فرمول پیروزی استیون هاوکینگ؛ انگلیس در چه صورت قهرمان جامجهانی میشود؟
هفتیک- استیون هاوکینگ، کیهان شناس و فیزیکدان برجسته انگلیسی، که فرضیه اش در زمینه سیاه چاله ها باعث شد تا بسیاری او را شایسته نوبل فیزیک بدانند، به دعوت بنگاه شرط بندی ایرلندی “Paddy Power” پایش به محاسبات و خلق فرمول های جدید پیش بینی نتایج فوتبال باز شد. صاحب این بنگاه میگفت حتی یک درصد هم انتظار نداشته است تا دانشمندی در مقام او دعوت همکاری این شرکت را بپذیرد.
اینکه هاوکینگ را خدای محاسبات و اعداد می دانستند، در دعوت از او برای پیشبینی نتایج تیم ملی انگلیس در جام جهانی 2014 بی تاثیر نبود. اینکه چقدر احتمال دارد تیم ملی انگلیس جام قهرمانی را بالای سر ببرد.
از زمانی که ستارههایی چون بابی چارلتون، جف هرست (تنها بازیکنی که در یک فینال جام جهانی هتتریک کرده)، بابی مور یا گوردون بنکس توانستند انگلیس را در ومبلی قهرمان جام جهانی 1966 کنند، سال ها می گذرد و انگلیسی ها که مبدع فوتبال هستند، بی تاب و پریشان از ناکامی های متوالی در جامهای جهانی در جست و جوی راهی برای رسیدن دوباره به جام بودند و برای این کار دست به دامان علم نیز شدند. هاوکینگ در زمان قهرمانی انگلیس در جام جهانی، 24 سال داشت.
زمانی که استیون هاوکینگ به سالن اصلی هتل ساووی لندن وارد شد، روزنامه نگاران نفسها را در سینه حبس کرده بودند تا یکی از شهیرترین فیزیکدانان و کیهان شناسان دنیا، نظریه ای جدید درباره جهان هستی ارائه کند اما هاوکینگ برای کار دیگری آمده بود. او این بار آمده بود تا در آستانه جام جهانی فوتبال در برزیل، فرمولی جدید برای پیشبینی نتیجه بازیهای تیم انگلیس ارائه دهد. در سالن تنها صدای بازدم حاضران بود که شنیده می شد.

