رده‌بندی بازیکنان رئال مادرید تا اینجای فصل؛ چه کسی بهترین بوده است؟
گی‌یرمو رای/اتلتیک
آیا واقعاً کسی فکر می‌کرد بازگشت ژوزه مورینیو به رئال مادرید قرار است بدون دردسر باشد؟
رئال مادرید تا اینجا در ۶ بازی از ۸ مسابقه خود به پیروزی رسیده، اما شکست ۲-۱ اخیر مقابل اتلتیکو مادرید ــ مسابقه‌ای که پس از آن مورینیو به خاطر چیزی که از نظر خودش «دو کارت قرمز کاملاً واضح» بود و داوران نادیده گرفته بودند، به‌شدت از آنها انتقاد کرد ــ پرسش‌های بیشتری را درباره این تیم به وجود آورده است.
این تردیدها طی دو فصل گذشته به‌تدریج شکل گرفته‌اند؛ دو فصلی که رئال مادرید در آنها نتوانسته هیچ جام مهمی به دست بیاورد.
اما مسئله فقط نتایج نیست. بخش دیگری از نگرانی‌ها به نحوه بازی تیم و ناتوانی آن در کنترل جریان مسابقات مربوط می‌شود.
تابستان امسال شش بازیکن جدید با مجموع هزینه ۲۶۰ میلیون یورو (۲۲۳ میلیون پوند؛ ۳۰۰ میلیون دلار) به رئال مادرید پیوستند. در میان آنها یان دیومانده از لایپزیگ قرار داشت؛ انتقالی که رقم آن با احتساب بندهای مختلف می‌تواند به ۱۴۰ میلیون یورو برسد و رکورد نقل‌وانتقالات باشگاه را جابه‌جا کند.
این وینگر به جمعی از ستاره‌های بزرگ رئال مادرید پیوست؛ گروهی که کیلیان امباپه، وینیسیوس جونیور و جود بلینگام در صدر آن قرار دارند.
اما این همه استعداد هنوز نتوانسته به شکل‌گیری یک تیم منسجم و متقاعدکننده منجر شود.
حالا که تعطیلات بازی‌های ملی فرصتی برای ارزیابی شرایط فراهم کرده، عملکرد تک‌تک بازیکنان رئال مادرید را بررسی کرده‌ایم.
چه کسی بهترین عملکرد را داشته است؟ و چه کسانی باید بیشتر از این نشان بدهند؟
یک هشدار کوچک: جای زیادی برای پیشرفت وجود دارد.
الیت ها(نخبگان):
ژوزه مورینیو پیش از شروع فصل گفته بود:
«بازیکنان بزرگ وقتی مجبور می‌شوند کنار هم‌تیمی‌هایی بازی کنند که در سطح بالایی نیستند، عصبی و کلافه می‌شوند. بهترین‌ها می‌خواهند کنار بهترین‌ها بازی کنند.»
سه بازیکن رئال مادرید هستند که می‌توانند این حس را کاملاً درک کنند، چون به‌وضوح بالاتر از سایر بازیکنان تیم ظاهر شده‌اند: تیبو کورتوا، جود بلینگام و کیلیان امباپه.
هیچ‌کدام از این سه نفر در شکست دربی مقابل اتلتیکو مادرید در متروپولیتانو نمایش چندان درخشانی نداشتند، اما در بازی‌های ابتدایی فصل نشان داده‌اند که می‌توانند به‌تنهایی سرنوشت مسابقات را تغییر دهند.
کورتوا درون دروازه به‌طور مداوم عملکردی درخشان داشته و در پیروزی ۲-۱ رئال مادرید مقابل اینتر در لیگ قهرمانان اروپا نیز نمایش بسیار خوبی ارائه کرد. او با ثبت هفت مهار، نقش مهمی در حفظ برتری رئال و کسب سه امتیاز داشت.
بلینگام نشان داده که می‌تواند دوباره به همان سطحی برسد که در جام جهانی تابستان امسال به آن رسیده بود؛ تورنمنتی که تنها امباپه و لیونل مسی با بیشتر از هفت گل، آمار گلزنی بهتری از او داشتند.
او در دیدارهای مقابل اسپانیول و مالاگا برجسته بود؛ در هر دو مسابقه گل زد و در بازی برابر مالاگا نیز یک پاس گل داد.
همین مسئله درباره امباپه هم صدق می‌کند؛ مهاجمی که نمایش‌های درخشانش در جام جهانی را ادامه داده است. او مقابل رئال سوسیداد هت‌تریک کرد و به نظر می‌رسد در مسیر رسیدن به توپ طلا انگیزه بسیار بالایی دارد.
