رفتن به محتوا

پریمیرلیگ تازه شروع شده؛ چرا چهار هفته برای قضاوت کافی نیست

جیمز پیرس/نیویورک تایمز

بعد از موج هیجان و امیدهای تازه‌ای که پنجره نقل‌وانتقالات ایجاد می‌کند، نخستین وقفه ملی معمولاً زمانی است که نشانه‌های واقعیت نمایان می‌شود.

تا آن زمان، امیدها و رویاهایی که درباره تأثیرگذاری یک خرید جدید روی تیم یا تثبیت سریع سبک بازی یک مربی تازه‌وارد وجود داشت، کاملاً رنگ باخته است.

۲۰ باشگاه لیگ برتر انگلیس در مجموع ۹ سرمربی جدید استخدام کرده‌اند و ترکیب تیم‌هایشان را به شکل قابل‌توجهی تغییر داده‌اند. آنها حدود ۳.۴۶ میلیارد پوند (۴.۷ میلیارد دلار) برای جذب ۱۵۵ بازیکن هزینه کرده‌اند؛ یعنی به‌طور میانگین ۷.۸ بازیکن برای هر باشگاه.

همه این‌ها یعنی تنها یک ماه فوتبال در لیگ برتر نمی‌تواند تصویر کاملی از جایگاه واقعی هر تیم در پایان فصل ارائه دهد.

استون ویلا این موضوع را از فصل گذشته به خوبی می‌داند. آنها پس از پنج بازی در لیگ برتر در منطقه سقوط قرار داشتند، اما در نهایت فصل را در رتبه چهارم به پایان رساندند.

تغییرات گسترده در ترکیب تیم اونای امری در تابستان امسال به این معناست که بازیکنان و مربی به زمان نیاز دارند تا با یکدیگر هماهنگ شوند و فرمول درست را؛ چه داخل زمین و چه خارج از آن، پیدا کنند.

موفقیت‌های قبلی امری در ویلا این فرصت را در اختیار او قرار می‌دهد، اما از سوی دیگر، شرایط تاتنهام در دو سال گذشته فشار بیشتری را روی روبرتو دزربی و تیمش ایجاد می‌کند.

لیدز یونایتد شروع خوبی داشته است؛ آیا این نتیجه حفظ ثبات در ترکیب تیم است؟

تاتنهام در این فصل لیگ برتر هنوز حتی یک گل هم به ثمر نرسانده، فقط دو امتیاز کسب کرده و سه‌شنبه شب در جام اتحادیه با نتیجه ۳ بر یک مقابل لیورپول شکست خورده است؛ اما ترکیب تازه‌ساخته‌شده این تیم هنوز به هماهنگی نرسیده است؛ روندی که با دیر اضافه شدن عمر مرموش و ساویو و همچنین مصدومیت‌ها، دشوارتر هم شده است.

البته این موضوع نمی‌تواند نمایش‌های تاتنهام را توجیه کند یا نیاز آنها به پیشرفت را نادیده بگیرد؛ به‌خصوص در زمینه پرس کردن و شکستن دفاع‌های عمیق حریفان. با این حال، آنها تنها چهار بازی در لیگ برتر و دو مسابقه در جام اتحادیه انجام داده‌اند؛ آماری که برای یک ارزیابی واقعی کافی نیست.

در مورد باشگاه‌هایی که سرمربی خود را تغییر داده‌اند نیز باید گفت، شرایطی که در آن بازیکنان و کادر فنی کاملاً با یکدیگر هماهنگ شوند، به‌ندرت پس از یک پیش‌فصل و تنها یک ماه فوتبال رقابتی به وجود می‌آید.

ممکن است چنین هماهنگی‌ای شکل بگیرد یا شاید هم هرگز اتفاق نیفتد، اما تلاش برای پیش‌بینی آن پس از فقط چهار مسابقه، چیزی جز حدس و گمان نیست.

در مورد لیورپول، آنها هنوز به سطح بازی بدون توپ آندونی ایرائولا در بورنموث نرسیده‌اند. سرمربی جدید این تیم نیز همچنان در حال سازگار شدن با بازیکنان متفاوت و تیمی است که نسبت به گذشته مالکیت توپ بیشتری در اختیار دارد.

سازمان دفاعی فولام در روز شنبه به آنها کمک کرد تا لیورپول را در یک بازی بدون گل متوقف کنند. اما آیا این یعنی آلوارو آربلوا مشکلات دفاعی تیمش در سه بازی نخست لیگ برتر را حل کرده است؟ هنوز نمی‌توانیم با اطمینان درباره آن صحبت کنیم.

در سوی دیگر جدول، منچسترسیتی تحت هدایت انزو مارسکا هر چهار مسابقه لیگ خود را با پیروزی پشت سر گذاشته است، اما اگر قرار است برای قهرمانی با آرسنال رقابت کند، هنوز جای پیشرفت در نحوه بازی‌سازی از عقب زمین و پرس شدید این تیم وجود دارد.

دو تیمی که بیش از هر باشگاه دیگری منطقِ نباید در این مقطع زود قضاوت کرد را نشان می‌دهند، چلسی و نیوکاسل یونایتد هستند.

تیم ژابی آلونسو در یک مسابقه واحد همزمان نقاط قوت و ضعف خود را نشان داده است؛ از توانایی چشمگیر چلسی در ضدحملات سریع و انتقال‌های هجومی گرفته تا ساختار دفاعی متزلزل آنها.

