چرا سبک بازی بارسای فلیک بیشتر از مادریدِ مورینیو به رودری می‌خورد؟
رودری پس از هفت سال درخشان در منچسترسیتی، به نظر می‌رسد به پایان دوران حضورش در این باشگاه نزدیک شده است.
هافبک ۳۰ ساله و کاپیتان قهرمان جهان حالا در آستانه بازگشت به اسپانیا قرار دارد، اما باید میان دو غول تاریخی فوتبال این کشور، رئال مادرید و بارسلونا، یکی را برای ادامه دوران حرفه‌ای خود انتخاب کند.
دیاریو اسپورت حدود دو هفته پیش گزارش داد که رئال مادرید در حال مذاکره برای جذب برنده توپ طلای ۲۰۲۴ است. در همین حال، بارسلونا نیز وارد رقابت شده و به‌طور جدی امکان جذب رودری را بررسی می‌کند.
منابع نزدیک به این ستاره می گویند رودری به سبک بازی بارسلونا علاقه‌مند است و حضور تعداد زیادی از هم‌تیمی‌هایش در تیم ملی اسپانیا در رختکن آبی‌واناری‌ها نیز می‌تواند در تصمیم او تأثیرگذار باشد.
رئال مادرید پس از پایان فصل گذشته با اختلاف هشت امتیازی نسبت به بارسلونای قهرمان لالیگا، دوران پرنوسانی را سپری می‌کند. این تیم در دو فصل اخیر موفق به کسب هیچ جام مهمی نشده، در این مدت سه سرمربی را تغییر داده و حالا ژوزه مورینیو پس از ۱۳ سال به نیمکت کهکشانی‌ها بازگشته است؛ آن هم در شرایطی که هنوز ابهام‌های زیادی درباره آینده تیم وجود دارد. در همین حال، وینیسیوس جونیور نیز با وجود علاقه آرسنال، پیشنهاد تمدید قرارداد بهتری از سوی رئال دریافت کرده است.
در مقابل، بارسلونا محیطی باثبات‌تر و مناسب‌تر برای سبک بازی رودری به نظر می‌رسد. تیم هانزی فلیک پس از دو فصل موفق، هویت تاکتیکی مشخصی پیدا کرده که شباهت زیادی به فوتبال مالکانه و پرس شدید پپ گواردیولا در منچسترسیتی دارد. علاوه بر این، بسیاری از ستاره‌های بارسا از جمله پدری، گاوی و دنی اولمو، هم‌تیمی‌های رودری در تیم ملی اسپانیا هستند؛ موضوعی که می‌تواند روند سازگاری او را بسیار آسان‌تر کند.
توانایی طبیعی او در کار با توپ ــ که او را به یکی از بهترین پاسورهای نسل خود تبدیل کرده ــ به رودری اجازه داده ریتم بازی سیتی را کنترل کند. در کنار آن، درک فوق‌العاده‌اش از جایگیری دفاعی و قدرت بالایش در دوئل‌ها باعث شده در قلب خط میانی نقش یک لنگر مطمئن را ایفا کند و هنگام از دست رفتن توپ، از تیم در برابر ضدحملات حریف محافظت کند.
چنین ویژگی‌هایی به‌خوبی با خط میانی هانزی فلیک در بارسلونا هماهنگ می‌شود؛ تیمی که در آن مدافعان کناری بسیار جلو می‌روند و هافبک‌ها با حضور در یک‌سوم نهایی زمین، برای ایجاد برتری عددی به خط حمله اضافه می‌شوند.
رودری در بارسلونا نیز می‌تواند بسیاری از همان وظایفی را انجام دهد که سال‌ها در لیگ برتر انجام داده است؛ بین مدافعان میانی قرار بگیرد، با پاس‌های دقیق توپ را به کانال‌های کناری بفرستد و در زمان مناسب به سمت جلو حرکت کند تا از فضاهای اطراف محوطه جریمه استفاده کند.
