چرا بازی لیورپول و منچسترسیتی یکی از عجیب‌ترین مسابقات تاریخ لیگ برتر انگلیس خواهد بود؟
نیک میلر/اتلتیک:
با وجود تمام هشدارهایی که درباره خطرات هوش مصنوعی مطرح می‌شود؛ از نگرانی درباره بهبود خودکار و بی‌وقفه هوش مصنوعی گرفته تا این احتمال غیرصفر که ماشین‌ها روزی کنترل جهان را به دست بگیرند و به حیات بشر پایان دهند، باید پذیرفت که همه کامپیوترها هم بد نیستند.
بیایید دست در دست هم بگذاریم و از کامپیوتر برنامه‌ریزی مسابقات لیگ برتر انگلیس تشکر کنیم؛ همان کامپیوتری که در گوشه‌ای آرام و بی‌سروصدا کار می‌کند و این آخر هفته، با آینده‌نگری خارق‌العاده‌اش، هدیه‌ای به ما داده است.
این کامپیوتر کاری کرده که نخستین بازی منچسترسیتی پس از آنکه این باشگاه در تقریباً تمام اتهامات مربوط به تخلفات مالی گوناگون مجرم شناخته شد، مقابل لیورپول باشد. ممنونیم، کامپیوتر برنامه‌ریزی مسابقات!
برای افراد درگیر در این ماجرا، احتمالاً چنین اتفاقی چندان خوشایند نیست. یک بازی خانگی آرام مقابل ایپسویچ یا تیمی مشابه، می‌توانست راه مناسب‌تری برای بازگشت سیتی به این وضعیت عجیب‌وغریب باشد؛ وضعیتی میان صدور رأی، تجدیدنظرخواهی و انتظار برای تعیین مجازات‌ها.
اما برای ما، اینکه منچسترسیتی در آنفیلد به مصاف تیمی برود که تخلفات ادعایی این باشگاه بیش از همه بر آن تأثیر گذاشته است، دست‌کم از نظر داستانی تقریباً بیش از حد ایدئال به نظر می‌رسد.
لیورپول در سه فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۴، ۲۰۱۸-۲۰۱۹ و ۲۰۲۱-۲۰۲۲ پشت سر منچسترسیتی در رتبه دوم قرار گرفت. در مقابل، در فصل ۲۰۱۹-۲۰۲۰ که لیورپول قهرمان شد، سیتی نایب‌قهرمان بود. رقابت این دو تیم، رقابت تعیین‌کننده فوتبال انگلیس در حدود یک دهه گذشته به شمار می‌رفت.
می‌توان انتظار داشت که جو ورزشگاه به‌شدت ملتهب باشد. هواداران احتمالاً سرودهای تازه‌ای با اشاره به اتهامات سیتی خواهند ساخت و تمرین خواهند کرد، اما شور و حرارتی که سرودهای قدیمی با آن خوانده می‌شوند، به‌تنهایی کافی خواهد بود. پیش‌تر اتوبوس منچسترسیتی در مسیر رسیدن به آنفیلد هدف حمله قرار گرفته و اتفاق مشابهی نیز برای اتوبوس لیورپول رخ داده است. امیدواریم این بار چنین اتفاقی تکرار نشود، هرچند پلیس محلی درباره احتمال بروز حوادث هشدار داده است.
هواداران لیورپول بهترین نماینده برای بیان خشم دیگران هستند؛ آن‌ها می‌توانند عصبانیتی را بازتاب دهند که بسیاری از هواداران فوتبال نسبت به منچسترسیتی احساس می‌کنند.
تقریباً می‌توان گفت اینکه این مسابقه هم‌زمان تقابل دو مدعی بالقوه قهرمانی است، موضوعی فرعی به شمار می‌رود؛ حتی با در نظر گرفتن عملکرد نوسانی لیورپول در هفته‌های ابتدایی فصل.
