ است. اولیویه ژیرو ۴۰ ساله نیز چهره‌ای محبوب به شمار می‌رود. یکی دیگر از بازیکنان کلیدی تیم، نبیل بن‌طالب، هافبک سابق تاتنهام، است.
بن‌طالب که اکنون ۳۱ سال دارد، خودش محصول آکادمی لیل است، اما در ۱۵ سالگی از این باشگاه کنار گذاشته شد و به بلژیک رفت. او سه سال پیش به باشگاه شهر زادگاهش بازگشت.
او هنگام صرف ناهار به اتلتیک می‌گوید: «ما فرهنگی داریم که بر اساس اعتماد به بازیکنان جوان شکل گرفته است.»
او از ادن هازارد و لوکاس دینیه به‌عنوان دو محصول مشهور آکادمی یاد می‌کند و ادامه می‌دهد: «وقتی بازیکنان جوان استعداد و اشتیاق لازم برای موفقیت را داشته باشند و بتوانند چیزی به تیم اضافه کنند، باشگاه از فرصت دادن به آن‌ها نمی‌ترسد.»
لتانگ که از زمان تغییر مالکیت باشگاه در دسامبر ۲۰۲۰ ریاست لیل را بر عهده دارد، با او موافق است. به گفته او، هدف باشگاه ایجاد مسیری روشن برای رسیدن استعدادهای آکادمی به تیم اصلی است.
«وقتی بازیکن جوان خوبی داریم، می‌گوییم نه، بازیکن دیگری از بیرون جذب نمی‌کنیم تا جای او محفوظ بماند. این اتفاق درباره یورو، شوالیه و بوعدی رخ داد. ما برنامه مشخصی داشتیم.»
لتانگ اعتراف می‌کند که از دست دادن بوعدی، بازیکنی که او را «ظریف، باهوش و منحصربه‌فرد» توصیف می‌کند، بسیار دشوار بوده است. اما پس از انتقال رودری از منچسترسیتی به بارسلونا، حفظ این هافبک مراکشی برای یک سال دیگر تقریباً غیرممکن شد؛ زیرا باشگاه انگلیسی مصمم به جذب او بود.
مارن شیرمر، یکی از اعضای هیئت‌مدیره لیل، پیش‌تر به اتلتیک گفته بود: «در دنیای ایده‌آل، دوست داریم همه بازیکنانمان را حفظ کنیم. اما در دنیایی که مسئولیت آینده بلندمدت باشگاه بر عهده ماست، ضروری است که هر از گاهی بازیکنی جدا شود.»
«فکر می‌کنم گاهی این تصمیم در حق خود بازیکن هم منصفانه است. وقتی به سطح مشخصی رسیده و باشگاه بزرگی به سراغش آمده، باید اجازه بدهید برود.»
آنچلوتی نیز متعهد است که اعتبار لیل در میدان دادن به بازیکنان جوان را حفظ کند. میکائل داموره، یکی از مربیان باشگاه، مأمور شده به این بازیکنان کمک کند تا از تیم دوم به تیم اصلی برسند.
آنچلوتی شخصاً نیز با آکادمی ارتباط نزدیکی دارد؛ دو پسر دوقلوی او در تیم زیر هشت سال باشگاه بازی می‌کنند، جایی که فرزندان بن‌طالب نیز حضور دارند.
لتانگ می‌گوید می‌خواهد از میان ۲۰ تا ۲۳ بازیکن تیم اصلی، شش یا هفت نفر محصول آکادمی لیل باشند. رئیس باشگاه که به دنبال پیشرفت بیشتر است، اخیراً تغییراتی در ساختار آکادمی ایجاد کرده و ریو ماووبا، کاپیتان سابق تیم، تابستان امسال برای نظارت بر آکادمی به باشگاه بازگشته است.
برای بن‌طالب، حضور دوباره در لیل چیزی فراتر از بازگشت به تیم دوران کودکی است. او پس از تجربه ایست قلبی در تابستان ۲۰۲۴، اکنون قدر تک‌تک لحظات فوتبالش را می‌داند.
هافبک الجزایری هشت ماه از فوتبال دور بود و می‌ترسید هرگز نتواند دوباره بازی کند. اما پس از دوره‌ای طولانی و طاقت‌فرسا از درمان و بازتوانی، به نخستین فوتبالیست در فرانسه تبدیل شد که با دستگاه شوک‌دهنده قلبی قابل کاشت به میدان می‌رود.
او پس از ۲۴۳ روز دوری، در نخستین مسابقه بازگشتش، کمتر از چهار دقیقه پس از ورود به زمین گل زد. این نخستین گل او برای لیل بود؛ گلی که جشن‌هایی پرشور و احساسی به دنبال داشت.