هاوکینگ به همراه شاگردانش دیدارهای انگلیس در جامهای جهانی بعد از سال 1966 را بررسی کردند و به فرمولی برای موفقیت رسیدند.
پروفسور هاوکینگ اعلام نتایج این بررسی را در هتلی در لندن با این جمله آغاز کرد:” از طلیعه تمدن، بشر به اینکه رویدادها را جدا از هم و غیر قابل توضیح ببیند، قانع نبوده و همواره برای درک نظم زیربنایی عالم، عطش داشته است. جام جهانی هم از این نظر مستثنی نیست.”
یکی از اصول تئوری استیفن هاوکینگ که در کتاب ” تاریخچه مختصر از زمان: از بیگ بنگ گرفته تا سیاه چاله ها” مطرح کرده بود، پرهیز از هرگونه بی نظمی و به هم ریختگی بود. یعنی دقیقا همان چیزی که در تیم انگلیس تحت هدایت روی هاجسون در جام جهانی 2014 شاهد بودیم.
هاوکینگ البته در این مورد هشدار داده بود:” تمامی ریاضیات، علوم و هر تفکر منطقی از فایده می افتد، زمانی که تیم ملی انگلیس در حال بازی است.” همین بس که انگلیس در جام جهانی برزیل در گروه D جایی که تیمهای کاستاریکا، ایتالیا و اروگوئه نیز حضور داشتند، رتبه چهارم را کسب کرد و نتوانست به یک هشتم نهایی راه پیدا کند.
هاوکینگ و دانشجویانش 45 بازی مختلف سهشیرها در جامهای جهانی از سال 1966 به بعد را به دقت تجزیه و تحلیل کرده بودند. در این زمینه متغیرهای محیطی، فیزیولوژیک، روانی، سیاسی و تاکتیکی لحاظ شده بودند. هاوکینگ مشخص کرده بود که اگر انگلیس به جای 2-4-4 با سیستم 3-3-4 بازی کند، شانس بیشتری برای موفقیت خواهد داشت. با این سیستم تاکتیکی، شانس پیروز شدن به 58درصد میرسید و با 2-4-4 به 42 درصد کاهش پیدا می کرد.
هاوکنیگ همچنین گفت که اگر دمای هوا 5 درجه بیشتر از آنچه که بازیکنان انگلیس به آن عادت دارند بشود، شانس قهرمانی انگلیس 59 درصد کاهش پیدا خواهد کرد ولی شانس این تیم در ورزشگاههایی که پانصد متر بالاتر از سطح دریا هستند، دو برابر بیشتر خواهد شد:” در هوای معتدل و در ارتفاع کم بهتر بازی می کنیم و نیز اگر بازی ساعت سه عصر شروع شود. مثل تمام حیوانات، تیم انگلستان هم بنده عادت است. هر چه این تیم به خانه نزدیکتر باشد، تاثیر منفی اختلاف ساعت و تفاوتهای فرهنگی کمتر میشود.”
هاوکینگ همچنین گفت که تیم ملی کشورش بهتر است از لباس سرخ رنگ استفاه کند چرا که این رنگ، شانس موفقیت را 20 درصد بیشتر از رنگ سفید خواهد کرد و رنگی مطمئن تر و قابل اعتماد تر است:” پیراهن قرمز باعث می شود بازیکنان اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند؛ بنابراین تسلط بیشتری بر بازی دارند و تهاجمیتر بازی میکنند. همین تاثیر روانی مثبت در مورد 3-3-4 هم صادق است.”
هاوکینگ همچنین به به این نکته اشاره کرد که انگلیس با داوران اروپایی نتایج بهتری کسب خواهد کرد:” داور هم در نتایج تیمها نقش دارد، وقتی داور اروپایی است، شانس برد انگلیس به 63 درصد میرسد اما ظاهرا داور غیر اروپایی برای انگلیس خوش یمن نیست و امکان برد این تیم به 38 درصد تنزل پیدا میکند. داوران اروپایی با سبک انگلیسی همدلی بیشتری نشان میدهند تا با بالرینهایی مثل لوییس سوارز.”
هاوکینگ حضور همسران بازیکنان تیم ملی انگلیس در برزیل را نیز در نتیجه گیری بیتاثیر دانست. از نظر او هیچ مشکلی وجود نداشت اگر همسران فوتبالیست ها نیز به برزیل سفر می کردند. این فاکتوری نبود که نه تاثیر مثبت و نه منفی روی نتایج تیم داشته باشد.
ضربات پنالتی، یکی از نقطه ضعفهای آشکار تیم ملی انگلیس هم در این تحقیق گنجانده شده بود. پروفسور هاوکینگ و دانشجویانش 204 پنالتی این رقابتها را هم تحلیل کردند. تیم ملی انگلیس از سال 1978 به بعد در سه دوره از ادوار جام جهانی سرنوشتش با ضربات پنالتی تعیین شده و همواره نیز ناکام مانده است. طبق تحقیقات هاوکینگ 84 درصد ضربات پنالتی که به سمت راست و چپ گوشه بالای دروازه زده می شوند، تبدیل به گل می شود.
طبق این تحقیق، زدن ضربه با داخل یا بیرون پا شانس گل شدن را نسبت به ضربه زدن با روی پا بیشتر می کند. دویدن به سمت توپ هم در گل شدن یا نشدن پنالتی تاثیر دارد و برای پنالتی زدن اگر سه قدم یا کمتر بردارید، احتمال گل شدن پنالتی 57 درصد خواهد بود.
مهاجمان نیز به نسبت مدافعان و هافبکها پنالتی های بیشتری را به گل تبدیل می کنند:” پنالتیها را به مهاجمان بدهید، آنها بهتر پنالتی میزنند و 81 درصد پنالتی هایشان گل می شود.” به گفته پروفسور هاوکینگ، راستپا یا چپپا بودن یا سن پنالتیزن تاثیری در نتیجه پنالتی ندارد اما موی سر چرا.

علیرغم توصیههای هاوکینگ، انگلیس در جامجهانی 2014 در همان مرحله گروهی از رقابتها کنار رفت.
بازیکنان موبور بهتر پنالتی میزنند و 84 درصد پنالتیهایشان گل میشود، بعد نوبت به بازیکنان کچل میرسد که 71 درصد پنالتیها را گل میکنند و بازیکنانی که موهای تیره دارند در 69 درصد پنالتی را به گل تبدیل میکنند:” بازیکنان موبور و کچل بهتر از بازیکنانی که موی تیره دارند، پنالتی می زنند. دلیل این قضیه نامشخص است و برای همیشه مثل یک راز علمی بزرگ باقی خواهد ماند. حیف که دیوید بکام موبور از فوتبال بازنشسته شده یا وین رونی کچل اقدام به کاشت مو کرده است.”
هاوکینگ در انتها با لحن طنز توضیح داد که یک تئوریسین فیزیک می تواند بهتر از یک هشتپا نتایج را پیشبینی کند:” صلاحیت من برای پیشبینی بهتر از اختاپوس پل است.” اشاره او به پل، هشت پایی بود که در جام جهانی سال 2010 بسیاری از نتایج را درست پیشبینی کرده بود.
هاوکینگ که به حک شدن چهرهاش روی اسکناس 50 پوندی نزدیک شده بود، کار خوبی کرد که در جام جهانی روی انگلیس شرط بندی نکرد چرا که با انگلیس شما شانس بردن یک یورو را هم نخواهید داشت.

جالب بود😁