بازیکنان برتر
دو بازیکن هستند که فاصله چندانی با قرار گرفتن در جمع نخبگان ندارند و در ۲۱ سالگی ارزش خود را نشان داده‌اند: آردا گولر و کارلوس اسپّی، خرید تابستانی رئال مادرید از لوانته.
مورینیو خودش درباره گولر چنین تفکیکی قائل شده بود. این هافبک تاکنون یک گل زده و سه پاس گل داده است.
مورینیو گفت: «او بازیکنی با پتانسیل فوق‌العاده است که همین حالا هم آمار بسیار جالبی دارد. پسری است که تأثیر زیادی روی بازی می‌گذارد. نمی‌خواهم زیاده‌روی کنم و سه بار بگویم “تاپ، تاپ، تاپ”، اما قطعاً می‌توانم بگویم “تاپ، تاپ”.»
گولر از فوتبالش لذت می‌برد و به بهترین بازیکن رئال در کنترل و هدایت جریان مسابقات تبدیل شده است؛ به‌خصوص پس از اینکه رئال مادرید در جذب رودری که راهی بارسلونا شد، ناکام ماند.
اما اسپّی حتی شایسته تحسین بیشتری است. او با قراردادی ۲۵ میلیون یورویی به‌عنوان مهاجم ذخیره به رئال مادرید آمد، اما خیلی زود خودش را نشان داد و در دقایق پایانی مقابل اسپانیول و الچه گل‌های پیروزی‌بخش زد.
او گزینه‌ای مستقیم‌تر در محوطه جریمه در اختیار مورینیو قرار داده و بدون تردید به قدرت و عمق ترکیب رئال مادرید اضافه کرده است.
کارلوس اسپّی تابستان امسال از لوانته به رئال مادرید پیوست.
کم‌وبیش انتظارات را برآورده کرده‌اند
چند بازیکن در این دسته قرار می‌گیرند که هنوز جا برای پیشرفت دارند، اما تاکنون آن‌قدر خوب بوده‌اند که بتوان آنها را در این گروه قرار داد.
خریدهای جدید رئال در پست‌های دفاع کناری، مارک کوکوریا از چلسی و دنزل دومفریس از اینتر، همچنان در حال جا افتادن در تیم هستند. با این حال، هر دو نسبت به گزینه‌های قبلی رئال در این پست امنیت بیشتری به تیم داده‌اند و در دیدارهای مهم مقابل اینتر و اتلتیکو در ترکیب اصلی قرار گرفته‌اند.
کوکوریا برای حضور در ترکیب اصلی تحت فشار کارراس قرار دارد. این بازیکن ۲۳ ساله نشانه‌های امیدوارکننده زیادی از خود نشان داده و در فاز هجومی نیز تهدیدی جدی بوده است؛ از جمله گل زیبایی که پس از همکاری با امباپه مقابل رایو وایکانو به ثمر رساند.
با وجود اینکه دین هویسن در دربی یک پنالتی تقدیم حریف کرد و از زمین اخراج شد، در مجموع عملکرد خوبی داشته است. زیر نظر مورینیو، نشانه‌های امیدوارکننده‌ای در عملکرد دفاعی او دیده شده و این ملی‌پوش اسپانیایی متولد هلند، بازیکنی به نظر می‌رسد که هنوز قابلیت‌های بسیار بیشتری برای ارائه دارد.
بازیکنان باتجربه‌تری مثل آنتونیو رودیگر که در دقایق پایانی دربی با ضربه سر گل زد، ابراهیما دیاز، اورلین شوامنی و فدریکو والورده همگی عملکردی باثبات و در مجموع خوب داشته‌اند.
شوامنی و والورده هیچ‌کدام دلیلی به مورینیو نداده‌اند که آنها را از ترکیب اصلی کنار بگذارد. مورینیو ماه گذشته درباره این دو گفته بود که به نظر می‌رسد «دو دوست بسیار صمیمی» هستند؛ آن هم با وجود درگیری‌ای که در پایان فصل گذشته در رختکن با یکدیگر داشتند.
جا برای پیشرفت
بازیکنان زیادی هستند که باید سطح عملکردشان را بالاتر ببرند، اما گزینه واضح در این میان وینیسیوس جونیور است.
در دو فصل گذشته، این ستاره برزیلی بیش از هر بازیکن دیگری در رئال مادرید با افت مواجه شده است. البته این مسئله کمکی نمی‌کند که او و امباپه مرتباً در سمت چپ خط حمله در مناطق مشابهی بازی می‌کنند.