ماتیاس یایسل بدون شک از عملکرد نیوکاسل مقابل لیورپول و تاتنهام رضایت داشت، اما نمایش این تیم برابر بورنموث در سطح پایینی قرار داشت و شکست ۴ بر یک مقابل لیدز یونایتد نیز فاجعه‌بار بود.

امری و دزربی در تابستان ترکیب تیم‌هایشان را به‌طور گسترده تغییر دادند

یایسل پس از بازی در الند رود گفت: «ما می‌دانستیم که با چنین تیم جوانی، با چالش‌هایی روبه‌رو خواهیم شد؛ فراز و نشیب خواهیم داشت.»

تنها گذر زمان مشخص خواهد کرد که آیا مشکلات نیوکاسل در عبور از پرس بورنموث و لیدز، صرفاً بخشی از دوره سازگاری و یادگیری بوده یا نشانه‌ای از یک روند نگران‌کننده.

نمونه متفاوت، ایپسویچ تاون است؛ تیمی که در هر یک از مسابقات لیگ برتر خود، با هدایت سرمربی تازه‌منصوبش، بین هفت یا هشت خرید جدید را در ترکیب اصلی قرار داده است.

تیم گری اونیل مقابل ساندرلند و کریستال پالاس پیروز شده و برابر لیورپول و منچستریونایتد شکست خورده است، اما در تمام این بازی‌ها ایده‌های مشخصی درباره نحوه بازی با توپ و بدون توپ داشته است.

با این حال، هنوز برای تضمین بقای ایپسویچ در لیگ برتر خیلی زود است؛ حتی اگر آنها از کیفیت فردی بازیکنی مانند خولیو انسیسو و تجربه زوج سابق فولام یعنی ساچا لوکیچ و عیسی دیوپ بهره ببرند.

تیم دیگری که از بین تازه‌صعودکرده‌ها عملکردی منظم و قابل‌توجه داشته، اکنون با هشت امتیاز در مسیر حضور در بالای جدول حرکت می‌کند. هال سیتی در رتبه چهارم قرار دارد، اما آنها بیش از هر تیم تازه‌صعودکرده دیگری در تاریخ لیگ برتر می‌دانند که فصل در پاییز تمام نمی‌شود.

هال در اواخر اکتبر ۲۰۰۸ در رتبه سوم لیگ برتر قرار داشت، اما در نهایت تنها در آخرین روز فصل توانست بقایش را قطعی کند.

بخشی از موفقیت زودهنگام آنها در این فصل، حفظ ستون اصلی ترکیبی است که زیر نظر سرگئی یاکیروویچ به لیگ برتر صعود کرد.

ثبات در تیم‌های آرسنال، لیدز، هال، برایتون و برنتفورد دلیل اصلی شروع قدرتمند آنها نیست، اما در این مقطع ابتدایی فصل نقش مهمی ایفا می‌کند؛ زمانی که نیمی از تیم‌های لیگ برتر هنوز در حال سپری کردن یک پیش‌فصل طولانی‌شده هستند.

نیوکاسل در شکست دوشنبه شب مقابل لیدز نمایش بدی داشت

منچستریونایتد یکی از معدود باشگاه‌هایی است که در مورد آن می‌توان با اطمینان بیشتری درباره روندهای نگران‌کننده فصل گذشته که همچنان ادامه دارند، انتقاد کرد؛ چراکه از دوران حضور مایکل کریک نمونه و داده‌های کافی برای بررسی وجود دارد.

با این حال، نکات مثبت در مسابقات اخیر باعث می‌شود برخی از این انتقادها با یک علامت سؤال همراه شوند. سازمان‌دهی پرس از بالا بزرگ‌ترین مشکل یونایتد از زمان حضور کریک در ژانویه بوده است؛ موضوعی که به‌خوبی در بازی مقابل هال سیتی (شکست ۲ بر صفر) و ایپسویچ (پیروزی ۵ بر ۲) دیده شد.

اما پیشرفت این تیم در همین بخش از بازی مقابل اورتون (تساوی ۲-۲) و منچسترسیتی (شکست ۱ بر صفر)، نشان می‌دهد که برای مشخص شدن اینکه آیا یونایتد به‌تدریج در حال حل این مشکل است یا نه، به زمان بیشتری نیاز داریم.

برای هواداران باشگاه‌هایی که در پایین جدول قرار دارند، بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالات به این معناست که موج هیجان و امید ناشی از خریدهای جدید دیگر تمام شده و حالا ممکن است منبع هیجان تازه، برکناری سرمربی و آوردن یک چهره جدید باشد.

صبر کردن تا زمانی که تیم‌های لیگ برتر بازی‌های بیشتری انجام دهند، تضمین نمی‌کند که آینده آنها بهتر یا بدتر خواهد شد؛ اما فرصت ایجاد یک نمونه آماری مناسب‌تر را فراهم می‌کند تا شرایط منصفانه‌تر ارزیابی شود.

چه پای یک مربی جدید در میان باشد، چه بازیکنان تازه‌وارد یا تیمی که در حال گذار است، قضاوت قطعی بر اساس تنها چهار بازی لیگ برتر، قابل اتکا نیست.

لیگ برتر در تابستان امسال تغییرات بزرگی را تجربه کرده است؛ بنابراین صبر ضروری است.

کامنت‌ها

کامنت خود را بنویسید

بررسی امنیتی حاصل عبارت را وارد کنید
۹ ۱