آنالیز: چرا لیورپول این فصل اینقدر راحت گل میخورد؟
هفتیک- پس از تنها 4 بازی در فصل 21-2020، لیورپول 11 گل در لیگ برتر دریافت کرده است. در حالیکه در فصل 20-2019 که با قهرمانی آنها به پایان رسید، سیزده بازی طول کشید که آمار گلهای خورده لیورپول به چنین عددی برسد- در دورهای که قرمزها با 6 باشگاه برتر روبرو شده بودند و پس از آن به این آمار رسیدند.
شاگردان یورگن کلوپ تنها تیمی نیستند که دچار بحران دفاعی در این فصل شدهاند- منچسترسیتی مقابل لستر، 5 گل در خانه دریافت کرد و منچستریونایتد هم 6 گل از تاتنهام خورد. ولی برای تیمی که در چند فصل اخیر نمایشهای مستحکمی در خط دفاع داشت، دریافت 7 گل از استون ویلا، یک فروپاشی تمام عیار است. خبر خوب برای تیم کلوپ این است که احتمالا این روند ضعیف ادامه پیدا نخواهد کرد.
آمار لیورپول در گلهای مورد انتظار دریافتی (xG) چندان ضعیف نبود و آنها باید تا به اینجای کار، 5.2 گل دریافت میکردند یعنی کمتر از نیمی از 11 گلی که در واقعیت دریافت کردند. با این وجود، آمار نشان میدهد که آنها نسبت به فصل گذشته دچار افت شدهاند و وقتی کلوپ این 11 گل را بررسی میکند، متوجه اشتباهات متعددی در خط دفاع تیمش میشود. شروع این 11 گل با پیروزی 4-3 مقابل لیدز در آنفیلد بود.
گل سومی که مقابل لیدز دریافت شد، پیچیدهتر بود.
مشکل آنها این بود که بازیکنان زیادی با سرعت در یک زمان، وارد کانال دفاعی میشدند- شاید هیچ تیمی به جز لیدز تحت هدایت مارسلو بیلسا، مدافع راست تیمش یعنی لوک آیلینگ و مدافع میانی، ماتیوش کِلیچ را در این شرایط به صورت همزمان به محوطه جریمه حریف نفرستد.
تنها گل دریافتی مقابل آرسنال، شکل دیگری بود- لیورپول مقابل تیم آرتتا که به شکلی جاهطلبانه از عقب زمین بازی میکرد، ضربه خورد. گل اول مقابل لیدز، با این تفاوت که این بار فرصت زیادی به هافبک دفاعی حریف داده شد.
در آن موقعیت، روبرتو فیرمینو باید نزدیک تر به ژاکا میبود و اینکه آرسنال میتواند از بین بازیکنان لیورپول عبور کند، خطرناک است زیرا دو بازیکن لیورپول که در عکس زیر مشخص شدهاند، الکساندر آرنولد و گومز هستند یعنی نیمی از دفاع چهار نفره لیورپول. در واقع لیورپول خیلی خوب قالب دفاعی خود را بازیابی میکند ولی یک اشتباه در هنگامیکه فشار خاصی هم وجود نداشت، شبیه به اشتباهی که فندایک مقابل لیدز مرتکب شد، اتفاق افتاد.
دو برابر تعداد بازیهای خانگی این فصل لیورپول، مدافعان این تیم توپها را در هنگام دفع، به اشتباه به مهاجمان حریف رساندهاند. و سرانجام نوبت بازی روز یکشنبه در ویلاپارک رسید…
هرچند که پاس آدریان به پشت سر او ارسال شد، در چنین مواقعی معمولا یک مدافع میانی مدرن سریعتر از گومز در این صحنه میدود و به این ترتیب فرصت ایجاد میشود که در هنگام دریافت توپ دیدی بازتر داشته باشند و کمک میکند که راحتتر از دفاع بازی کنند. فندایک جلوتر بود ولی با تمرکز بیشتری نسبت به گومز به سمت توپ دوید.
پس از اینکه کرنر دفع شد و شاهد اولین تغییر مسیر از مجموع سه تغییر مسیر ناگهانی توپ در این بازی بودیم، جان مکگین گل سوم را وارد دروازه کرد. ولی حرکتی که از ابتدا منجر به این کرنر شد فوقالعاده بود.
لیورپول فصل گذشته هم هنگامیکه مهاجمانش در مرکز زمین در حال یارگیری بودند و رقبا توپ را به گوشهها میبردند، دچار مشکل میشد و اینجا هم همین اتفاق افتاد. بار دیگر هم گومز سعی دارد جلوتر بایستد تا موقعیت آفساید شود که این به آن معناست که بر خلاف جهت حرکت توپ در حرکت بود. ولی اشتباه بزرگ در اینجا این است که یک پاس ساده در این حرکت، به دو بازیکن ویلا رسید که در سمت راست فضای خالی بسیاری مقابلشان قرار داشت.
گل چهارم از روی یک ضربه کاشته به ثمر رسید. بار دیگر، توپ به پشت خط دفاعی ارسال شد، هر چند که لیورپول تحت هدایت کلوپ در این شرایط خوب دفاع میکند.
و سپس گل هفتم که بهترین نمونه برای نمایش ضعف دفاع لیورپول بود؛ هنگامیکه توپ به پشت مدافعان ارسال میشد- بار دیگر، مشکل بیشتر عدم فشار به صاحب توپ بود تا نحوه قرار گرفتن خط دفاعی.
دریافت هفت گل- که برای اولینبار برای تیمی که مدافع عنوان قهرمانی است اتفاق میافتاد- شاید تا حدودی به خاطر آن تغییر مسیرهای ناگهانی توپ بوده باشد ولی مشکلاتی هم وجود دارد. پرس لیورپول نسبت به فصل قبل کم جانتر شده است. اشتباهات فاجعهبار در حالتی که بازیکن تحت فشار نیست، در سه بازی از چهار بازی اخیر رخ داده؛ هم از سوی فندایک، هم از سوی رابرتسون و هم از سوی آدریان که منجر به رسیدن توپ به بازیکن حریف در مقابل دروازه لیورپول شده است.
واضحترین نکته این است که گومز باید مدتی از تیم اصلی به دور باشد. حضور تیاگو آلکانتارا در لیورپول به این معناست که کلوپ آزادی بیشتری برای استفاده از فابینیو در خط دفاعی دارد؛ تغییری که گزینه بهتری نسبت به ادامه دادن با جو گومز پر اشتباه به نظر میرسد.
کامنتها