نمونه‌ای واضح از توانایی پاس‌کاری او در منچسترسیتی، در پیروزی ۳ بر یک مقابل کپنهاگن در سال ۲۰۲۴ دیده شد. رودری که عمیق‌ترین هافبک تیم بود، پیش از دریافت توپ حرکت جرمی دوکو را تشخیص داد و سپس با یک پاس چیپ و دقیق، توپ را از روی ساختار دفاعی حریف عبور داد تا وینگر سیتی در فضای پشت سر مدافعان صاحب توپ شود.
این نوع پاس‌کاری؛ سریع، دقیق و بدون پیچیدگی اضافه، همان چیزی است که به تیم‌هایی مانند بارسلونا اجازه می‌دهد حتی مقابل حریفانی که عقب نشسته‌اند، حملات خود را مرحله‌به‌مرحله پیش ببرند.
بر اساس این شواهد، رودری برای سازگار شدن با سبک بازی مبتنی بر پاس بارسلونا مشکل چندانی نخواهد داشت.
بر اساس داده‌های اسکیل کرنر درباره سبک بازی تیم‌ها، بارسلونای فلیک در فصل گذشته از نظر سبک، بیشترین شباهت را به منچسترسیتیِ رودری داشت؛ تیمی که با گردش مداوم توپ و کنترل زمین بازی می‌کند، خط دفاعی بالایی دارد و به‌جای اتکا به پاس‌های مستقیم و بلند، موقعیت‌های گلزنی را از طریق توالی‌های پیچیده پاس‌کاری ایجاد می‌کند.
رئال مادرید نیز به دنبال کنترل مالکیت توپ است، اما در سال‌های اخیر بیشتر به سمت ضدحملات سریع متمایل شده است. به‌خصوص اگر وینیسیوس جونیور در تیم بماند و ژوزه مورینیو همچنان از آرایش ۴-۴-۲ هنگام دفاع استفاده کند، ممکن است رودری مجبور شود برای حفظ ساختار دفاعی مسافت‌های زیادی را پوشش دهد؛ شرایطی مشابه آنچه در سال‌های اخیر برای اورلین شوامنی مشکل‌ساز شده است.
در مقابل، ساختار تاکتیکی بارسلونا می‌تواند حمایت و محافظت بیشتری از رودری در قلب خط میانی به عمل آورد.
نحوه بازی رودری در جام جهانی تابستان امسال نیز نشانه‌هایی از سازگاری او با بارسلونا ارائه داد.
تساوی بدون گل اسپانیا مقابل کیپ‌ورد در نخستین بازی، پرسش‌هایی را درباره نقش پدری ایجاد کرد؛ چرا که او در پست هجومی‌تر، تأثیرگذاری همیشگی خود را نداشت.
اما لوئیس دلافوئنته، سرمربی اسپانیا، مقابل عربستان سعودی، اتریش و پرتغال به ترکیب موفقی رسید؛ رودری در نقش هافبک نگهدارنده بازی می‌کرد و با پدری جابه‌جایی‌های مداومی داشت. این موضوع به هر دو بازیکن اجازه می‌داد در مناطق عمیق‌تر توپ‌گیری کنند و روند پیشروی بازی را از همان‌جا آغاز کنند.
رودری در این سیستم اغلب مقابل خط دفاعی قرار می‌گرفت و از دو مدافع میانی محافظت می‌کرد؛ در نتیجه اولمو آزادی بیشتری برای پیدا کردن فضا در مناطق جلوتر داشت.
اسپانیا در این سه مسابقه هشت گل به ثمر رساند و حتی یک گل هم دریافت نکرد.
در این نقش عمیق، رودری به لطف توانایی فوق‌العاده‌اش در قرار گرفتن در زمان و مکان مناسب، تعادل را به خط میانی می‌دهد. توانایی او در پیروز شدن در دوئل‌ها نیز اهمیت زیادی دارد، چرا که هم منچسترسیتی و هم اسپانیا هنگام از دست دادن توپ، به دلیل تعداد زیاد بازیکنانی که به سمت جلو می‌فرستند، اغلب فضای زیادی پشت سر خود باقی می‌گذارند.