اما جدا از بحث هماهنگی این دو، وینیسیوس جونیور باید غریزه گلزنی‌اش را دوباره پیدا کند. این بازیکن ۲۶ ساله موقعیت‌های زیادی ایجاد می‌کند، اما در هشت بازی ابتدایی فصل فقط یک گل به ثمر رسانده است.
مورینیو تا چه زمانی حاضر خواهد بود به او فرصت بدهد؛ به‌خصوص پس از اینکه این وینگر در بحبوحه علاقه آرسنال، قرارداد جدید و قابل‌توجهی با رئال مادرید امضا کرد؟
مدافع راست، ترنت الکساندر-آرنولد و هافبک، ادواردو کاماوینگا نیز مدت کافی در رئال مادرید حضور داشته‌اند، اما هیچ‌کدام هنوز جایگاه مشخصی در تیم پیدا نکرده‌اند.
در سوی دیگر، برناردو سیلوا و دیومانده تازه تابستان امسال به تیم پیوسته‌اند، اما سازگاری با شرایط جدید برای هیچ‌کدام آسان نبوده است. هر دو خرید با هیجان زیادی همراه شدند، اما هنوز نتوانسته‌اند جای خود را در ترکیب اصلی تثبیت کنند.
این تازه بدون در نظر گرفتن تیاگو پیتارچ ۱۹ ساله و اندرِیک است. هر دو به دلیل مصدومیت‌های ابتدای فصل با مشکل مواجه شده‌اند؛ پیتارچ از ناحیه زانو آسیب دید و اندرِیک ۲۰ ساله با یک مشکل عضلانی دست‌وپنجه نرم کرده است.
با این حال، حتی پیش از مصدومیت هم شرایط برایشان دشوار بود. در مورد اندرِیک، اگر همه مهاجمان رئال آماده باشند، می‌توان گفت او در سلسله‌مراتب انتخاب مهاجمان، پشت سر شش گزینه دیگر قرار دارد.
رئال مادرید به نتیجه فوری نیاز دارد و زمان چندانی برای بازیکنان جوان باقی نمانده تا خودشان را با شرایط جدید وفق دهند.
خارج از برنامه
آندری لونین، دروازه‌بان ذخیره، و رائول آسنسیو، مدافع میانی، از جمله بازیکنانی هستند که جایی در برنامه‌های مورینیو ندارند. در مورد آسنسیو، باشگاه در تابستان تلاش کرد او را به تیم دیگری منتقل کند، اما موفق نشد.
گروه دیگر را بازیکنانی تشکیل می‌دهند که به دلیل مصدومیت‌های طولانی‌مدت فعلاً در دسترس نیستند: ادر میلیتائو، مدافع میانی، با مصدومیت همسترینگ پای چپ؛ فرلان مندی، مدافع چپ، با آسیب همسترینگ پای راست؛ و رودریگو با پارگی رباط صلیبی قدامی پای راست.
هر سه بازیکن طی سال‌های اخیر با مجموعه‌ای از مصدومیت‌ها روبه‌رو بوده‌اند و به همین دلیل انتظارات از بازگشت آنها چندان بالا نیست. با این حال، هر سه امیدوارند در میانه فصل در دسترس باشند و شاید بتوانند به یک سورپرایز خوشایند برای رئال تبدیل شوند.
و سرمربی؟
ما مورینیو را جایی بین دو دسته «بد نیست» و «نیازمند پیشرفت» قرار می‌دهیم.
رئال مادرید در دقایق پایانی مسابقات نسبت به فصل گذشته جنگندگی بیشتری نشان داده است؛ بخشی از این مسئله به گزینه‌های بیشتری برمی‌گردد که مورینیو برای ایجاد تغییر در اختیار دارد.
تیم همچنین کمی نظم دفاعی بیشتری از خود نشان داده است.
اما این پیشرفت‌ها هنوز برای تبدیل رئال به تیمی مستحکم در خط دفاع کافی نبوده‌اند. مورینیو همچنین باید مشکلات اساسی تیم در بازی‌سازی از عقب زمین را برطرف کند و راهی پیدا کند تا مهاجمانی مثل وینیسیوس جونیور دوباره به‌طور مداوم گل بزنند.
همه این‌ها در شرایطی باید انجام شود که مورینیو هم‌زمان تلاش می‌کند ثبات را در رختکن حفظ کند، ستاره‌های اصلی تیم را ــ که تاکنون با دقت و ملاحظه زیادی با آنها رفتار کرده ــ راضی نگه دارد و رابطه‌اش با مدیران باشگاه و هواداران را نیز مدیریت کند.
خلاصه اینکه مورینیو با یک تعادل بسیار ظریف و حساس روبه‌روست.
رعال خیلی از بارسا عقب مانده و فاصله شان بیشتر هم میشه