این مسابقه، دیداری است که هیچ‌کس نباید تماشای آن را از دست بدهد؛ بازی‌ای که همه باید برای دیدنش برنامه‌های خود را لغو کنند و مطمئن شوند که سر ساعت مقابل تلویزیون نشسته‌اند.
بااین‌حال، ممکن است در نهایت همه این‌ها بی‌معنا از آب دربیاید.
اول از همه، آیا ممکن است با یکی از بزرگ‌ترین مسابقات فوتبال در چند سال اخیر روبه‌رو باشیم که تقریباً هیچ ارتباطی با خودِ فوتبال نداشته باشد؟ البته تیم برنده از پیروزی‌اش رضایت و خوشحالی کوتاه‌مدتی به دست خواهد آورد. ضمن اینکه همچنان با دو تیم از بهترین تیم‌های کشور طرف هستیم؛ بنابراین، فوتبال باکیفیتی هم تماشا خواهیم کرد.
اما بیشتر تماشاگران پای تلویزیون نمی‌نشینند تا ببینند لیورپول چطور می‌خواهد وینگرهایش را در ترکیب جا بدهد یا زوج انزو فرناندز و الیوت اندرسون در خط میانی چقدر با یکدیگر هماهنگ شده‌اند. ما برای تماشای یک نمایش بزرگ آنجا هستیم؛ برای اینکه ببینیم منچسترسیتی برای نخستین بار، در برابر چشم همگان، تاوان کارهایش را پس می‌دهد.
چوبه‌های مجازات آماده‌اند، ده‌ها سطل پر از میوه‌های گندیده کنار گذاشته شده‌اند و اهالی روستا جمع شده‌اند تا تماشا کنند که چگونه متخلفان را با میوه‌های گندیده سنگ‌باران می‌کنند.
موضوع دیگری که باید در نظر گرفت، شرایط این فصل لیگ برتر انگلیس است.
در حال حاضر، فقط می‌توانیم درباره مجازات منچسترسیتی گمانه‌زنی کنیم؛ آن هم با این فرض که باشگاه در فرجام‌خواهی خود پیروز نشود. بااین‌حال، به نظر می‌رسد اجماع بر این است که دست‌کم، کسر قابل‌توجه امتیاز در همین فصل اجتناب‌ناپذیر خواهد بود؛ مجازاتی که می‌تواند به سقوط سیتی به دسته پایین‌تر منجر شود یا این تیم را در مقطع پایانی فصل از کورس رقابت‌ها خارج کند.
پس آیا با توجه به شرایط این فصل، اینکه کدام تیم پیروز شود اهمیت دارد؟ تا حدودی؛ اما در بهترین حالت، نتیجه فقط برای یکی از دو تیم اهمیت واقعی خواهد داشت. همین مسئله از حساسیت و تعلیق گسترده‌ای که می‌توانست بر کل مسابقه حاکم باشد، کم می‌کند.
بازی‌های این دو تیم در فصل‌هایی که برای قهرمانی با یکدیگر می‌جنگیدند، جزو مسابقات کلاسیک لیگ برتر بودند. این موضوع تا حدی به کیفیت فوتبال مربوط می‌شد، اما حسِ در خطر بودن همه‌چیز و اهمیت سرنوشت‌ساز نتیجه نیز نقش مهمی داشت.
حتماً آن مسابقه فصل ۲۰۱۹-۲۰۱۸ در آنفیلد را به یاد دارید؛ جایی که جان استونز در آخرین لحظه، با دفعی حیاتی توپ را از روی خط دروازه بیرون کشید. توپ فقط با فاصله ۱۱ میلی‌متر از ورود به دروازه بازماند. منچسترسیتی آن مسابقه را ۲-۱ برد.
این تنها شکست لیورپول در آن فصل لیگ برتر بود؛ شکستی که تفاوت میان قهرمانی یک تیم و نایب‌قهرمانی تیم دیگر را رقم زد.