توانایی رودری در بازپس‌گیری توپ در مناطق بالای زمین، زمانی مؤثرتر می‌شود که در کنار بازیکنانی قرار بگیرد که به‌سرعت متوجه از دست رفتن توپ می‌شوند و بلافاصله برای پرس مجدد اقدام می‌کنند.
نمونه آن را می‌توان در دیدار اسپانیا مقابل پرتغال دید؛ جایی که رودری در میان چهار هم‌تیمی خود، از جمله اولمو و پائو کوبارسی، مدافع بارسلونا، قرار گرفته است. آن‌ها با محاصره بازیکنان حریف، فضای حرکت را از او می‌گیرند و رودری نیز با ورود به موقع، توپ را می‌رباید و ضدحمله احتمالی پرتغال را از همان ابتدا خنثی می‌کند.
در فصل گذشته لالیگا، هیچ تیمی به اندازه بارسلونا اجازه نداد حریفان در هر توالی پاس‌کاری، زمان کمتری برای در اختیار داشتن توپ داشته باشند. بنابراین رودری می‌تواند به ساختار دفاعی منظم و هماهنگ بارسلونا اضافه شود و نقش مهمی در حفظ تعادل این تیم ایفا کند.
——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–
اگر رودری پیشنهاد بارسلونا را بپذیرد، در این تیم با تعدادی از هم‌تیمی‌های شناخته‌شده‌اش در تیم ملی اسپانیا دوباره هم‌بازی خواهد شد. هشت بازیکن بارسلونا در فهرست اسپانیا برای جام جهانی حضور داشتند.
در رئال مادرید، رودری می‌تواند در کنار برناردو سیلوا نیز قرار بگیرد. این دو در منچسترسیتی بیش از ۱۶ هزار و ۷۰۰ دقیقه در کنار یکدیگر بازی کرده‌اند؛ بیش از هر بازیکن دیگری در دوران حرفه‌ای رودری. آن‌ها در کار با توپ درک متقابل بسیار خوبی پیدا کرده‌اند و خارج از مالکیت نیز دوندگی بی‌وقفه برناردو با جایگیری دقیق رودری هماهنگ می‌شود تا خط میانی تیم به‌راحتی تحت فشار قرار نگیرد.
رئال مادرید البته گزینه‌های دیگری هم برای تقویت مرکز زمین دارد. در کنار توانایی بدنی فوق‌العاده جود بلینگام و فدریکو والورده، بازیکنانی مانند اورلین شوامنی و ادواردو کاماوینگا نیز از نظر دفاعی می‌توانند کمک کنند تا رودری مجبور نباشد تمام کارهای دفاعی را به تنهایی انجام دهد. با این حال، ژوزه مورینیو هنوز باید بهترین ساختار دفاعی ممکن برای این ترکیب را پیدا کند.
از سوی دیگر، اگر به مجموع دقایق بازی رودری در دوران حرفه‌ای‌اش نگاه کنیم، او به دلیل حضور در تیم‌های سابق و همچنین تیم ملی اسپانیا، آشنایی بسیار بیشتری با بازیکنان بارسلونا دارد.
کیفیت بالای رودری در بازی با توپ و بدون توپ به او اجازه می‌دهد خود را با شرایط مختلف وفق دهد، اما از زمان پارگی رباط صلیبی در سپتامبر ۲۰۲۴، دفعات بیشتری دیده شده که حریفان از فشار او عبور کرده‌اند؛ به‌خصوص زمانی که تیمش مالکیت توپ را در اختیار ندارد یا فضای زیادی برای پوشش دادن در اختیار او قرار می‌گیرد.
با این حال، عملکرد رودری در جام جهانی نشان داد که او بار دیگر به بهترین نسخه خود بازگشته است؛ نسخه‌ای که در سیستم منظم و هماهنگ اسپانیا توانست تمام توانایی‌هایش را به نمایش بگذارد.
رودری تمام ویژگی‌ها و تجربه لازم برای موفقیت در رئال مادرید را دارد، اما بارسلونا می‌تواند مقصد مطمئن‌تر و مناسب‌تری برای او باشد.
کامنت‌ها