بن‌طالب با یادآوری آن دوران می‌گوید: «مثل ترن هوایی بود. در زندگی تا زمانی که چیزی را از دست ندهیم، متوجه اهمیتش نمی‌شویم. فوتبال بخش بزرگی از زندگی من است و چیزی نمانده بود آن را از دست بدهم.»
«می‌دانم دیر یا زود فوتبال را کنار می‌گذارم. این یک واقعیت طبیعی است. اما اگر قرار بود به این شکل تمام شود، قطعاً از چنین پایانی خوشحال نمی‌شدم. وقتی زمان خداحافظی من از فوتبال برسد، می‌خواهم این تصمیم خودم باشد، نه نتیجه مصیبتی که برایم پیش آمده است. با خودم فکر کردم اگر تلاش نکنم، تا پایان عمر حسرتش را خواهم خورد.»
بن‌طالب از خانواده‌اش، لتانگ، متخصص قلب و مربی بدنسازش به‌عنوان افرادی یاد می‌کند که به بازگشت او کمک کردند. او همچنین از حمایت کریستین اریکسن، هم‌تیمی سابقش در تاتنهام، و تام لاکیر، مدافع سابق لوتون تاون، بهره برد؛ دو بازیکنی که تجربه‌های مشابهی پشت سر گذاشته بودند.
او می‌گوید: «صحبت کردن با کسی که چنین اتفاقی را تجربه کرده، می‌داند چه احساسی خواهید داشت و مسیر بازگشت را می‌شناسد، برایم بسیار مهم و کمک‌کننده بود.»
اگرچه بن‌طالب یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های داخل زمین است، مردی که مسئولیت هدایت لیل در این فصل را بر عهده دارد، آنچلوتی است.
او پس از حضور در کادر فنی پدرش در جام جهانی همراه تیم ملی برزیل، به لیل پیوست. لتانگ زمانی به سراغ آنچلوتی رفت که احساس کرد باشگاه به ایده‌ای تازه نیاز دارد.
در دفتر آنچلوتی، پیراهن قاب‌شده‌ای از لیل با نام «آنچلوتی» و شماره ۲۸ به دیوار آویخته شده است؛ اشاره‌ای به قرارداد دوساله‌ای که تابستان امضا کرد.
روی میز زیر آن، مجموعه‌ای از کتاب‌ها قرار دارد؛ از جمله «راهنمای مربی برای آموزش» نوشته داگ لموف، «توقف‌ناپذیر شو» نوشته گیلبرت انوکا و «بازی درونی تنیس» نوشته تیموتی گالوی؛ کتابی درباره جنبه‌های ذهنی رسیدن به بالاترین سطح عملکرد.
آنچلوتی به اتلتیک می‌گوید: «اگر داستانی ببینم که الهام‌بخش باشد و احساس کنم در آن لحظه با شرایط تیم یا بازیکن خاصی ارتباط دارد، از آن استفاده می‌کنم.»
«داستان‌ها فوق‌العاده‌اند، چون کنجکاوی آدم را برمی‌انگیزند و می‌توانند پیامی را که می‌خواهید منتقل کنند. وقتی خودم بازیکن بودم، همیشه حرفهای تکراری می‌شنیدم. برای همین وقتی می‌خواهم پیامی به تیم بدهم، تلاش می‌کنم کار متفاوتی انجام دهم.»
آنچلوتی که همراه خانواده‌اش در آپارتمانی در مرکز شهر ساکن شده، لیل را «باشگاه ایده‌آل برای من در این مقطع» توصیف می‌کند.
او می‌گوید همکاری با برخی از بهترین بازیکنان جهان در مقام دستیار پدرش، بالاترین استانداردهای حرفه‌ای‌گری را به او آموخته است.
«طبیعتاً از بازیکنانتان نمی‌خواهید همان کارهایی را انجام دهند که تونی کروس یا لوکا مودریچ انجام می‌دادند. اما وقتی صحبت از چیزهایی می‌شود که می‌توان در بازی یا حتی رفتار آن‌ها، داخل و خارج از زمین، بهبود داد، آن تجربه کمک زیادی می‌کند.»
آنچلوتی می‌گوید نام خانوادگی مشهورش هم می‌تواند به او کمک کند و هم مانعی بر سر راهش باشد.
«انتظارات زیادی از نام من وجود دارد. بنابراین بیشتر زیر ذره‌بین هستم و فشار بیشتری تحمل می‌کنم؛ چون توجه بیشتر، فشار بیشتری هم به همراه دارد. اما در عین حال افتخار زیادی احساس می‌کنم. واقعاً به داشتن این نام افتخار می‌کنم.»