آن زمان، تقریباً هر مسابقه میان این دو تیم اهمیتی حیاتی داشت و می‌توانست سرنوشت قهرمانی را تعیین کند. در هر سه فصلی که لیورپول به نایب‌قهرمانی رسید، رقابت تا آخرین روز ادامه پیدا کرد؛ اما در نهایت، منچسترسیتی به‌ترتیب با اختلاف دو امتیاز، یک امتیاز و بار دیگر یک امتیاز قهرمان شد.
این دو تیم در سطحی ممتاز قرار داشتند، اما شخصیت‌های کاملاً متفاوتی داشتند. پپ گواردیولا و یورگن کلوپ هدایت آن‌ها را بر عهده داشتند؛ دو مربی با شور و حرارتی متفاوت که هرکدام به شیوه‌ای خاص تیمشان را هدایت می‌کردند. هر دو فوتبال تماشایی ارائه می‌دادند، اما سبک بازی‌شان تفاوت‌های چشمگیری با یکدیگر داشت.
واکنش یورگن کلوپ به رأی صادرشده در هفته گذشته جالب بود؛ چرا که به نظر نمی‌رسید این موضوع چندان او را نگران کرده باشد. او به خبرنگاران گفت: «راستش، احساس خاص و شدیدی نسبت به این موضوع ندارم.»
البته این واکنش می‌تواند به‌سادگی ناشی از آن باشد که کلوپ حالا شغلی جدید و بسیار پُرمشغله دارد و اتفاقاتی که شش، هفت یا هشت سال پیش رخ داده‌اند، دیگر دغدغه او نیستند.اما شاید دلیل این واکنش این باشد که کلوپ همیشه احساس می‌کرد در رقابتی ناعادلانه شرکت می‌کند؛ رقابتی که در آن منابع مالی منچسترسیتی آن‌قدر بیشتر بود که عملاً رقابت با این تیم را تقریباً ناممکن می‌کرد. آیا از نظر خودش، برای تأیید چیزی که از قبل به آن باور داشت، به نظر یک هیئت مستقل نیاز دارد؟
این پرسش که آیا تخلفات منچسترسیتی، دست‌کم از نگاه امروز، مسابقات گذشته این دو تیم را هم بی‌معنا کرده است یا نه، موضوعی مبهم‌تر و تا حدی انتزاعی است. اما هواداران و حاضران در ورزشگاه، چه در یک سوی رقابت و چه در سوی دیگر، آن زمان احساسات خودشان را تجربه کردند و اتفاقات را به چشم خود دیدند؛ بخشی از این تجربه هم به این دلیل بود که از تمام واقعیت ماجرا خبر نداشتند.
اما حاضران در آنفیلد این بار از ماجرا خبر دارند. مجموع این شرایط، مسابقه را به دیداری به‌شدت گیج‌کننده و عجیب تبدیل می‌کند. این بازی از نظر ظاهری و شور و هیجان سطحی، همان حال‌وهوای تقابل‌های سال‌های گذشته را خواهد داشت؛ اما این بار، احساسات نه از رقابت دو مدعی قهرمانی، بلکه از حکمی سرچشمه می‌گیرد که صادر شده و در قالب سندی ۴۰ صفحه‌ای با بخش‌هایی حذف‌شده منتشر شده است.
به بیان دیگر، احساسات در آن مسابقات تا حدی از اتفاقات گذشته سرچشمه می‌گرفت، اما بیش از هر چیز به پیامدهایی مربوط می‌شد که آن اتفاقات می‌توانستند در آینده داشته باشند. در این مسابقه، احساسات صرفاً ریشه در اتفاقات گذشته دارند.
با در نظر گرفتن همه این مسائل، شاید این بازی به یکی از عجیب‌ترین مسابقات تاریخ لیگ برتر انگلیس تبدیل شود.
از تماشای آن لذت ببرید!
کامنت‌ها