پیشبازی تاکتیکی بایرن-پیاسجی؛ سرعت امباپه، خط دفاعی بایرن و نقش نویر
هفتیک– ساختار خاص این فصل لیگ قهرمانان به همه احساس برگزاری یک تورنمنت ملی را داده؛ بنابراین طبیعی است که سوال تاکتیکی کلیدی پیش از فینال نیز حسی مانند دو جام جهانی قبلی داشته باشد. در سال 2014 همگی بسیار از این شگفتزده بودیم که آیا مانوئل نویر از آلمان بیشتر یک سوئیپر است یا یک دروازهبان. در سال 2018 نیز همگی مبهوت سرعت فوقالعاده کیلیان امباپه از فرانسه بودیم.
حالا در سال 2020 شاید فینال لیگ قهرمانان روز یکشنبه بر اساس نبرد بین این دو مفهوم و سوال بچرخد- سرعت امباپه و سوئیپر بودن نویر. نیاز به نبوغ تاکتیکی ندارید که بفهمید خط دفاعی بایرن مونیخ که جلوی زمین استقرار پیدا میکند، قابل توجهترین ویژگی برنامه آنها از زمان شروع دوباره لیگ قهرمانان بوده است. آنها بارها در برابر توپهایی که پشت دفاع انداخته شده، آسیبپذیر نشان دادهاند که اگر در مجموع با نتیجه 3- 15 حریفانی چون چلسی، بارسلونا و لیون را در مراحل حذفی این رقابت حذف نکرده بودند، یک مشکل جدی به حساب میآمد. نمیتوان از پرسیدن این سوال که آیا برنامه هجومی آنها در نهایت باعث ضربه خوردنشان میشود یا نه، اجتناب کنید.
برنامه هانسی فلیک حساب شده است. همه چیز به ریسک و پاداش بستگی دارد. بایرن بارها در پستهای جلوتر میدان به خوبی پرس کرده و برای اینکه تیم انسجامش را حفظ کند، خط دفاع به طور طبیعی بالای زمین قرار گرفته است. اما در سایر مواقع، حفظ انسجام به پرسینگ ارجحیت داشته است. در پیروزی 2-8 برابر بارسلونا (2- 8! نتیجهای که در مجموع بازی رفت و برگشت به اندازه کافی دیوانهوار هست؛ چه برسد به نتیجه یک بازی) به نظر میرسید که هافبکهای کیکه ستین به راحتی میتوانند توپ را از روی سر تمام بازیکنان بایرن رد کنند.
بایرن در دیدار مرحله نیمه نهایی در روز چهارشنبه برابر لیون از برنامه مشابهی استفاده کرد، این بار برابر دو مهاجم سرعتي که ممفیس دیپای و کارل توکو اکامبی بودند. چنین کاری این بار ریسکیتر بود.
لیون با بازپسگیری مالکیت توپ در خط میانی و ارسال سریع آن از روی سر مدافعان میانی بایرن توانست خودش را در چنین شرایطی قرار دهد. به نظر میرسید که این کار بسیار آسان باشد.
خط آفسایدگیری فلیک که کمی جلوتر است یک تاکتیک از پیش برنامهریزی شده است اما سطح سازماندهی آنها همیشه در بهترین حالت قرار ندارد.
این اتفاق رخ داد و او حرکتش را کسری از ثانیه زودتر آغاز کرد و باعث شد که پرچم آفساید بالا برود. استفاده از تله آفساید در این صحنه موفقیتآمیز بود. اما هنوز اینکه به رقیب فرصت استفاده از چنین توپ سادهای در پشت دفاع را بدهی بسیار ریسکی به نظر میرسد.
عکس بالا همچنین به این دلیل قابل توجه است که: 1- دفاع بایرن بسیار به دو هافبک نزدیک است و 2- ژروم بواتنگ و داوید آلابا، دو مدافع میانی این تیم، بسیار از یکدیگر دور هستند. این موضوع در مثال بالا با توجه به جایگیری مسی و سوارز چندان اهمیتی ندارد اما مواقعی هست که دفاع چهار نفره بایرن و دو هافبک این تیم همگی در یک منطقه تجمع میکنند.
اگر نگاه منصفانهای داشته باشیم باید اشاره کنیم که مدافعان میانی آتالانتا به شکل قابل توجهی از مدافعان بایرن کندتر هستند؛ بنابراین انجام این حرکات در بازی روز یکشنبه کار آسانی نخواهد بود. اما مشکل بازی برابر امباپه این است که او حرکتش را در نزدیکی دروازه و خط دفاعی حریف آغاز نمیکند؛ بلکه او از پستی بسیار عقبتر استارت میزند. اینجا گل پیاسجی در دیدار جام حذفی فرانسه برابر سنت اتین را میبینیم.
البته که همه چیز مربوط به امباپه نیست. مثلث هجومی پیاسجی در دیدار نیمه نهایی برابر لایپزیش نشان داد که در شرایط خوبی قرار دارد. نیمار توپ را بین خطوط دریافت میکند و دیماریا از عقبتر اضافه میشود. هر دو در این مواقع در پشت دفاع ظاهر میشوند که شامل لحظهای است که نیمار در دقایق ابتدایی توپ را به تیر دروازه زد.
دیماریا چنین موقعیتهایی را دوست دارد خصوصا اینکه توانایی پاسکاری ماهرانه با بیرون پای چپش را نیز دارد که باعث میشود توپ در این فرصت به بازیکنی که در موقعیت دورتر قرار گرفته برسد. بایرن به عنوان مدعی اصلی قهرمانی پا به دیدار فینال خواهد گذاشت و فلیک یک مربی زیرک است. او به اندازه سایرین از تهدید پیاسجی آگاه است و منطق حکم میکند که او از مدافعانش بخواهد که کمی عقبتر بازی کنند.
اما نشانی از هیچ تعدیلی برابر حملات سرعتی لیون در نیمه نهایی دیده نمیشد و به نظر میرسید که فلیک همچنان به فلسفه خط دفاعی تهاجمی خود پایبند است. نبردهای زیادی در سراسر زمین رخ خواهد داد اما نبرد امباپه برابر تله آفساید- و سپس برابر نویر- شاید حیاتیترین آنها باشد.
خیلی ممنون از سایت خوبتون البته یک نکته رو فراموش کردید رکن اصلی حمله از پشت مدافعین داشتن هافبک دفاعی یا دفاع بی نظیره که به راحتی پاس های کات دار پشت مدافعین بندازه پس شاید اگه پرسینگ این قدر بالا باشه که دفاع پاریس هم تحت فشار قرار بگیره اصلا مثلث هجومی از کار بیفته این در نظر بگیرید پاریس هرچی وینگر و مهاجم سرعتی داشته باشه با فاصله ی کم دفاع تا حمله ی بایرن نمیتونه خلاقیتشو از وسط زمین شروع کنه پس به اعتماد به نفس کسی مثل تیاگو سیلوا و خلاقیت این بازیکن در پاس ارسالی نیز خیلی اهمیت داره
تشكر كه اين مطلب رو قبل بازي قرار داديد