«می‌دانم مقایسه کردن خودم با پدرم دشوار است. می‌دانم تازه در ابتدای راه هستم و اشتباه خواهم کرد. اما طرز فکرم همین است؛ می‌دانم باید اشتباه کنم تا مربی بهتری شوم.»
آنچلوتی مربی‌ای دقیق و اهل برنامه‌ریزی است. او که پس از دوره‌ای کوتاه در هدایت بوتافوگوی برزیل در سال گذشته، اکنون تنها دومین تجربه سرمربیگری خود را پشت سر می‌گذارد، اعتراف می‌کند که هنوز در مدیریت جریان مسابقه جای پیشرفت دارد.
او می‌گوید بعد از هر مسابقه لیل با پدرش صحبت می‌کند تا دیدگاهی تازه از کسی بشنود که از نظر احساسی درگیر باشگاه نیست.
آنچلوتی تا کجا می‌تواند لیل را پیش ببرد؟
پاسخ می‌دهد: «تا هر جایی که بتوانم.»
«ما حق داریم رؤیاهای بزرگ‌تری داشته باشیم؛ قهرمانی کسب کنیم و در صدر جدول لیگ قرار بگیریم. همه ما رؤیاهایی داریم، اما باید فروتن بمانیم و بدانیم در این لیگ تیم‌های زیادی هستند که بیشتر از ما سرمایه‌گذاری می‌کنند.»
«بنابراین برای رقابت با این باشگاه‌های بزرگ، باید کارها را متفاوت انجام دهیم.»
واضح‌ترین نمونه این رقابت، پاری‌سن‌ژرمن، قهرمان فعلی اروپاست که لیل در این فصل مقابلش به تساوی ۲ بر ۲ رسید. لیل در آن مسابقه ۲ بر صفر پیش افتاده بود، اما در وقت‌های تلف‌شده دو گل دریافت کرد.
با وجود نشانه‌های امیدوارکننده در رقابت‌های داخلی، بازگشت لیل به لیگ قهرمانان اروپا تجربه‌ای دشوار و هشداردهنده بوده است.
آنچلوتی توضیح می‌دهد: «در لیگ قهرمانان، اشتباهات بخشیده نمی‌شوند. اگر نتوانید لحظات مختلف مسابقه را مدیریت کنید، مجازات خواهید شد. بنابراین ما به‌عنوان یک تیم باید از نظر پختگی پیشرفت کنیم.»
او این موضوع را به مدیریت چند مسابقه کوچک در دل یک مسابقه بزرگ تشبیه می‌کند.
با این حال، آنچلوتی یادآوری می‌کند که لیل نسبت به فصل گذشته پنج بازیکن ترکیب اصلی خود را تغییر داده و تیاگو سانتوس نیز همین ماه دچار پارگی رباط صلیبی شده است.
او می‌گوید: «فکر می‌کنم داشتن یک دوره سازگاری طبیعی است. ما هنوز در مرحله گذار هستیم.»
شکست مقابل گالاتاسرای باعث شد لتانگ در بعدازظهر روز بازدید اتلتیک، حدود یک ساعت برای تمام بازیکنان صحبت کند. او در این جلسه خواستار اتحاد، شدت عمل در تمام جلسات تمرینی و واکنش جمعی تیم به شرایط شد.
لیل پس از سخنرانی لتانگ، یکشنبه در خانه موناکو به تساوی جنگنده‌وار ۱ بر ۱ رسید. گل لیل را بازیکن جوان دیگری با نام خانوادگی مشهور به ثمر رساند: اتان امباپه ۱۹ ساله، برادر کوچک‌تر کیلیان امباپه.
آنچلوتی اکنون با بزرگ‌ترین آزمون دوران کوتاه حضورش در لیل روبه‌روست؛ ماهی سرنوشت‌ساز در پیش است.
در کوتاه‌مدت، لیل می‌خواهد با بهترین تیم‌های فرانسه رقابت کند و به مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا برسد. این تیم جمعه میزبان رقیب سنتی خود، لانس، خواهد بود؛ مسابقه‌ای که بدون حضور هواداران میهمان برگزار می‌شود.
اما چشم‌انداز بلندمدت باشگاه تغییری نکرده است: ادامه دادن مسیر متفاوت خود و ایجاد محیطی که استعدادهای جوان بتوانند در آن شکوفا شوند.
لتانگ می‌گوید:
«ما به آن‌ها کمک می‌کنیم رشد کنند؛ تا علاوه بر اینکه فوتبالیست‌های خوبی می‌شوند، انسان‌های خوبی هم باشند.»
کامنت‌ها